Paragraph
Paragraph rh-y7j3gkqn
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-vzd6sm5y
- order
- FV
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- דער המשך מעין ההתחלה, וואס אויך יום-טוב ווערט דאך אנגערופן מקרא קודש אז מ'רופט אהינצו אריין און מ'איז ממשיך דעם ענין פון שבת קודש מילה בגדמי, ועל דרך זה אפילו אויך אין חול המועד, זאגט מען דאך אויך, אז דאס איז מקרא קודש וואס דאס זאגט מען דאך דאך אין חול המועד אויך ביו יום-טוב איז מען מוסיף, און מ'זאגט אז דאס איז יום טוב אויך, אויך בחול המועד איז דא דער ענין פון מקרא קודש, און ווי דא אפגעטייטשט און סכר פשוטו של תיבות אלו, אז מקרא איז דער טייטשט אז מ'רופט אריין, ווי מ'איז אויך מפרש מפרשי המקרא, על פי פשטות, אז פארוואס זאגט מען אויף יום טוב מקרא קודש? דערפאר וואס מ'רופט אין אים אריין אויך די קדושה פון קודש מילה בגרמי, וואס דאס איז דוקא דער יום השבת. וואס יום-טוב איז דאך טאקע אויך אן ענין של קדושה, אף על פי כן קומט דאס ניט צו די קדושה פון שבת, וואס דערפאר איז דאך אויך מאכט מען דאך הבדלה צווישן שבת און יום-טוב, כמדובר בארוכה דער התוועדות שלפני זה, ס'איז קיין שאלה ניט פארוואס מ'מאכט ניט קיין הבדלה להיפך צווישן
- proofread
- 0