Paragraph
Paragraph rh-yr49wfdm
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-mhdg64mt
- order
- Ib
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- כפליים לתושי אז ער טוט דאס אויף ניט נאך בנוגע צו מצב, וואס דאס האט ער געקענט אויפטאן אויך אין פסח ראשון, נאר ער טוט דאס אויף אויך אין עניני חמות, וואס דאס איז דער מקום שבעלי תשובה עומדים, אפילו צדיקים גמורים איז יחולים לעמוד שם. וואס דאס האט אויך דער קשר, וואס דערנאך איז מען מסיים די קריאה, במנין אז א די ענינים פון מצות פסח זיינען מחוייב אפילו א גר הגהה בשוחך. וואס בפשטות, פארוואס דארף מען דאס באווארענען דוקא בא מצות פסח, ניט בא מצות תפילין וואס ס'שטייט שוין פאר דערויף, ועל דרך זה בא כמה ענינים וואס ס'שטייען פאר דערויף אדער נאך דערויף, איז דאך בפשטות המובן, מצות קרבן פסח איז פארבונדן אינגאנצן וואס פסח הקב'ה על בטענו במצרים ביצילם, אדער בלשון ההגדה, אזוי ווי עבדים היינו לפרעה ממצרים, במילא ויציאנו איז דערפאר כומט דער ענין הפסח, במילא אז ס'קומט צוגיין א גור וואס האט זיך נתגייר געווען, כקטן שנולד דמי ווערט די גאנצע שערה ס'איז ניטא ביי אים דער ענין פון אבותינו און דער עיקר איז קיינמאל ניט ער און ניט זיין משפחה און ניט זיינע עפעס ואס וואס ס'האט א שייכות צו אים, איז קיינמאל ניט געווען אין מצרים. אפילו די וואס זיינען געווען אין מצרים זיינען דארט געווען אין א מעמד ומצב ניט פון קיין שיעבוד, וואס דאס איז געווען מערניט ווי בנוגע צו אידן, אבער ניט בנוגע צו גור אז גאר בשוחה. וואס דערפאר דארף מען דא באווארענען, וויבאלד אז מ'פארבינדט דאס, דעם קרבן פסח, מיט גלות מצרים און שיעבוד מצרים האט שאינו משה רבינו'ס צייט, מ'האט געדארפט באווארענען, אז גור הגר בתוכם איז דאך וואס ס'איז קיינמאל מיט אייך ניט געווען אין מצרים, און על אחת כמה וכמה אפילו געווען אין מצרים, אבער ניט אין שיעבוד מצרים, נאר קען גאר זיין אים דארט גאר געווען גוט, בדוגמא ווי מ'געפינט זיך אידן, ווי אזוי גייען ארום און שרייען, אזוי איז גוטו מנגלות! האלט אין איין טומלין, אין אדמתי פארוואס
- proofread
- 0