Paragraph
Paragraph rh-12m3dpqj
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-h11705vr
- order
- O
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- גלייך אין מקדש, שאדנ'כוננו ידיך בבואם אל הארץ איז אפילו בבואם אל הארץ האט דאס אויך גענומען דעמאלט א משך זמן רב, ביז וואנענט אז מ'זאגט, אז ס'איז געווען א ריבוי זמן מיט א הפסק בינתיים וואס ס'איז געווען מותר די עבודה בבימות, וואס דאס איז דאך פונקט דער היפך פון א בית-המקדש, און אויך דער היפך פון דער במה גדולה, במה ציבור, וואס איז געווען אין אב וגבא, וואס דוקא לאחרי זה איז געווען דער ענין פון משכן שילה, און אויך בינתיים איז דאך אויך געווען דער ענין פון די יארן וואס דעמאלט איז געווען דער הוטרו הבמות וכמדובר כמה פעמים. בשעת מ'איז אבער דורכגעגאנגען שוין די אלע ענינים, און ווי געזאגט פריער האט מען שוין אויך פון כלו כל הקיצין וואס תורה אליין איז אויף דערויף מעיד, און תורה אליין איז מעיד, אז דאס איז אן ענין וואס אין הדבר תלו אלא בתשובה, און תורה עליהן פסק'נט די פסק הלכה, אז הירור תשובה בלבו ווערט ער דעמאלט א צדיק גמור. על אחת כמה וכמה, אז דאס איז ניט נאר א הירור אליין, נאר ס'קומט ארויס און זעצט זיך און קייט ארויס אין מעשה בפועל, ובפתי מעשה הצדקה, איז יהי רצון, אז מ'זאל ניט דארפן אנקומען צו זוכן תירוצים און אסברים וכו דאס זאל זיין
- proofread
- 0