English
ספרייה

transcript · אידיש

טקסט

15 סעיפים

טקסט ממוחשב שטרם נבדק בידי אדם - אין לצטט אותו כדברי הרבי.

1דלשא, און דערנאך פון שיעור פון רבא, בלעמדר בארץ ובארץ ובארץ ובארץ ובארץ ובארץ ובארץ ובארץ ובארץ ובארץ ובארץ. מ'איז דאך בהמשך צו די ענינים וואס ס'האט זיך גערעדט וועגן שמחת בית השואבה בשנה זו, ובהוספה בשנים שלפני זה, וצלו חכם ויחכם עוד איז שוין א ריבוי ענינים געדרוקט און נתפרסם געווארן וכו אף על פי כן, וויבאלד אז מ'האט דעם אנזאג פון תורת חיים און תורת אמת, אז אין מזרזין אלא למזורזין ובמיוחד נאך, אז ס'איז טאקע שוין אפגעדרוקט, וכפתגם פון נשיא דורנו, אז א זאך וואס דאס איז בדפוס איז דאס אויף אן ענין אויף תמיד, וואס דאס איז דאך אויך שוין ארויס בדפוס אין שנים שלפני זה, און אויך מקצר שוין אויך בשנה זו, איז דאך כאן המקום והזמן אויף נאכאמאל דערמאנען און נאכאמאל מזרז זיין, דוקא מצד דערויף וואס דאס רעדט זיך וועגן

2מזורזין, וויבאלד אז אין זריזות איז דאך לדבר סוף איז דאך אן עיקר גדול אין קדושה בכלל, על אחת כמה וכמה בקשר מיטן אושפיזם פון יום זה, וואס דאס איז דאך אהרן, כהנים זריזים הם, און מ'זאגט דאך די משנה הידועה, הוי מיט תלמידיו של אהרן, אז דאס איז אן אנזאג און א נתינת כהנים און א הבטחה, איז דאך אויך מלשון הבטחה, אז יעדערער וועט ווערן און וועט זיין תלמידו של אהרן. בכל הענינים, על אחת כמה וכמה אין דעם ענין פון ואהבת לרעך כמוך וואס דאס איז דאך דער פירוש הפשוט אין דעם לשון סך וברור פון דער המשנה, האט מען דאך דעם סיוע פון א כלל גדול בתורה, על אחת כמה וכמה אז מ'רעדט זיך ביום טוב, כולל אויך חלמוד, וואס דעמאלט זיינען דאך כל ישראל חברים, ביז וואנענט אז ס'ווערן בטל כמה הבדלות פארבונדן מיט אומה וטהרה, איז בימי הרגל ווערן זיי בטל, כמבואר אין דער משנה און די ברייתות וכו,' על אחת כמה וכמה אז מ'האלט זיך אין דעם סוף

3פון גלות, וואס דער גאנצער ענין פון גלות איז דאך מצד דעם ענין פון היפך פון ואהבת לרעך כמוך איז דאך וואס מער ס'ווערט מערנטער צו ימי הגאולה, און בפרט נאך אין שנת הגאולה, כמדובר בנוגע צום ראשי-תיבות פון שנה זו, על אחת כמה וכמה על דבר הגלוי, אז דער ראש השנה איז געווען חל-ליות ושבת, וואס דאס איז דאך אן ענין פון שלום ומנוחה ויום שמחתכם אלו השבתות וכו.' ועל דרך זה אויך, ובדרך ממילא, אדער בהמשך, ווי ידוע דער פתגם פון דעם דארט דארגאטשאווער, אז אין תורה אפילו אז לכאורה איז דאס איין דין, א תוצאה פון א דין שלפני זה, וויבאלד אז דאס איז אבער אין תורה, וואס תורה איז דאך למעלה מהגבלה, דאס א באזונדער אויך א הסברה וכו ווארום מצד תורה איז ניט אפגעפרעגט, אז ס'זאל זיין א חידוש, און ס'זאל זיין דער דין לפני זה בתקפו, און דער דין שלאחריו זאל זיין א היפך, וכמדובר כמה פעמים בזה. וואס דאס איז דאך אויך כמדובר דער ענין פון דעם אושפיזין פון לילת זה און מעת-לת זה וואס דאס איז אהרן, וואס אהרן'ס ענין איז דאך געווען

