Paragraph
Paragraph rh-2t5sy1z0
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-b9r4bxqf
- order
- nr
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- וי א דבר טפל, צו א צווייטע זאך, און נאך מערער אז בשבת און יום-טוב ווערט דאס אפגעשלאסן, און נאך מערער אז דארט קען מען ניט דורכפירן וכלת ושבתו ורכת את הוי'אלקיך אין אן ענין וואס אן ענין מקום טפל, איז דארט קען מען ניט ווי דרך העולם, ווי דער אויבערשטער, האט איינגעפירט, קען מען דארט ניט דורכפירן א דבר עיקרי פון הפצת היהדות, פצת פון אלקות בכלל, טאקע אברהם בשם כל עולם, אל תקרי ויקרא אלא ויקרי, וואס דאס איז דאך געווען אין דער גאנצער וועלט און אין יעדער חלק פון וועלט, אבער אט דארט וואס מ'וועט מאכן, נוסף אלקי הארץ ואלקי השמים זאל דורכפירן דאך די תכלית פון דעת אלקי אביך און אין אן אופן ועבדוה בלבב שלום דארף מען האבן א בנין וואס דארטן פירט מען דורך דעת אלקי אביך דורך לערנען תורה, וואס דעמאלט ווערט פנימיות התורה, בפרעל ידעתיו, ווערט אויך הויתיו, ווערט דעמאלט דער ועבדוה בלבב שלום, על אחת כמה וכמה די עבודה על ידי לימוד און די עבודה על ידי אכילה און שתיה בתכלית השלימות וכו'וכו וואס דערפאר בשעת מ'מאכט א תוכנות אויף בויען איז דאס א דבר הכי נחוץ, און א דבר וואס ס'איז זיכער מצליח זיין ביתר שאת וביתר עוז, אבער ווי בא יעדער בנין, כאמור לעיל, ולכל לראש שטעלט ער זיך אליין אויס די תכנית לויט וועלכן ער גייט בויען, און די תכנית איז ניט אויף אזויפיל נוגע בהנוגע צו פרטי פרטים הכי טפלים, ס'איז אבער נוגע צו דעם גאנצן כללות הבנין, און ווי ער וועט אויסזען, בחוץונות אפילו, איז שוין נוגע די אלע פרטים, וואס דערפאר איז בשעת מ'טראכט וועגן א בנין, איז טראכטן וועגן אן ארט וואו מ'קען ניט ארויפגיין שבת איז דאס לגמרי ניט די כוונה, ניט וועגן דערויף רעדט זיך. ס'איז דא א זמן ווען מ'דארף דערצו אנקומען, וועט מען דעמאלט טראכטן וועגן וועגן, אדער ס'איז שוין אנגעקומען איצטער טרא�
- proofread
- 0