פסקה
פסקה rh-zcwvhrmr
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-80qnz7b4
- order
- R
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- וואס בכל יום איז דאס אן ענין חדש, אזוי ווי ס'דארף זיין, און ווי דער אויבערשטער האט קובע געווען די אחיזת הנשמות בגוף, דאס איז פארבונדן מיט אכילה און שתי במילא דארף יעדער מענטש, אפילו בא ניט-אידן, על אחת כמה וכמה בנוגע צו אידן אדמה לעדלין דארף ער האבן בלשון הכתוב לא על הלחם לבדע יחי'האדם כי על כל המוצי פי הוי'יחי'האדם און מ'זאגט אין דערויף אז מושא פי הוי'בפשטות מיינט מען דאס דעם מושא פי הוי'בכלל, אבער ס'האט אויך א קשר מיט דעם לחם וועלכן ער עסט, אז אין דעם לחם, דאס וואס דער לחם גיט אים גיט דאס אים דערפאר וואס אין אים איז דא דער מושא פי הוי'וואס אין לחם. וואס על דרך זה איז דאס בנוגע לכל צרכי האדם, על דרך זה במכשכן בקל-וחומר דאס איז אויך בנוגע צו די צדקה וואס מ'גיט מקבל הצדקה, אדער דעם מוסד המקבל הצדקה אויף להרחיבו ולגדלו, ביז וואנענט אז ס'וועט ווערן גאר א נייער מוסד מיט א נייער רוחניות שבו, וואס דאס איז שמים שבו מיט א נייע גשמיות שבו, וואס דאס איז דער ארץ שבו, וכמדובר כמה פעמים. ועוד והוא העיקר, אז בהמשך להאמור וועגן די השתדות אז ס'איז להוסיף בכל מקום
- proofread
- 0