4אוהב את הבריות ועד כדי כך, אז צוליב דערויף איז געווען ביי אהרן'ען א דין, און דערנאך גלייך א דין הפכו. משה ואהרן זאגט מען דאך, אז ס'גייען צוזאמען, במילא איז דאך פארשטאנדיק, אז משה אמת ותורתו אמת ובפרט נאך, אז דער מקבל ראשון אין סדר הלימוד בא משה'ן, משה קיבל תורה מסיני איז דאך געווען צוויי סדרים אין קבלה התורה, איין סדר ווי ער זאגט אין דער משנה, משה קיבל תורה מסיני ומסרה ליהושע, אז יהושע איז געווען דער ערשטער מקבל, און דערנאך איז דא אז יהושע איז געווען דער מקבל, און דערנאך איז געווען דער מקבל שני, די נביאים אדער די זקנים שלאחריו, און דערנאך איז דא דער סדר הלימוד, ווי די גמרא איז מסביר, איז בשעת משה איז געקומען פון און געהאט בא זיך א דבר החידיש וואס ער האט געהערט פון דעם אויבערשטן בתורה, איז נכנס אהרן ושנה לו פרקו, איז אהרן אריין דער ערשטער, און ערשט דערנאך זיינען אריין נאך דריי קבוצות, און פאר יעדערן האט משה רבינו נאכאמאל איבערגעזאגט, במילא קומט אויס אז אהרן האט געהערט די אלע פיר מאל, וואס לויט אט דעם סדר איז דער

5סדר בקבלה איז געווען משה, און דערנאך מסרה לאהרן, און ערשט דערנאך איז דאס געקומען צו שפעטער לאחרי זה. דערנאך, בשעת ס'רעדט זיך וועגן כללות ענין הקבלה, וואס דעמאלט איז זיך נוגע ווי אזוי דער רבים איז מקבל, איז אף על פי וואס ווי די גמרא דערציילט אין עירובין האט דער רבים מקבל געווען פון משה'ן אליין, ווי ער דערציילט דעם סדר דארטן, אז דערנאך איז די פערצע קבוצה איז אריין כל ישראל, און משה האט פאר זיי איבערגעזאגט צום פערטן מאל, דערנאך איז דאך אבער געווארן דער סדר הקבלה בקשר ווי ס'איז נוגע לדורות שבה לאחריו, וואס דעמאלט איז דאך ווי דער רמב״ם רעכנט אויס די ארבעים מקבלים, רעכנט ער אויס משה, און דערנאך האט ער איבערגעבן די כמה וכמה, און דער עיקר צו וועמען ס'איז געווען די קבלה, בנוגע צו קבלת הכלל פון די ארבעים, איז געווען משה, און דערנאך יהושע, און דערנאך ווי ער רעכנט אויס דערנאך אין דעם הקדמת הרמב״ם די ארבעים דורות, ביז רבי שוה, כמדובר כמה פעמים.

6וואס דאס איז דאך אויך פארבונדן, אויב אומעטום דארף זיין ואהבת לרעך כמוך ביז וואנענט אז מ'קער גארניט מחלק זיין אין דערויף, וויבאלד אז דאס איז כלל גדול בתורה, איז דאך פארשטאנדיק, אז וויבאלד אז דאס איז פארבונדן מיט די מעלות שהתורה נקנית בהם, איז בנוגע צו א רב לתלמידו, איז דארטן דארף זיין דער ענין האהבה ביתר שאת וביתר עוז, מצד די מעלות שהתורה נקנית בהם, ועל דרך זה אויך, ויש לקשר זה, בהנוגע צום צמח צדק, וואס דאס איז דאך אויך דער חסידישער אושפיז פון היינטיקן טאג והיינטיקן מעת לעת אנהויבנדיק פון דער נאכט, וואס דערפון גופא, וויבאלד אז דאס איז בקשר וביחד אין דעם זעלבן זמן און אויך ענין, איז דאך פארשטאנדיק, אז ס'האט ניט סתם א קשר, נאר א שייכות הכי אחידה, איז דאך אויך דא רף מען ניט זוכן וואו האט מען דאס? אין דעם צמח צדק'ס ענינים. וויבאלד אז המעשה הוא העיקר איז דאך ידוע דער עיקר בחידוש וואס ס'האט זיך אויפגעטאן על ידי הצמח צדק, וואס ער איז דאך געקומען לאחרי פון דעם מיטעלן רבי'ן בלפני זה, דער אלטער רבי בלפני זה, דער מגיד, בלפני זה, דער

