Paragraph
Paragraph rh-3kjhneff
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-t2bqf5ep
- order
- WE
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- ועדות ביעקב ותרת שם בישראל, וואס ענינם איז התורה, כמדובר לעיל, אזוי איז אויך דער שיעור אין חומש הויבט זיך גלייך אן מיט ענין התורה, און שני אופנים שבתורה דער אופן אין תורה וואס איז פארבונדן מיט מעשה, און דער אופן אין תורה וואס איז פארבונדן מיט יגדיל תורה ויאדיר. וואס יש לומר, אז דאס איז דער חילוק פנימי אין ישכר עצמו, צווישן ישכר און זבולין שוין ישכר. ווי איז דא אין דערויף אט דער חלק אין התורה, וואס ס'איז דער חלק הזבולין שבישכר ווי ס'איז פארבונדן דער לימוד התורה מיט מעשה בפועל, וואס כללות ענין המעשה איז דאך אן ענין פון מסחר, און אן ענין וואס מ'גייט ארויס פון לימוד התורה און יגדיל תורה, און מ'גייט אריין אין לאסוקי שמעתתא אליבא דהלכתא כמדובר כמה פעמים, ועד כדי כך אז מ'זאגט אז דאס איז גאר קדם און גלייך דערמיט הויבט זיך אן פון שמח זבולן ביתתך און ערשט דערנאך יששכר בו עליך און דערנאך איז מען אויך מצרף דערצו דעם ענין פון גד די ברכה פון גד. וואס אין דערויף גופא איז מען אויך מדגיש אין פשוטם של כתובים דער ענין התורה, מ'זאגט, די מעלה פון גדן איז, דער סיום הברכה איז די מעלה פון גדן דער ענין פון שם חלקת מחוקי כספון וואס דאס גייט דאך אויף תורה, וואס משה קיבל תורה מסיני און האט דאס איבערגעגעבן עד סוף כל הדורות. נאר אין דערויף גופא דארף דאך אויך זיין א לימוד פון דעם אויפטו פון שנה זו, אז ס'איז פארבונדן דער יום השלישי והחזקה מיט די דריי ענינים, פון זבולון און ישכר און גד, וואס דאס איז דריי אופנים אין לימוד התורה, כמדובר לעיל, אז יש לומר ר'יש שכר עצמו, וואס ישכר איז דאך עניני תורה, איז אין אים עצמו דא דער חלק הזבולון שבו, דער מעשה שבו, און דער המסחש שבו, וואס קומט ארויס בנוגע ווי מ'זאל זיך פירן אין וועלט, און דערנאך אויך דער חלק התורה שבתורה
- proofread
- 0