Text

¶1ס'איז נאך א גרויסער און גאר גרויסער אונטערשייד אין ”צבאות השם” און זייער נצחון לגבי אנדערע ארמיי און ווי אזוי דארטן פירט זיך דער נצחון און ווערט אראפגעבראכט דער נצחון?

¶2אין צוגאב צו דעם עיקר דערמאנט פריער, אז די זעלבע וואפן וואס מ'האט געגעבן משה רבינו, וואס ”קיבל תורה מסיני” איז דערנאך ומסרה האט ער דאס איבערגעגעבן אין אלע דורות,

¶3ביז אז ”תורה צוה לנו משה איז מורשה קהלת יעקב” קומט דאס אראפ אין א ירושה צו יעדער אידיש קינד, ביז אין אונזער דור און אין אונזער יאר און אין די טעג פון חנוכה,

¶4ווי איר האט ערשט געזאגט אין די צוועלף פסוקים ומאמרי חזל איז די זעלבע תורה און די זעלבע מצוות וואס זיי זיינען נצחיים,

¶5אייביקע וועלן זיי אויך ברענגען דעם אייביקן נצחון אין דער מלחמה מיטן יצר, וואס דאס איז אויך דער נצחון אין דער מלחמה מיטן גלות, און אראפברענגען משיח צדקנו און דורך אים דעם קוץ פון גלות, און אתחלתא בגאולה,

¶6און די גאנצע גאולה, מ'דארף נאר האבן נייע רעזערווען, אז ”יכלו כל הנשמות שבגוף”, אז יעדער אידיש קינד און אלע אידישע קינדער זאלן אריין אין ”צבאות השם” און צוברענגען צו דעם נצחון אנטקעגן דעם יצר, נייע רעזערווען,

¶7אבער מיטן זעלבן נשק, מיט די זעלבן מיטלען פון תורתך און ”חוקי רצונך”.

¶8און דערנאך קומט-צו אן עיקר'דיקער אונטערשייד און מעלה ווי אזוי די מלחמה ווערט געפירט, וואס דאס ווערט אונטערשטראכן במיוחד ספעציעל דורך די מצוה פון חנוכה,

¶9וואס דאס איז דאך א נצחון פאר דער גאנצער תורה און פאר אלע ”חוקי רצונך” האט מען באשטימט די מצוה וואס זי זאל דערמאנען און פייערן און באלייכטן דעם אינהאלט פון דעם נצחון מיט דער מלחמה,

¶10דורך הדלקת הנרות, דורך מאכן ליכטיק.

¶11וואס דאס אונטערשטרייכט, אז ”צבאות השם” פירן זייער מלחמה און זייער נצחון, ניט חס ושלום דורך שלאגן זיך, און ניט חס ושלום דורך ניט-איידעלע זאכן און ניט פאסנדע זאכן,

¶12נאר זיי פירן די מלחמה דורך ליכטיקייט, דורך דערויף וואס זיי מאכן ליכטיק דורך ”נר מצוה ותורה אור” דורך דערויף וואס זיי לערנען די תורה אין אן אופן אז די תורה מאכט ליכטיק און ווייזט זיי אן זייער טאג-טעגליכע אויפפירונג,

¶13און זיי זיינען מקיים נר מצוה די מצוות פון דער תורה, וואס יעדערער פון זיי איז אן אור.

¶14און דאס ווערט נאך אונטערשטראכן, ווי געזאגט, אין די טעג פון חנוכה, אז ס'איז צוגעקומען די מצוות פון נרות חנוכה, וואס זייער מצוה איז דאך אז מאכן ליכטיק, און מאכן ליכטיק ”על פתח ביתו מבחוץ”, אין אן אופן אז דאס מאכט ליכטיק סיי בא זיך אין הויז,

¶15אין ביתו, און דאס מאכט ליכטיק אויך בחוץ, וואס ”החושך יכסה ארץ” אפילו אין דער צייט פון פינסטערקייט פון גלות און אין דער וועלט מאכט א איד ליכטיק דורך אידישקייט,

¶16דורך ”נר מצוה ותורה אור” איז אט די ליכטיקייט דארף מען ניט האבן מער קיינע מיטעלען דורך ליכטיקייט און פירן ליכטיקן לעבן איז מען מנצח די פינסטערקייט און די אלע ניט-געוואונטשענע זאכן וואס זיי זיינען פארבונדן מיטן גלות און מיטן יצר,

¶17און מ'ברענגט אראפ די ליכטיקע גאולה.