7בעשם טוב און די גדולי ישראל שלפני זה, און לאחריו איז דאך אויך געווען כמה וכמה ממשיכים, זעט מען דאך אבער, ווער ס'האט אויפגעטאן במעשה בפועל, אז ס'איז בטל געווארן כל עניני הפילוג, און ס'איז געווארן א נרגות צווישן כל גדולי ישראל שבזמן ההוא, ועד כדי כך, אז ס'איז געווען האמת והשלום אהבו כידוע די הנהגה פון צמח צדק און די גדולים פון אלע חוגים שבזמנו, ווי אזוי מ'איז געשטאנען אין אן אופן פון והאמת והשלום אהבו באופן גלוי, אז תלמידיהם און כל העם שבדור ההוא האט געזען ווי אזוי ס'איז דא ניט סתם אהבת ישראל, נאר ביז אין אן אחדות, און מכבדים זה לזה ומנימין זה לזה, און ס'איז קיין סתירה ניט, וואס ס'איז דאך געווען נראה נראה ופשטי ועדכי דוקא, אז ס'איז דאך געווען מחלוקת אין עניני תורה, ביז אויך חילוקים בנוגע צו הלכה במעשה בפועל, כידוע ווי גם פשוט ביחד עם זה איז דאס געווען ווי די גמרא ברענגט אראפ דער האמת ושל השלום האהבו לאחרי זה ווי די גמרא איז מקדים, אז אף על פי וואס בית שמאי איז מחמירין ובית הלל זיינען מכילין אדער

8די לשונות שבזה, ווי אראפגעבראכט אויך אין הקדמה פון תניא, וואס דאס איז דאך כולל כל המחלוקת וחילוקים שבתורה ווערן נכלל, ס'איז דאך געווארן מחלוקת אין לפני מחלוקת בית שמאי ובית הלל, על אחת כמה וכמה אז ס'איז געווען די מחלוקת אין שמאי, און אין הלל אליין, וואס פון זיי איז דאך דערנאך ארויסגעקומען בית שמאי און בית הלל, איז אף על פי כן, איז דאך כמדובר כמה פעמים שטייט דאך אויך, אז משה איז א ראשי-תיבות, אז דער מ'מאכט משה, און פון נר הקיבל תורה מסיני און דערנאך איז דאס אראפ אין צוויי קוין, ווי דער אלטער רבי זאגט אין דער הקדמה צו ספר קניא קדישא, איין קו וואס דער שין וואס דאס איז שמעי, און די צווייטע קו דער ה'וואס דאס איז הלל,

9שמאי, און דערנאך הלל, דערפאר וואס הלל איז דאך געווען א נבין פון מקטינים עצמם, און דערפאר האבן זיי מקדים געווען מקדימין דברי בית שמאי אפילו לדברי בית הלל, על אחת כמה וכמה שמאי ווי הלל אליין. וואס דאס איז אויך לאחרי, וואס דערמאנען נאך אמאל אויף עיקור דברים אלו, אז ס'זאל אראפ אין מעשה בפועל, וועגן שמחת בית השואבה במעשה בפועל, ביז אין אן אופן אז די גאס זאל טאנצן און ס'זאל אויך פועל-זיין אט די וואס זיינען שוין ארויסגעפארן בכמה מקומות אויף מזרז זיין דארטן נאכמערער אין שמחת בית השואבה, אדער מחדש זיין בכמה מקומות די שמחת בית השואבה זאל דאס זיין בהצלחה רבה ומופלגה, און דורך דערויף, וויבאלד אז כל ישראל זיינען כאיש אחד בלב אחד, איז בשעת יעדערער וועט בא זיך מרבה זיין מגדיל זיין און מעמיק זיין אין שמחת בית השואבה, איז מצד דערויף וואס אלע אידן האבן דעם זעלבן חלק אלוקה ממעל ממש, בשעת תופס בא א חלק, תעת תופס פון דעם עצם, אז ס'איז תופס בכולו ווערט דאס אויפגעטאן דאס וואס ער טוט בא זיך אויב ער פראוועט דאס מאיזו סיבה שתהי'אליין, וואס דאס איז דאך אויך היפך ההלכה און היפך הדין און היפך הנהוג אין שמחת בית השואבה ס'איז דאך אבער דא

