Text

¶1ס'איז דאך ויהי בארבעים שנה באחד עשר חודש, באחד עשר בחודש, וויבאלד אז מ'האט שוין געדאווענט מעריב, במילא האט מען דאך שוין די התחלה אין קיים אינש הדעתא דרבא, במילא בשעת ס'רעדט זיך וועגן חסידים, על אחת כמה וכמה בקשינתא בבית המדרש פון נשיא דורנו נשיא חב ד, איז דאך פארשטאנדיק, אז צום אלעם ערשטן דארף מען דאס פארבינדן מיט לערנען דעם תורה-שבכתב פון חסידות, וואס דאס איז דער ספר התניא, און דערנאך ממשיך זיין אין תורה שבעל פה בזה, ובכללות ענין התורה, אנהויבנדיק און אין די אלע ענינים אין אן אופן אז גרדל תלמוד שמעביד לידי מעשה בהוספה אין הידור בקיום המצוות, אלע זאכן האבן דאך נאך א שייכות מיוחדה, וואס דאס איז דאך סוף פון עקבתא דמשיחא, און אין דערויף גופא דער סוף פון דעם סוף, עקבתא דעקבתא דמשיחא, זאל דאס זיין דער איצטיקער רגע, דער לעצטער רגע פון גלות, און גלייך לאחרי זה דער ערשטער רגע פון גאולה.

¶2ובפרט נאך אז מ'פארבינדט זיך דאס אויך כרגיל וכגן זה אויף מאכן יעדערן אן ענין מיט א שליחות של צדקה, פארבינדן אים מיט צדקה, וויבאלד אז ס'איז אויך דער ענין פון קהן מינה שהדעתו דרבא איז מען דאס אויך מצרף און מ'מאכט דער עיקר פון תורה שבכתב און חסידות חב אד, וואס דאס איז דער ספר התניא, דערצו אויך דער ענין פון אן ענין פון שליחות לצדקה. ועוד והוא העיקר, אז פון די אלע ענינים זאל מען זוכה-זיין מתוך כלל ישראל, ותוקף ומיד ממש, ותוקף ומיד ממש, ותוקף ומיד ממש, צו גאולה האמיתית והשלימה, והקיצו ורננו שוכני עפר, נשיא דורנו דער רבי דער שווער, און די נשיאים שלפניו, ביז דער נשיא דער אלטער רבי דעם מחבר פון דעם ספר התניא, ביז משה רבינו, וואס משה קיבל תורה מסיני ומסרה ביז צו יעדערן פון אונז, ועד סוף כל הדורות, און וואס זאל זיין דער גואל ראשון הוא גואל אחרון פון משה רבינו וואס ער האט דאך געווען דער גואל ראשון זאל דאס גלייך פארבונדן ווערן מיט גואל אחרון דוד מלתא משיחא, ועוד והוא העיקר, כמדובר,

¶3תיכף ומיד ממש.