Paragraph
Paragraph rh-32egfa15
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-jg1zjy41
- order
- 7k
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- אין א דוגמא פון א גוף אחד, א גוף וואס אף על פי וואס ער האט דאך פארשידענע אברים, איז זיינען דאך די אברים אפילו אויסווייניק ניט אפגעטיילט איינער פון די צווייטע, נאר אדרבא זיי זיינען צוזאמענגעבונדן, ביז וואנענט אז טאג-טעגלעך און יעדער טאג דעם גאנצן טאג ווערט פאראיינציקט אלע טיילן פון דעם זעלבן גוף, דורך דעם מלאך הדם, דורך דעם בלוט וואס באלעבט דעם גוף און באלעבט יעדער אבר, אויך אין זיין ארבעט און זיין שליחות אלס אן אבר, איז דאס בגלוי דער זעלבער בלוט גייט-דורך דורך אלע אברים, און גייט-דורך ניט בא ספעציעלע געלעגנהייטן, ווי שבת אדער יום-טוב אדער א שמחה און משפחה וכיוצא בזה, נאר גייט-דורך אויף א נארמאלן אופן אין א נארמאלן לעבן, און דאס איז אין דעם אופן אז דאס ווערט געטאן דורך בלוט, וואס דאס איז שף דעם נפש הוא הדם אז דאס ווערט דער נפש און די נשמה פון יעדן טייל פון דעם אבר. וואס אף על פי וואס אט די אייגענשאפט פון יער גוף געפינט מען דאך אויך, ולאווד דוקא, ביי אידן, נאר מ'געפינט זיך אויך בא אומות העולם איז דאך אויך די זעלבע זאך ווי מ'זעט בעיני בשר, אז ס'איז אויך א גוף און האט פארשידענע אברים און האט פארשידענע באשעפטיקונגען, און ס'ווערט באלעבט מיטן זעלבן דם, און דער דם איז שטענדיק מאחד, און דורך דעם וואס ער איז א במרוצה און א רצה בשוף, על דרך ווי גערעדט די דוגמא פון פרשה פרה, פון דעם שבת פון וועלכן מ'קומען, וואס דער כללות הענין פון פרשה פרה, וואס דאס איז א טייל פון דער תורה, איז דער ענין פון תורה איז דאך לישר לתקן הדיעות ולישר הלבבות, אז אין צוגאב, און דאס ווערט דער עיקר,
- proofread
- 0