10ווילדקייטן וואס דאס דארף מען דאך אויך מבטל זיין, אבער ביז דעמאלט דארף מען אויך פראווען שמחת בית אשר יובה. דארף אויך זיין אט דער ענין, כאמור, אז משה איז דאס א נאמען פון איין און איינציקן מענטשן, ועד כדי כך, אז פון יענעם משה'ן איז דערנאך אראפ א ריבוי מיני אדם וואס ווערן אנגערופן בשם משה ביז וואנענט אז מ'זאגט משה שפה קאמרת אז דער וואס איז זיך עוסק אין לימוד התורה האט ער אין זיך אויך דעם נאמען פון משה, ובפרט א תלמיד-חכם, כמבואר אין תורה אור ובכמה מקומות. ועוד והוא העיקר, דער עיקר איז דאך דער מעשה בפועל בהנוגע צו שמחת בית השואבה, ולא באתי אלא לזרז למזורזים אז וויפל מ'האט מקליט געווען צו טאן און דערנאך מוסיף זיין בזה כהנה וכהנה, און בשעת מ'וועט זיך דערמאנען, אז די אושפיזין פון היינטיקן מעת-לעת איז דאס צום אלעם ערשטן אהרן הכהן, די אושפיזין, ווי זיי שטייען אין זהר, וואס ס'ווערט דאך געווען אפילו אב את הברית, על אחת כמה וכמה סתם אידן, ניט נאר במקראים בשם בריות סתם, נאר סתם אידן, על אחת כמה וכמה די אנשי מעלה שבהם, ביז אהרן כפשוטו, א כהן שבין בני ישראל,

11על אחת כמה וכמה אט דער וואס דער רמב ם פסק'נט אויף אים אפ, אז לא שבט לוי בלבד נאר כל אשר נדבה לבו וכו שטייט ער אין דער דרגא פון קודש הקדשים, וואס דאס איז דאך דער טיטול וועלכע ס'שטייט אויף אהרן'ען. ועל דרך זה אויך בנוגע צו צמח צדק, פארשפארט מען אויך זוכן, וויבאלד אז מ'ווייס די פעולתה אשר פעול כל משך ימי חייו במעשה בפועל, כנזכד לעיל, אז ער האט מבטל געווען די אלע מחיצות ומחלוקתן בהנוגע צו אהבת ישראל וכיוצא בזה, אף על פי וואס מצד נהרא נהרא ופשטי וכיוצא בזה, אדער מצד דערויף וואס איינער געהערט צו קב של שמעי אדער בית שמעי, און דער צווייטער געהערט צו קב של הלל אדער בית הלל, איז דערפאר איז דער נוהג אין אן אופן פון מתיר ומכשיר וכו און דער צווייטער איז אין דעם קו השני. וואס דאס איז אויך, כמדובר, דער קשק פון די ביידע אושפיזין צוזאמען, וואס דאס איז אהרן און דער צמח צדק. ועוד והוא העיקר, אז ס'זאל זיין ווי דער סיום פון די ביידע, וואס ס'איז דאך אויך אזוי בנוגע צו אהרן'ען איז ער איז דאך אט דער וואס ס'איז פארבונדן,

12דער עיקר ענין המקדש איז דאך, ווי דער רמב'ם פסק'נט אפ, אז ס'זאל זיין א בית מוכן להקריא שם קרבנות וואס דאס איז פארבונדן מיט אהרן הכל. און וואס דאס איז דער ענין פון גאולה האמיתית והשלימה, איז דאך לכל לראש וואס מ'דארף האבן פון אלע בנינים וואס ס'וועט געבויט ווערן דארף מען האבן דעם מקדש אדנ'כוננו ידיך ושם נקרא ולפניך את קרבנות, סיי די חובות און סיי די תמידים און סיי די ענינים וואס זיי קומען בנדבר וכו'וכו ביז האדם כי עקריב מכם קרבן להוי'כי ידוע די תורה פון דעם אלטן רבי בזה. און וואס דאס איז אויך ווי ס'ווערט בקשר וואס דוקא באם צמח צדק איז מרומז שמו של משיח צדקנו, וויבאלד אז ער האט אראפגעבראכט דעם חידוש אין תורה בגלוי, אז ס'זאל זיין נגלה דתורה ופנימיות די תורה, אין אן אופן אז דאס ווערט געלערנט ווי תורה אחת, און אין אן אופן ווי ס'ווערט געלערנט אין ישיבות און מיט חידושי תורה וכו', כמדובר כמה פעמים, איז יש לומר, אז דאס איז אויך דער טעם, וואס דוקא בשמו ודוקא על שם ספרו, וואס ספרו איז דאך דאס פארבונדן מיט תורתו, ס'איז דאך אבער א תורה אמיתית, איז דאך אנא נפשי כתבית יהבית האט דאס איך אליין דארט

