Text

¶1ס'איז כרגיל, בהתוועדות כגן אלו איז מען דאך מסיים אלעמאל מיטן אלטן רבינ'ס ניגון, ובמיוחד אז דאס איז דאך יום הגבולה שלו, במילא איז דאך פארשטאנדיק, אז ס'דארף זיין דער ניגון א הכנה לזה,

¶2און אויך דער ניגון הבא לאחריו, כרגיל בהתוועדות כגן אלו, ובפרט נאך אז דאס איז דאך א ניגון המיוחד לבני ממלא מקומו פון דעם בעל הגאולה, כמדובר כמה פעמים.

¶3ולפני זה, אז דערמאנען נאכאמאל וועגן אן ענין שהזמן גרמא וואס דערמאנט פריער, אז מ'זאל זיך מתדרס זיין און מחליט זיין אין אן אופן אז ס'זאל ווערן אויס טאן וניתן אז ער האט א סברא אויף יא און א סברא אויף ניט,

¶4בנוגע צו כל שיעורים האמורים, אין חתת, און אויך אין רמב בם, און אין צדקה וכיוצא בזה, ”חד וחד לפום שיעורי דילי” אבער לפום שיעורי דילי שיעורים 'לשון רבים' סיי אין תורה סיי אין תפילה, אמירת תהלים במיוחד,

¶5און סיי אין צדקה, וואס דאס איז דאך כולל כל המצוות כולם וכו,' ובמיוחד אויף צוגרייטן אז יעדער איד זאל קענען פראווען ימי חנוכה מתוך הרחבה און מתוך מנוחת הנפש ומנוחת הגוף ותכלית, און טאמער וועט ער וועלן מהדר זיין, ווי דער רמב"ם וויל,

¶6און פסק'נט, אז חנוכה איז אויך ימי שמחה זאל ער ניט שאדטן און זאל ער קיין מורא האבן אז ער וועט על כל פנים אין דעם ענין מהדר זיין ווי דער רמב"ם און וועט בין חנוכה אויך מוסיף זיין ענינים של שמחה, בפרט נאך אזוי איז דער רמיו איז מרמז על כל פנים על זה קצת שמחה,

¶7ובמיוחד אז דאס איז דאך א שנה מיוחדת, אז דער שמש של השנה איז דאך אויך סמך טשמ ח, וואס דאס איז דאך כולל ביידע אופנים, סיי פון תסמח וחסר יעוד,

¶8כמובן בכמה פסוקים, און אויך תסמח די אלע וואס געפינען זיך ארום אים, ובמיוחד אויך פארבונדן מיט חנתא זיי זאלן זיך משתדל זיין, אז אין חדר הילדים וואס ס'איז דא אין די בתים וואס ס'איז דא בנים אדער בנות, ובפרט קטנים אדער קטנות, זאל אויך אויף דעם פתח פון דער דלת, פון זייער חדר,

¶9אף על פי וואס ער גייט אריין אין די חדרים שלפניו וכיוצא בזה זאל זיין ”משום פרסומי ניסא” אויך אן ענין פון א מנורת חנוכה און א דלקת 'נר חנוכה', ומה טוב על ידי איינעם וואס וועט קענען דערנאך אויך מסביר זיין עניני חנוכה,

¶10בפרט כמבואר אין 'על הניסים' פארבונדן אין חנוכה במיוחד, ”וכל המרבה” והזריז בכל ”זה הרי זה משובח”.

¶11און דאס איז אויך די געלעגנהייט אויף דערמאנען נאכאמאל, וואס מ'האט געשטורעמט א גאנצן יאר, אז ס'דארף זיין ”ועשו לי מקדש ושכנתי בתוכם” אז יעדער איד, האנשים והנשים והטף, דארף מען זיך משתדל זיין אויף מאכן פון זייער דירה און פון זייערע נכסים בכלל,

¶12און פון יעדער חדר פון דער דירה און פון יעדער חלק פון דער דירה, אז ס'זאל זיין אדער א מקדש א בנין אדער א חדר, אדער א כלובות המקדש אדער אין דעם חדר, כולל אויך, ובמיוחד, ווי מ'האט געזען בפועל,

¶13די השפעה הכי גדולה וואס דאס האט אויף קטנים און קטני-קטנים, בשעת מ'זאגט זיי אז זיי האבן בכח ער זאל מאכן פון זיינע כלי החדר זאל ער מאכן א זאך אויף וועלכע דער אויבערשטער זאגט ושכנתי בתוכם ובפרט אז מ'באווייזט אים אויף דער מזוזה שעל חדרו,

¶14און מ'באווייזט אים אז דארט שטייט על שולחנו א צדקה פושטי וואס געהערט צו אט דעם קינד במיוחד, און דערנאך בשעת דארט וועט זיך צוזאמענקלייבן זיין צדקה וועט קומען צוגיין גבי צדקה און וועט אים ארויסגעבן א קבלה על שמו,

¶15וכמדובר כמה פעמים, אז מ'דארף ניט האבן קיין ראיות אויף תועלת הדבר, מ'האט דאס שוין געזען בפועל די השפעה הכי גדולה וואס דאס האט אויף קטנים און אפילו אויף קטני-קטנים.

¶16מיוסד אויף תשובת הרשב א הידועה, אז 'מצוה לפרסם עושים מצוה' אט די אלע וואס זיינען זיך משתדל בזה, על אחת כמה וכמה אט די אלע וואס זיי זיינען עוסק בזה,

¶17על אחת כמה וכמה,אט די וואס זיי וועלן נאך מוסיף זיין ווי דער לימוד פון נרות חנוכה מיום ליום, אין די אלע ענינים האמורים, סיי בנוגע לעצמו סיי בנוגע לעזולת.