¶18וואס דאס איז, ווי געזאגט, איינע פון די גרעסטע אונטערשידן, אז ”צבאות השם” איז זייער ווארפן ווערט גענוצט אין אן אופן אז מ'ברענגט אריין ליכטיקייט, און דאס איז גענוג אז דורך די ליכטיקייט, פארבונדן מיט די אמת"ע ליכטיקייט פון ”נר מצוה ותורה אור”,

¶19ברענגט דאס דעם ליכטיקן נצחון, און פארטרייבט די פינסטערקייט פון גלות, און ברענגט די ליכטיקייט פון צמר דוד עבדך.

¶20און א צווייטע אפלערנונג וואס ימי חנוכה גיבן יעדערן אין ”צבאות השם” און דעם גאנצן ”צבאות השם” אז בשעת מ'פירט-דורך דעם אויבערשטנ'ס שליחות, און מ'איז אקטיוו און מ'טוט אין ”צבאות השם” וויפל מ'דארף טאן,

¶21דארף מען זיך דערמיט ניט באגנוגענען, און ס'דארף זיין דער מעלים בקודש ער דארף מאכן נאכמער ליכטיקייט, און נאכמער קלארער די ליכטיקייט פון תורה ומצוותי ווי מ'זעט דאס אין דער מצוה פון צינדן נרות חנוכה, אז היינט האט מען געצונדן צוויי ליכטלאך,

¶22אף על פי כאטש אפילו מיט איין טאג פריער האט מען מקיים געווען די מצוה אין דער פולסטער מאס, מיט דער ליכטיקייט פון איין ליכטו, זאגט דער אויבערשטער, און גיט כח, און זאגט-אן יעדערן פון ”צבאות השם” און יעדער אידן,

¶23אז יעדער טאג זאל ער צוגעבן נאכמער ליכטיקייט, אויף דער ליכטיקייט פון מיט א טאג פריער.

¶24און בשעת ער האלט אין וואקסן אין דעם צאל פון זיינע טעג איז זיך נאכמער זיכער אז ער דארף וואקסן אין זיין טאן אין פארשפרייטן ליכטיקייט.

¶25ווי געזאגט, ווי מ'זעט דאס אין נרות חנוכה אנהויבנדיק פון דעם צווייטן טאג, אז מ'האט צוגעגעבן נאך א ליכטל, אויף די ליכטלעך פון א טאג פריער, און מ'ווייסט גלייך, אז אזוי באווייזט-אן תורה, אז אויף מארגן נאך היים וועט מען מוסיף זיין צוגעבן נאך א ליכט.

¶26און דאס אלץ וועט נאכמער צוהיילן, אז ”אראה לכם נרות ציון” אז דער אויבערשטער וועט אינגיכן באווייזן יעדערן פון אייך און יעדערן פון אונז און דעם גאנצן אידישן פאלק די נרות ציון, און מ'וועט פראווען די חנוכת בית המקדש השלישי,

¶27בדוגמא ווי מ'האט איינגעלייענט אין דער תורה וועגן דער חנוכה, וועגן דער פייערונג און דעדי קיישאן פון דעם ”משכן דאיקרי מקדש”,

¶28מיט די ענינים וואס זיינען געווען פארבונדן דערמיט, און ווי שוין דערמאנט דארטן, אז דער דתיד בחנוכה פון דעם גאנצן משכן, אזוי אויך איז יעדער חנוכה ווערט דאס נאכאמאל אפגעפרישט, אז מ'דארף זיך פירן אין די וועגן פון ”נחשון בן עמינדב”, וואס מ'האט וועגן אים געלייענט אין היינטיקע קריאת התורה,

¶29וואס זיין זאך איז געווען, אז ער איז געשפרונגען דער ערשטער אויף פערפילן דעם אויבערשטנ'ס שליחות האט געטראפן איינער פון די גרעסטע ניסים קריאת ים סוף, און דאס האט באוויזן די וועג פאר דעם גאנצן אידישן פאלק,

¶30אזוי דארף יעדערער פון אייך און יעדערער פון אונז און יעדערער פון דעם גאנצן אידישן פאלק נעמען דאס פאר זיך פאר א ביישפיל, און שפרינגען ניט רעכענענדיק מיט קיינע חשבונות און מיט קיינע שוועריקייטן.

