Paragraph
Paragraph rh-0q8cgq5p
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-106e1b29
- order
- hO
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- מחיל אל חיל, און דערנאך איז נאך דא אחת בשנה, בדוגמא פון יום הכיפורים, דער אחת בשנה פון חמשה עשר באב, וואס אט דעמאלט ווערט א הוספה יוצאות מן הכלל, אז דעמאלט דארף זיין דער ענין פון א הוספה שלא בערך, אופן הוספה שבכל ימות השנה. און דאס ווערט אונז דאס פועל'ט אזוי אין די אלע הוספות במשך כל ימות השנה וואס וואלט געווען בלאו הכי, איז דורך דערויף וואס ביי אים איז צוגעקומען א הוספה שלא בערך בחמשה עשר באב, קומט ביי אים אויך צו אין די אלע הוספות וואס וואלט געווען בלאו הכי במשך ימות השנה, קומט אויך צו א שלא בערך מצד די הוספה פון חמשה עשר באב, פון שנת תסמך ותסמך און הקהל פון אלף הששי, כמדובר כמה פעמים. וואס דאס איז אויך דער והחי היתנו לבו אין די החלטות טובות פארבונדן מיט חמשה עשר באב, און וויבאלד אז די הוספה דארף דאך אויך זיין א הוספה אין זריזות, איז דאך פארשטאנדיק אז ס'דארף זיין די החלטה בזה אויך אין אן אופן פון זריזות, ניט אפלייגן דאס אויף דעם לעצטן רגע פון דעם טאג פון דעם מעת-לעת פון חמשה עשר באב, ובפרט נאך אז דאס איז נאך ביום הששי, איז דאך דעמאלט בכלל א טאג וואס מטרוק בכמה וכמה ענינים-איז דאך פארשטאנדיק, אז אן ענין הכי חשוב דארף מען אים אפטאן בזריזות הכי גדולה-וויבאלד אז מ'ווייס אז דאס איז א טאג, וואס על פי הלכה און על פי מנהג ישראל האט מען דעמאלט אויף זיך כמה ענינים נוספים, וואס זיי זיינען אויך פארבונדן מיט תירדות, כמובן פון דער הלכה וואס א רת ביום הששי, איז וויבאלד אז ער איז א טרון על פי הלכה איז אט דעמאלט איז ער ניט אויף אזויפיל הכרעי פאר זיינע הליכות וכו דוקא מצד דערויף וואס ער איז
- proofread
- 0