Paragraph
Paragraph rh-1jh6was8
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-1hebnvhg
- order
- V
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- גבלה, ביז צו מסירת-נפש, איז דאך די גרעסטע מסירת-נפש וואס ס'קען זיין בנוגע צו משה רבינו, אז אפילו ווען ער הערט פון דעם אויבערשטן אליין, אל תוסף דבר אלי עוד, דערפאר וואס און אפילו ער זאגט אים, אז דאס איז גאר נוגע צו א צווייטן אידן, במילא דארף מען דאך פועל זיין ביי דעם אויבערשטן צוויי זאכן, אז ס'זאל ביי אים צוקומען, און ביי א צווייטן אידן זאל דאס אויך ניט שי ניט שאדטן, און דער צווייטער איד, וואס דאס איז בפרט נאך ישועי בן נון לימיש מתוך העול, זאל אויך האבן די אלע ענינים, אף על פי וואס משה וואלט אויסגעפירט און וואלט געגאנגען אין ארץ הקודש אפילו נאך פריער. וואס דאס איז דאך אויך דער פירוש בפשטות, ענינים אין תורה איז דאך דאס נצחיים, ווי אזוי זאגט מען, אז משה רבינו ווארט אויפן דור דעה ואדרבא, פארוואס געפינט ער זיך נאך ניט אין ארץ-ישראל דערפאר וואס די דור שלו, תלמידיו שלו, זיינען געבליבן אין מדבר, איז אן אמת'ער רבי און אן אמת'ער מלמד תורה לתלמידיו, לאזט מען די תלמידים בגלות, במכל-שכן וקל-וחומר, מה-דאך אז דער רבי געפינט זיך אין גלות, איז מגלין ישיבתו עמו וויבאלד אז
- proofread
- 0