פסקה
פסקה rh-0j39b91b
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-mhdg64mt
- order
- Sv
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- אבער איר גייט זיך אנשלאגן, וואס גייט ער זיך אנשלאגן? אפלאזן דעם ענין פון הפצת המעיינות חוצה, אפלאזן דעם ענין פון הפצת התורה והיהדות, אפלאזן דעם ענין פון עבודת התפילה, ווי מנוחה וטוב לבב, אפלאזן דעם ענין פון גמילות חסדים און קיום המצוות בהידור, און פארלאזן זיך, אז בשעת מ'וועט קומען אין ארץ נשבת, און ס'וועט זיין עבי משיח צדקנו, וואס מ'ווייס ניט וועט ער קומען אלס אן עני ורחב על החמור דערפאר וואס לא זכור, אדער ער וועט קומען אין א מעמד ומצב פון זכור, אבער פארשטייט דאך אז מ'וועט זיין אין אן ארץ נושבת, במילא ווערט דאך דעמאלט ווייטער דער גאנצער טומל מיט עבודת אדמה דארף מען גיין זוכן א גוי, אז ער זאל זיין אט דער וואס מלאכתם נעשית על ידי אחרים, און אים זאל ניט מבלבל זיין, ער זאל גיין לויפן א קוק-טאן, צי דער גוי בארבעט זיין פעלט ווי ס'דארף-צו-זיין, אדער גיט האבער זיינער מקנה ווי ס'דארף-צו-זיין, אדער דא פעלט עפעס. בשעת ער געפינט זיך דא יצבור, ניט ער האט בקר, ניט ער האט שדות, ער האט א פארגעלט אין מיין-הרענען, און האפט אז ס'האלט אין איין וואקסן בהיתר-איזקי וכיוצא בזה, האט ער ניט קיינע בלבולים, און ס'איז א זיכער זאך, אז דער באנק וועט אים אויפצאלן, דערפאר וואס די רעגירונג האט גאראנטירט אז ער האט זיך באווארט בכמה אופנים אחרים, במילא איז על כל פנים זייט ניט דוחק את הקוז! איר שרייט, אז כלו כל הכיסון דינגט זיך ניט! וועט זיין כלו כל הכיסון, אבער וואס ראה'נט מען?! דער פתגם הידוע, און מ'האט געלעבט אזויפיל יארן, און מ'האט אלץ אויסגעפירט וואס מ'האט געוואלט אויספירן, ואדרבא, מפעם לפעם, בפ אז מ'לעבט אין א מלכות של חסד ווערט לייכטער צו לערנען תורה אן מחשבות המבלבלות, אדער ווייניקער מחשבות המבלבלות, ועל דרך זה מקיים זיין מצוות בהידור, אמלא כצייטן האט מען געדארפט האבן א תפילין מהודרות, האט מען געדארפט זוכן א בהמה וואס האט אין זיך די אלע הידורים, און דאס איז א יר של שליל וכו'וכו.' איצטער געפינט דאך, אז
- proofread
- 0