טקסט

¶1ביים רבי'ן נשיא דורנו איז געווען רגיל, אז ער פרעגט זאגן, אז צי גוט איז גוט איז בעסער ניט בעסער, ניט קוקנדיק אויף די אלע טעמים האמורים,

¶2איז דאך אבער דא אט די וואס ”תואנה הם מבקשים” הויבט זיך אן מיט טענה פון חדש וואס דאס איז מן התורה וכו און מיט מנהגים וכו איז כדי צו באווארענען און פון גוט מאכן בעסער און נאך בעסער איז אזוי ווי ס'איז דאך דא אט די וואס דארפן פראווען 'שבע ברכות',

¶3וואס בא זיי איז בתוך פון שבעת ימי המשתה וואלט געווען א דבר טוב און א דבר נכון, אז ס'זאל זיך א מנין וואשן, און מ'זאל פראווען אויך 'שבע ברכות', במילא וועט דאס דעמאלט ארויס מכל ענינים פון טענה'ן און שקלא-וטריא וכו,' און טאמער וועט זיך דעמאלט אויך געפינען טוענים,

¶4וועט מען דעמאלט פראווען מיט זיי דאס וואס מ'טוט ביי א 'שבע ברכות', אז אגברי חמרא ביז וואנענט אז זיי ווערן קטנים, ווי דער סיפור הגמרא אין מסכתא שבת,

¶5נאר ניט קטנים וואס זיי זיינען מחדש ענינים וואס אביז ר' יהושע בן אונז צייטן, נאר קטנים על כל פנים אז זיי ווייסן אז מ'דארף פאלגן און ניט פרעגן קשיות און פארלאזן זיך אז מ'וועט עלטער ווערן, וועסטו דעמאלט וויסן.

¶6אויב ס'איז דא מערער ווי איינעם וואס וועלן פראווען 'שבע ברכות' איז תבוא עליהם ברכה און ווי געזאגט ”טוב לב משתה תמיד”, ”כל המרבה הרי זה משובח” לאדט מען איין די חתן מיט די כלה מיט די עלטערן און מיט די אלע קרובים וידידים, אז זיי זאלן זען אז א מנין זאל זיך וואשן, און טאמער איז דא צוויי זאל דערנאך זיין א צווייטער, 'שבע ברכות', מיט א הפסק בינתיים,

¶7ומתוך שמחה וטוב לבב.

¶8אזוי ווי יעדער ענין דארף דאך זיין אין אן אופן מסודר, דארף מען זיך לאזן צוגרייטן דערצו וכו איז כדי צו אויסנוצן די צייט כדבעי, איז דאך ווי מ'זאגט דאך אז בנוגע צו א חתן וכלה דארף זיין אן ענין פון ”פיקודה הוי' ישרים משמחי לב” אן ענין אויך פון דברי תורה,

¶9וואס דאס איז נאכמער מוסיף א ”זכה לתורה שניתנה בחמשה קולות”, ומתוך שמחה וטוב לבב.

¶10און דערוויילע איז דאך מסתמא די כלה צוגרייטן, די חתנים צוגרייטן זיך מיט כל השייכים להם, וכאמור מיט א זריזות, און דער עיקר אז ס'זאל זיין בשמחה אמיתית, און ממשיך זיין מיט שמחה זו על כל השנה כולה, ביז ”ושמחת עולם על ראשם” בשעת צו די נישואין פון הקדוש ברוך הוא אין ”כל אחד ואחת מישראל”,

¶11מיט כנסת ישראל, ווי ער זאגט אין פרשה בו, אין מדרש רבה, אז דער גאנצער זמן פון 'עולם הזה' איז דאס בחינת פון אירוסין, ו לעתיד לבוא, בליאת משיח צדקנו, וועט זיין די נישואין א בנין עד יד, אז לסודי התורה והמצוה וואס אידן האבן געטאן און טוען און וועלן טאן, ביז ”כמצות רצונך”.

¶12לחיים.