Paragraph
Paragraph rh-03jrzfh9
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-wwhg4k78
- order
- b
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v2"}- content
- אופן, כמדובר לעיל, אז ס'ווערט דערנאך כרן אור פני משה איז דאך פארשטאנדיק, אז אזוי איז דאס בפנימיות תיכף ומיד געווארן בא יעדער אידן, מצד דעם משה שבקרבו, אדרבא דאס איז דאך גרבהם המילתא זוטריתא, און דאס וואס מ'דארף האבן א מסוה איז דאך דאס מערניט ווי ס'איז געווען בימים ההם, אבער בשעת מ'גרייט זיך צו גאולה האמיתית והשלימה, איז דאך דעמולט דאך לא יכנף עוד מוריך והיו עיניך רואות את מוריך איז דאך פארשטאנדיק, אז ס'איז ניט שייך האבן קיין מסוה, וויבאלד אז יעדער איד און אלע אידן און כל העולם כולו איז עיניך רואות את מוריך ביז כמדובר כמה פעמים, אז לעתיד לבוא וועט דער דומם און דער אבן מקיר תזעק אז ס'וועט שרייען, אז דאס איז דער כח הפועל בניפל, און שטייט אין אים בגלוי, און ויהן רצון, אז ס'זאלן זיין קיין הפסק בינתיים, וויבאבד אז מ'האט שוין געלערנט די חלקים אין א פרשה אויך דעם סדר ווי דאס איז אין חלק ששי, וואס ס'הויבט זיך אן שוין א פאר שעה אין דערויף אריין, און דערנאך גרייט מען זיך, און מ'גרייט אויך צו, דעם חלק הקריאה, וואס ס'איז ביום השבת, איז דאך מנהג ישראל אויף מעביר זיין די סדק
- proofread
- 0