Paragraph
Paragraph rh-1b1e7n3r
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-a2mbmc1a
- order
- 3G
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- ס'איז דאך ידוע דער מנהג, ווי דערמאנט אויך שוין היינטיקן יארן, און שוין אויך אפגעדרוקט, וועגן מאכן סיומים אין ניין טעג במיוחד, און שוין געדרוקט און גערעדט בזה בארוכה בשנים שלפני זה. וואס בנוגע צו א סיום, וואס בכלל איז דאך דא דעות אז מ'קען גאר מאכן א סיום אויף א פרק אדער אויף א מסכתא אין משניות, אז ס'איז א מסכתא וואס האט סיי משנה און סיי גמרא איז דאס א סיום לכל הדיעות ובכל הפרטים וכו אין דערויף גופא איז דאך אבער אויך דא א ריבוי מסכתות, איז דאך פארשטאנדיק, אז לויט דעם דין פון כל התדיר איז תדיר קודם במילא איז אויך אט די מסכתא וואס זי ווערט אנגערופן תדיר אדער בלשון אחר תמי תמיד האט זי א קדימה לשאר המסכתות. אויך אבער אויך דא דער טעם, אז וויבאלד אז ס'איז פגע במצוה דארף ער ניט אוועקגיין צו אן אנדער מצוה, דארף ער זיך פארנעמען מיט דער ערשטער מצוה מיט וועלכע ער טרעפט זיך, איז דאך אויך בנוגע לעניננו, אז ס'רעדט זיך וועגן א סיום אין די ששים מסכתות וכיוצא בזה, האט דאך אויך דעם טעם, אז דער ין זאל זיין פארבונדן מיט דער ערשטער מסכתא מיט וועלכע מ'טרעפט זיך, וואס דאס איז די מסכתא ברכות און האט אויך א שייכות מיוחס צו די שעות היום, וואס מ'קומט דאך איצטער צו תפילת ערבית, וואס מסכתא ברכות הויבט זיך גלייך אן בתחילתה, מימתי-קוראין השמע בערבין, וואס מ'קומט דאך איצטער פון תפילת מערב ולפני זה קריא השמה פון ערבין, האט מען דאך געטאן די מעשה בפועל, מ'האט קורא שמה געווען, און דערנאך אויך די תפילת מעייב, תפילת ערבית. איז דאך פארשטאנדיק, אז דאס איז פארבונדן פארוואס טוט ווי האט מען געטאן אזוי? דערפאר וואס תורה האט אזוי גע'פסק'נט. וואו האט דאס תורה אזוי גע'פסק'נט? וואס פסקי דינים איז דאך דוקא אין תורה שבעל פה, ניט אין תורה שבכתב,
- proofread
- 0