Paragraph
Paragraph rh-0eak0g20
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-a2mbmc1a
- order
- D3
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- און די ארבעים מלאכות וכו כמדובר כמה פעמים. וואס יש לקשר זה מיטן סיום פון מסכתא ברכות בפשטות, כמוזכר לעיל, וואס א סיום איז מען דאך נוהג, אז מ'איז מקשר די סוף המסכתא מיט תחילת המסכתא, ועל דרך זה אין דעם לימוד הויבט מען אן פון תחילת המסכתא, בממונתי קודם נשמע בעראוין, דערנאך מיט נשיאים פון מסכתא ברכות, וואס מ'זאגט אז תלמידי חכמים ארבים שלום בעולם שנאמר וכל בנייך למודי הוי'ו רב שלום בניך, אל תקןו בניך אלא בניך. וואס דאס איז דאך אויך דער סיום פון פרק רביעי אין מסכתא תמיד, וואס האט די מעלה וואס דאס איז דער תמיד שבתורה, ווי איז אויך דא כמדובר כמה פעמים, אז ס'איז דא מסכתות וואס דער סיום הגמרא שבהם איז בסיום המסכתא, וואס דעמאלט איז קיין שאלה ניט ווי אזוי ס'דארף זיין דער סיום, דארף דאס זיין אין דער גמרא, וואס דער פירוש המשנה שלפני זה. די שאלה ווערט בשעת ס'איז דא א מסכתא וואס די גמרא שבזה ענדיקט זיך פאר דער משנה פון פרק אחרון שבמסכתא, ווי דאס איז אין מסכתא תמיד, און ס'האט אויך א שייכות מיוחדה צו יום זה, וואס דער סיום הגמרא שבמסכתא תמיד איז דאס אין סיום פון פרק רביעי, וואס דאס איז דאך בדוגמא פון קביעות שנה זו, וואס ראש-חודש אב מלחם אב איז ביום הרביעי, און דעמאלט ער ענדיקט זיך אויך אין דעם סיום פון דעם יום הרביעי ענדיקט זיך אויך די גמרא פון מסכתא תמיד, און דערנאך איז מען אויך דערנאך ממשיך אמת'ע תמידיות, דארף דאך זיין פארבונדן מיט א פולער וואך, וואס דערפאר איז דאך אויך כמדובר כמה פעמים מסכתא תמיד באשטייט פון שבעה מסכתות, וואס דאס איז כנגד תמידיות, וואס תמידיות באשטייט דאך אז ס'איז דא שבעת ימי השבוע, און דאס איז
- proofread
- 0