פסקה
פסקה rh-ydrnbfv6
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-a2mbmc1a
- order
- jg
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- ובפרט נאך אז והוא העיקר, אז מ'איז מוסיף אין מעשה בפועל, אין עשיית הסיומים, על אחת כמה וכמה אין נתינת הצדקה, פארבונדן מיטן סיום ולפני זה, פארבונדן מיט ראש-חודש, בפרט נאך אז דער ראש-חודש איז דאך דער יום וואס איז געווען וואס כל עבודתו אשר עבד כל משך ימי חייו ארון הכהן איז דאס איז דאך געווען אין ראש-חודש אב, ראש-חודש פון חודש החמישי, דער זעלבער לשון ווי ס'שטייט אויך בהנוגע צו דעם ענין פון שאר פון כמה ענינים פארבונדן מיט די ניין טעג, על דרך זה אויך זאגט מען, אזוי ווי אהרן איז דאך געווען ענינו, אז ער איז מברך את כל בני ישראל עד סוף כל הדורות, און אין הברכה נצחית ונמשכת בלי הפסק כלל, און דערנאך טוען דאס אזוי זרע אהרן הכהן, און דערנאך טוען אזוי יעדער איד און אלע אידן אויף וועלכע ס'שטייט דאך די נתינת-כח און די חייבות הוי מתלמידו של אהרן הכהן, אז דאס איז דאך אויך א לשון ציווי, און אויך א לשון הבטחה, און מ'איז מסיים ומקרבן לתורה, ואשר שלאומר בזה אויך דער רמז, אז לאחרי כל העבודה שלפני זה, ובפרט די עבודה אלס א תלמידו של אהרן הכהן, ווערט אויך דער תכלית השלימות אין דעם שכר, ומקרבן לתורה, לתורה הידועה, צו תורה חדשה, משה מאיתי תיתי. וואס על דרך זה איז דאך בשעת מ'קומט פון ראש חידש מנחם אב, וואס דאס איז דאך דער כל עבודתו אשר עבד בו אהרן הכהן איז פועל ישועות בקרב הארץ און ווי דער לשון און דער דיוק בזה בקרב הארץ און אין עולם הזה התחתון און אין די דרגות שבו שאין תחתון למטה הימנו. און וויבאלד אז ער איז תלמידין של אהרן הכהן, איז דאך על דרך ווי ס'שטייט
- proofread
- 0