פסקה
פסקה rh-yvcsvamd
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-3668yg5w
- order
- m
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- לישראל און בא חודש השלישי, און דאס אלץ זאל זיין בשמחה ובטוב לבב, ותיכף ומיד ממש, און דער עיקר בפועל ממש, בגשמיות ממש, אין עולם הזה התחתון. און גלייך ווערט דאס א דיבור לו יתברך בתחתונים בגלוי אויך ממש, אז מ'טאפט דאס אן מיט עיניים גשמיות און ידים גשמיות. מאכט אויך אויף כל הענינים פון קדושה און פון אידישקייט, ביז דער חיי יום יום פון יעדער אידן און פון אלע אידן, זעט מען ממש אפילו ניט-אידן, ווי אזוי זיי ווערן געפירט און ווערן דורכגעפירט בתכלית השלימות, ווי דער אויבערשטער וויל, ביז אז דאס ווערט א דירה לו יתברך, אף על פי וואס דאס רעדט זיך וועגן ענינים תחתונים וואס ס'איז נאך דא תחתונים און שבעים אומות העולם, ווערט אויך בא זיי דורך אידן והיתה להוי'המלוכה, דורך מלך המשיח יבוא ויגאלנו, און מ'גיין אלע צוזאמען לאחתינו הקדושה, כאמור, און דארף גופא אין ירושלים און הר הקודש און בית המקדש, ובמיוחד אז מ'נעמט-אן אט די שליחות צדקה, און מ'איז זי מקיים בהקדם ובהוספה כל חד וחד לפום שיעורי גילוי פון די אייגענע געלט, וואס יכול לקנות חיי נפשו, און ער גיט דאס אפ אויף אן ענין של צדקה, דערפאר וואס אזוי וויל דער אויבערשטער, נעמט ער דעם אויבערשטן און זעט, און דורך דערויף ווערט נאכמערער צוגעהיילט, אז על דרך ווי צדקה עשה הקב'ן עם ישראל שפזרן בין האומות ווערן גלייך די צדקה הכי גדולה, אז דער אויבערשטער איז מלקט באחד אחד בית ישראל, און ווי רש'י טייטשט דאס אפ, אז ער נעמט יעדערן פאר'ן האנט און גייט מיט אים צוזאמען והשיר את שבותך ווי ר'שמעון בן יוחאי טייטשט אפ אין דעם, כמדובר ומוסקיו מיט יתרדיו שלפני
- proofread
- 0