Paragraph
Paragraph rh-305ae0fq
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-qpxr0s01
- order
- D
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- בזה, ס'איז דאך אויך בכל ממונך איז דאך דאס פארשטאנדיק, אז דאס איז בפשטות אן ענין פון מעשה. און דאס דריקט זיך אויס במיוחד, בשעת דער מלך געפינט זיך בשדה, וואס דער פירוש אין דעם איז דאך, אז די אנשי אידן ווי זיי געפינען זיך אין שדה, און ווי נאכמערער, ווי ס'איז פארשטאנדיק פון דער דוגמא, אז ווי ער זאגט פון דעם משל, אז וויבאלד ער זאגט משל, אז די אנשי העיר גייען אויך ארויס אין שדה און דארט רעדן זיי מיטן מלך איז דאך פארשטאנדיק, אז אויף דערויף איז אויך חל עשית לקרתא הזל בנימותא, דארפן זיי אויך האבן די לבושים, אז ס'זאל ניט זיין בהדגשה דער חילוק צווישן די אנשי העיר און צו די אנשים וואס געפינען זיך נאך פון פריער אין שדה, וכפשוט, ואין להאריך בדבר הכי בפשוט. בכלל דער חילוק פון שדה און עיר איז דאך, א עיר איז דאך א מקום משב, משא'כ אין א שדה איז שדה ממנו תצאי לחם, דוקא אן ענין פון חרישה וזריעה, וכמדובר כמה פעמים. וואס דערפאר דארף מען דאך אויך באווארענען דארט ענינים, וויבאלד אז דאס איז ניט אין א עיר וואס א אידישע עיר איז דאך פארשטאנדיק אז ס'דארף זיין מקפס חומה
- proofread
- 0