¶31און דעמאלט איז א זיכערע זאך, אז דער וואס ”עשה ניסים לאבותינו וימים ההם בזמן הזה” וועט ער אויך טאן ניסים פאר אונז, אראפברענגען בקרוב ממש דעם נס פון די גאולה האמיתית והשלימה על ידי משיח צדקנו, און אין אן אופן פון נאו א זמן הזה ממש.

¶32דו וויי די ארמי ה' איז ווי קטריוס איז דיפרענט די וויי וואס די אדער רמי'ס ווי וויל ווי ווי קטריוס.

¶33ס'זאגט דא רבי, די אמונישען ווי יוז איז די סיין אמונישען וואס געבן צו משה רבינו, צו א גרייט טיטשער, משה רבינו, וואס רעשיב די תורה ביי די מאנט סיני, ער היא ווענט און געבן עבד די תורה, to עבד די גענערעשענס, until טו דיסט גענערעש ן, ווען ווי זיי ר that די תורה איז אן הנהריטance to וואס, אין די ס יי ר, און אין די ס חנוכה,

¶34אז דער חזל, אז ווי עס זעט אין די סוכים און אין די ממוראי חזל די ווארדס אויף ברייטן הלי סאגות, אז דאס איז די סיי תורה ומצוות, דאס וואס אל עלי איז וואס איז ביי ביי ביייייייייייייייייייייייייייייייייייייייייייייייייייייייייייייייייייייייייייייייייייייי אגענטש די יצא, אגענט די אבילין קומענישאן, און וויל עס אויף העלפט ענד די גלות.

¶35און דאס וויל ברענגעבאלט משיח צדקנו.

¶36און פרוי דער פייקט אז ווי וויל ברענגע אן ענד פון די גלות און אן ענד פון די דארקניס, און אין בגינ ענינג פון די רדעמש ן, נא און אין בגינ ענינ, but צו די קאמפליט רדעמש ן.

¶37ער זאגט דאך אויבער די רעזערבס, און דאס וועט ניט די נשמ they האבט בי ענטער אינטו דער צבא ת השם, וואס דאס וויל בי די ווי אז ווי וויל ברענגע אטענעל וויקטרי' אגענט דער אי בל אינקלענישאן,

¶38ותרו די ניו רעזערבס, וואס ווי די סיים עמיונישאן, תורתיך ורבינו שלא נם"ס תורה, חוקה רצוניך ורבינו שלא נם"ס מצוות, דארף משה רבינו רא שיב דאך מאנט סיני.

¶39און מענין וואס זעט דאך רבי אז ווי וויל קם במעלה, אז ווי וויל בי בלקם טו ד and see to it, but how the war איז וואס קאנדאקט אויף חנוכה, אספעשעלי.

¶40How was that? זייט דער רבי, that the greatest victory was when it was for the fulfillment of תורה און the observance of מצוות.

¶41און זייט דער רבי, that the way ווי סעלעברייט די יום-טוב אויף חנוכה, ווי טש איז דער סעלעבריישן אויף דער מלחמה.

¶42How do we celebrate? וואס קיינע סעלעבריישן דאס האט?!

¶43זייט דער רבי, די סקיימט-תרו דער פאקט אז ווי לירט קענדלס.

¶44ביי מעיקן לייט, פרענגען לייט אינטו דער וו רלד, די ”צבאות השם”, די ווי ווי קענדוקט עווה און די ווי ווי האבן וויקטרי, איז נאך אז ווי פייער א ראונד, און נאך אז חלילי וחס ווי דו נאך ניי טעינס, ביי ט און די קאנטרי, ווי ברענג לייט אינטו דער וו רלד, דאס איז אור עמונישאן, די ווי ווי הוי בקטריות.

¶45נעם מצוה, די מצוות האר קענדלס, און תורה איז לייט, ביי תורה ווי בר און ווי שו ווער אי ך שטייט שו דאס אי ן, הרו קאנדאקטו את סעלבס, היינט, ותרו דער פולפילמענט אויף די מצוות, ווי אט אייטש און איז א קענדל, און די ס קענדלס ברענג לייט אינצו דער וו רלד.