13אריינגעגעבן, און אט דאס איז דוקא בשמו ובשם ספר של תורתו, איז דארט איז דער רמז פון ביאת משיח צדקנו, און ניט נאר א רמז, נאר דער ספר ווערט אנגערופן מיט דעם נאמען פון משיח צדקנו דער שם הראשון שלו, אף על פי וואס דעם נאמען בפשטות האט דאך ניט דער צמח צדק קובע געווען, כמבואר אין דער הקדמה פון דעם שאלות תשובות שלו וכיוצא בזה, אז דאס איז גאר געשריבן די הקדמה על ידי אחרים, און זיי דערציילן דארטן ווי אזוי מ'האט קובע געווען דעם נאמען אויך, איז דאס אבער בהשגחה פרטית וואס איז נתעשר געווארן און אנגענומען געווארן על ידי כל ישראל כולם, למקטנם ועד גדולם, אפילו אט די וואס דערוויילע פארשטייען זיי נאך ניט דעם תוכן הכתוב בו, אבער זיי ווייסן שוין ווי ס'פרעגט אויף זיי זיין אמאל דער סדר, אז מ'פלעגט מחנך זיין קינדער וואס האבן נאך ניט געהאט קיין שייכות צו הבנה בשכל, פלעגט מען מיט זיי רעדן שמות קדושים, סיי שמות קדושים פון אידן, אויף אחת כמה וכמה פון שבטי ישראל ואבות ועמאות, סיי שמות קדושים פון ספרים קדושים, כמדובר כמה פעמים, און אט דא איז דער נאמען פון דעם ספר איז דאך צמח

14צדק, וואס צמח איז דאס שמו של משיח, און ויהי רצון, אז וויבאלד אז מ'שרייבט דעם נאמען צמח, און מ'מיינט דערביי בפשטות, אז מ'וועט שרייען און מ'וועט אים רופן איז א זיכערע זאך א נהנה לקורא, במכל-שכן וקל-וחומר ווי ס'איז געווען בשעת ער איז געווען אין די הגבלות פון דעם גוף הגשמי, כמבואר אין אגרת הקודש, וואס דאס איז דאך מגביל בהנוגע צו וועמען ער ווערט נתגלה ומתפשט, און צו וועמען ניט, משא נכן אבער אז ס'ווערט בטל אט די הגבלות וקורא בשמו און מ'זאגט צמח, איז דאך דאס שמו של משיח צדקנו וועט מען זאגן דריי מאל צמח צמח צמח וועט קומען משיח צדקנו תיכף ומיד ממש, און מ'וועט ממשיך-זיין שמחת בית השואבה, צוזאמען מיט משיח צדקנו, והקיצו ורמנו שוכני עפר נשיא דורינו בראשנו, ותיכף ומיד ממש, אריבערגעטאנצט אין ארצנו הקדושה, און דארטן אין ירושלים עיר הקודש, און דארטן אין א הר הקודש, און דארטן גופא אין מקדש אדנ'כוננו ידיך, ביז אין קודש הקדשים.

15ובפרט אז מ'איז דאך מסיים דורך מאכן יעדערן פון אייך אלס א שליח אויף צדקה, וואס צדקה איז נאכמערער מקדים ומזרז, און ברענגט אראפ בפועל, מראה באצבעו ואומר זה אט איז אט די מטבע וואס איך האב ערשט באקומען אויף אפגעבן דאס אויף צדקה, און אט שטייט דערביי אויך, וואס די צדקה האט שוין אויפגעטאן, אז אט שטייט משיח צדקנו בתוקף ומיד נמש.

דיווח על בעיהבלי חשבון
מה לא בסדר?
מה לא בסדר?
הדיווח גלוי לכולם באתר (בלי שמכם), חוץ מדיווח על זכויות יוצרים או תוכן פוגע. אל תכתבו כאן פרטים אישיים. או פתחו דיווח מלא, עם כותרת ותיוגים