¶18וואס דערפאר נוצט מען אויס מ'פארלאזט זיך ניט אויף שבת, וואס דעמאלט איז דאך ניטא די פארבינדונג אויך מחוץ לחדר ומחוץ ”לבית הכנסת, משא'” כן איצטער האט מען דאך פארבינדונג מחוץ לבנין זה, ומחוץ לעיר זו אויך למדינות אחרית,

¶19ביז מעבר לים ביז אין 'ארץ הקודש', וואס אין יעדער ארט וועט דאס זיכערע זאך אז יעדערער וועט מוסיף זיין תשעה קבין מדילוב לגבי די התעורות וואס זי איז בדוגמא פון קו אחד וואס מ'איז אים מעורר וועט דאס געבן תשעה פעמים ככה וועט דאס ווערן צוזאמען דער שלימות הענין דורך עשר קבין,

¶20וואס דאס איז דאך אויך בדוגמא פון ”רעך ורע אביך אל תעזור” ווי רש"י ברענגט אראפ אין שבת, אז דאס איז בדוגמא צו דעם ענין ווי איז נוגע המצוות, וואס רעך ורע אביך גייט דאס אויפן אויבערשטן, און וואס דאס איז אויך פארבונדן מיט אהבת ישראל, מיט תחדית ישראל,

¶21וואס דערפאר האט מען דאך דאס פארבונדן אויך מיטן מאמר הלל, וואס הלכה כדמותו בנוגע צו נרות חנוכה במיוחד, וואס ער האט מקרב געווען יעדער אידן, און דערנאך נקלאו די אלע דריי מענטשן פון די דריי סיפורים,

¶22און זיי האבן אים געבענטשט נאכאמאל, און דאס איז געווארן א חלק אין תורה, כדי דאס זאל אויך ווערן א הוראה צוזאמען מיט א נתינת כח לכל אחד ואחת ”עד סוף כל הדורות”, כולל אויך כפשוט וברור, כבן פשוט, דורנו זה, ובפרט אז דאס איז שנת הכל ושנת שמחה, און א שמחה כפולה, סיי תסמח און סיי תסמח.

¶23וואס דערפאר איז אויך בהנוגע לסדר, אז דארף זיך יעדער זאך אויסטייטשן, איז נאך דערויף ווי ס'וועט זיין דער ניגון הכנה איז דערנאך זינגען דעם ניגון פון די ד' בבות פארבונדן מיטן בעל הגאולה, און דערנאך דער ניגון המיוחז לבנו, ממלא מקומו, לאחרי זה דעם ניגון מלכתחילה אריבער, וואס דאס איז דאך אויך די הוראה פון נרות חנוכה,

¶24אז ער הויבט ערשט אן די ערשטע נאכט און שוין צינדט ער אן אין אזא אופן אז ער איז שוין צוגעגרייט, אז אויף מארגן זאל ער אנצינען צוויי און איבער מארגן דריי וכו' וכו און וועט זיך ניט באגנוגענען מיט תשיבה, נאר ער וועט אויך אנצינדן אויך דעם נר שמיני,

¶25וואס דאס איז דאך מעין פון כנאו של משיח וואס דאס איז של שמונה נימין, וידוע אויך די תשובה הרשב א, דער אויפטו פון שמונה לגבי שבעה, וואס דאס איז שומר ההכף, וואס דאס ברענגט אויך אראפ די שמירה בפשטות, ”הוי' ישמור צאתך” ואחר מה אתה ועד עולם ווי ער טייטשט אפ אין זהר, אז בשעת מ'האט א מזוזה על דלת ביתו,

¶26וואס דאס האט דאך א שייכות מיוחדה צו נרות חנוכה, ווי די גמרא זאגט, אז ”מזוזה מימין ונר חנוכה משמאל” און דאס איז פארבונדן איינע מיט די צווייטע, אויב ניט צינדט ער אן 'נר חנוכה' אויך מימין כמבואר בכמה פוסקים, און דאס זאל אלץ צוברענגען,

¶27אז אף על פי וואס אויך אין גלות צינדט מען די נרות חנוכה, ווארום אין בטילות לעולם קומט דאס ניט צו ליקוד נרות בחצות קדשך, אפילו מקדש השני,

¶28עאכו"כ צו ויידיקע נרות וחצות קדשך אין בית ”מקדש אדנ' כוננו ידיך אין בית” השלישי, במהרה בימינו ממש, דורך דערויף וואס משיח צדקנו, די גאולה האמיתית והשלימה, קומט בשעתא חדא וברגעא חדא און ס'קומט בשלוה,

¶29ובשובה ולנחת תושעון, און לא באמנותא תלכן נאר מפליט אויף ענני שמיא, וואס דעמאלט איז דאך פארשטאנדיק בפשטות, אז בשעתא חדא וברגעא חדא איז פון דעם שטיין אין מעמד ומצב במקום זה, אדער כיוצא בזה,

¶30גיט מען זיך א קער שטייט מען אין 'ארץ הקודש' און אין הר הקודש און אין עיר הקודש און אין הר הקודש און דארט גופא אין קודש הקדשים, ובפשטות, אז מ'זעט דאס 'בעיני בשר', ומתוך שמחה וטוב לבב.

¶31לחיים.