¶46ס'איז דא סעץ דער רבי, דיסטו זאנדער סקוועדן אין יום-טוב אויף חנוכה, אז די מצוה אויף חנוכה איז צו לייט קענדלס, to make לייט ווער ווי אויף טו לייט די קענדלס?

¶47תסח בית האט דער גלות.

¶48און ווי ער זאגט אין דעם אויבערשטן אידן, און ווי ער זאגט אין דעם אויבערשטן אידן, און ווי ער זאגט אין דעם אויבערשטן ווי דא ניט ווי ניט עני עדער עמיונישי, ווי דא ניט עני עדער מסעד, ב ט בייט ול דער פאקט, אז ווי וויל ברענג לייט אינטו דער וו רלט, ווי' ויל דרייב-עוויי די בעד טענגס אויף דער יצא, און ווי וויל ווי ס'איז לייט, אז ווי וויל ברענגט, אז ווי וויל ברענגט אין-טו דער ורלט, ווי גאולה דר רעדעמשאן.

¶49ס'איז דאך וואס די ווי עס איז די ביי דיפערענץ פון ו און ווען דער איז אן אויף לייט און דאס איז טייט אילמו ונעום מצוה ”ותורה אור”, דאס וויל ברענגעבאלט דער עטערנעל ווי קטרי דיס וויל דרייב-ווי די דארקניס אויף די גלות, און דאס וויל ברענגעבאלט דער צמח דוד אויף די גלות, און דאס איז וואן טינג, זאגט דער רבי.

¶50ווען דער רבי סעסט-איז דאס אן ארטער טינג ווי קען לערנען פון חנוכה אין הצבאות השם.

¶51ווען ווען פולפ אין הליני ס, אין ברענגען קדושה, מה עלי מה טובה מצוות.

¶52און ווי סי אין חנוכה טו דיי, ווי ליד טו קענדלס, און אלדא יסטרי' ווי פולפילט די מצוה ווי ווי ווי ן קענדל, דאס איז אנופ, וואס טו דיי ווי ער נאבער קענדל, צו צאמערו ווי' האט טער עגיין, צו גארד סעזט גיב זאס די שריינג, צו אייטש און אי ריוו ן ואו איז אין די ”צבאות השם”, צו אייטש טיין ווי

¶53און אז די יעות גו א ן, און אז די נומער-אפ-דעות קאנטי ן, אייטש-דע, אז צו ברענגען ”מלא לייט אינטו” דער וו רלט, און די הייסטע צי אז ווי שוין בי' עב לט to חנוכה, יוסט אויף דער סעק ן דער ווי עדערט א קענדל טו יעסטער דער, אז דער תורכות שו זי ס, אז תמרע וויל ער אן אויבער לייט, און די ס וויל ברענגען ספיר-אפ די אג ”ליכם נרות ציון”, אז ווי וויל זוכה טו

¶54אז ווי רעדט צו דעי אין דער תוכה, אבער דער קיישן אויף דער משכן, דער סנקטו ערי אויף גאר, און ווי ער זאגט אז חנוכה איז טייער אין ווי עט, און ווי ער זאגט אז how I was דערעקייטעד, so אייט חנוכה ווי לערנען די לעס ן, how to רעדערעקייט די בית המקדש אין אלע דעות, און דארף איז דער סטארי אויף טורם, ברענגען לייב אינטו דער ווארט.

¶55און ס'זעט דער רבי, ס'זעט זיין נחשון, בר ום ווי רעדט טדי, ווי יו רמעמבער, אזוי ער איז דער פי רסט-וואן to jump אינטו דער רעד סי ווען די דיבות לאפט א יגיט, און גאר פערפארמאנט די דאר ווי שוין געווען די ווארק ווי האט דו, און נאך די פינקט זו ער ניט דיפ רענט, ב ט ”מי שעשה” ניסן הימה מהם בזמן הזה,

¶56ווי ער וואס פערפארמאן די מיראקלס אין דאס דעיס וויל עס פערפארן די מיראקלס אין דייס דעיס, און ער וויל פערפארן די גרייט מיראקל פאר אוס, און סענדן אוש משיח צדקנו נאו!