transcript · Yiddish
Text
Machine text not yet checked by a person - do not quote it as the Rebbe's words.
¶1פון דעם ענין איז דא אין דעם מעיין, וואס דאס איז דער תואר וואס מ'האט געגעבן אויף 'פנימיות התורה' אין תורת החסידות נאך פון בעל שם צייטן אן,
¶2אז אויף א מעיין איז דא א סברא, אז ווען האט דאס א דין מעיין?
¶3בשעת דאס איז ניט נאר מחובר מיטן מעיין אליין, נאר ס'דארף נאך זיין זוחלים ויוצים מבחוץ פון דעם מקום אין וועלכן ער איז זיך תבל.
¶4אויב אבער מ'איז מפחיק דעם מעיין מבחוץ דאס הייסט, אז ס'גייט ניט אוועק ווייטער, איז דעמאלט אפילו במקום שטובל האט דאס ניט קיין דין פון מעיין.
¶5וואס דאס איז דאך נוסיף אויפן תנאי הכללו, וואס דער רמב'ן פסק'נט בכלל ביי א מקוה, ניט נאר ביי א מעיין, אז ווען ווערט מען טהור ”לאחר שיצא מן” המקוה אדער מן המיין?
¶6כל זמן ער איז דארטן, אויב אפילו ער האט זיך תבל געווען, אבער ער איז נאך פון דארט ניט ארויס, איז ער נאך ניט געווארן טהור.
¶7מ'דארף דוקא אים זען אויספרואוון, בשעת ער גייט ארויס פון דעם מעיין ומקוה, איז דאס איז נאך אן אות צתנאי נוסף אין מעיין, אז ניט נאר ער דארף ארויסגיין, נאר אפילו די וואסער דארפן גיין מיט זייער חייב,
¶8און ברענגען דעם חיבור אים המקור, ניט נאר דארט וואו ער איז זיך נאר אויך מבחוץ לזה.
¶9וואס דאס איז אויך די הסברה, על דרך ווי דער רמב אים איז דאך אויך מרמז אין סוף הלכות יקויים, אז דער ענין פון וותר איז דער ”ומלא הארץ דיעה את ה' כמים לים מכסים” דעם עוד דעת הטהור,
¶10ובפרט אין 'פנימיות התורה', וואס דאס ווערט אנגערופן בשם עין דארף מען האבן אויף דערויף צוויי תנאים, אז ער דארף ניט זיין קיין כלי המיעכב,
¶11אז פון אים און ווייטער ווערט ניט נתפשש אט די מים חיים, און אין אזא מין אופן, אז דאס פארבינדט ער מיטן מקור, און אים אליין!
¶12ווי אזוי פרואווט מען אויס, בשעת ער גייט ארויס פון דעם מים ומקוה, און אט דארטן גיט מען א קוק אז ער איז ווי ס'דארף צו זיין אפילו בעולם, ס'איז ניט נאר זיצנדיק און לערנענדיק אין מועד עת הטהור,
¶13נאר ארויסגייענדיק פון דארטן לעבודתו וואס יעקב הלך לדוקו אויף אויספירן דעם אויבערשטנ'ס שליחות איז אט דעמאלט, אז ער טרעדט-צו צו דער ארבעט, און ניט דעמאלט די 'פנימיות התורה' מיט רזין די אורייתא,
¶14אז ער זאל ברענגען דעם דבר הוי' חוצה איז אט דעמאלט איז א סימן, אז ער האט זיך תבל געווען און ער ווערט טהור, און בשעת די מים זיינען זוחלים מבחוץ פון דעם מקום וואו ער האט זיך טהור געווען איז דארט איז דאס אויך מיט א חיות איז א סימן, אז דאס איז מחובר אים המקור,
¶15וואס דעמאלט קען דאס מטהר זיין אלע ענינים, אפילו אז אבות הטומאר, וואס דאס נעמט זיך פון ”נחש הקדמוני” שהוה מצוה לעולם, וואס אין מדרש זאגט ער דאך, אז מתקרקים ופניו של משה,
¶16און ער האט ניט געוואוסט אז הרפא במע ביז וואנענט מ'האט אים געזאגט ”זאת חוקת התורה”, וואס דערצו דארף מען דוקא האבן מים חיים פון עמי מעיין איז ער דאס אויך מטהר און מאכט דערנאך אן איש והואו ער זאל קענען קומען אל הקודש פנימה אויף לעבוד עבודתו ”לעמוד לשרת לפני” ה.'
¶17און אין אופן השירות זיינער ווי ער דינט דעם אויבערשטן איז דאס איז ניט נאר דורך ענינים פון א קרבן עולה וואס דאס איז בדרך 'מלמטה למעלה' ער פארברענט גשמיות,
¶18און דאס איז ”עולה בלהב השמימה” נאר אויך בדרך למעלה למטה על ידי אכילה, וואס דאס איז דאך אויך אן עבודה בקודש, איז דאך דא דער אכילת קדשים,
¶19און דערפאר מאכט מען דאך אויף דערויף א ברכת המצוות, ניט נאר קיין ברכת המנין דערפאר ווי ס'איז דאך כהנים מוכלים ובעלים מתקפלים דאס איז א טייל פון דעם ענין הקרבן,
¶20איז ער מאכט אויף אזויפיל טהור דעם איש שתמו, אז ניט נאר ער קען דינען דעם אויבערשטן בדרך 'מלמטה למעלה' דורך ארצו בלב השמימה, נאר אפילו דורך א חילוק גשמיות, וואס ער ערשט דוקא דעם בשר שמן וואס דאס איז דאך דער בשר קדשים דארף דאך זיין מן המובחר,
¶21און דער אופן האכילה דארף דאך אויך זיין למשך דרך גדולה.
¶22און אף על פי כן, איז ניט נאר דאס איז ביי אים ניט קיין עבודה גשמית, דאס ווערט אן ענין פון אן עבודה קדושה, וואס דאס איז ממשיך כפרה אויף א חוטה בשוגג, און אפילו אין די ענינים פון נשמות, אפילו אויף א חטא פון מבין.
¶23דער תנאי אויף דערויף דארף מען האבן, אז אין דערויף זאל זיין א ביסל מים חיים וואס דאס איז מחובר וואס דאס זיך גענומען פון א מים ביות חיבורו אים המקור, און ס'דארף זיין אין דערויף דער אפר, ווי דער אלטער רבי איז מבאר אין די דרושים פון פרי אדומה,
¶24אז מ'פארברענט די מדות שבאדם, און מ'מאכט דערפון אז דאס זאל זיין אן אפר קדוש, וואס דעמאלט איז דאס מטהר פון דעם מקור אן פון ”אבי אבות הטומאה”, און אט דעמאלט איז מען ממשיך טהר בעולם,
¶25וואס מיט דער משנה איז מרמז אין יומא איז דאס א התחלה אויף דער גאולה שלימה, ווי ער רעכנט אויס די אלע דרגות אין דער ברייטע הידוע פון ר' ”פינחס בן יאיר”, און די משנה כדרכה גיט דאס ארויס בקיצור,
¶26אז מי מטהר אתם ולפניהם יאתם מטהרים אז דער ענין פון מקוה ברענגט דערנאך צו ”וזרקתי עליכם מים טהורים” וואס דאס איז בא דער גאולה האמיתית והשלימה על ידי משיח תדקנו.
¶27לחיים. לחיים.