Text

¶1אין צוגאב צו די ברכות וועגן וועלכע ס'האט זיך גערעדט פריער, וואס אין דערויף זיינען דאך אויך נכלל אט די וואס זיינען צוגעגרייט און גרייטן זיך בשעה טובה ומותלחת אויף זיין א חתן קלה, אדער שוין געווארן חתן קלה, וואס דאס איז דאך נאך דערויף ווי מ'איז בר-מצוה און בר-מצוה,

¶2און פאקומען דעם ריכטיקן חינוך וואס דער חינוך איז דאך ממשיך, ברענגט זיך מיט זיך מיט געזונט בקשמיות און געזונט ברוחניות, און הצלחה רבה אין לערנען תורה און מקיים זיין מצוות,

¶3און נעמען אויף זיך אל תורה ומצוותי' 'בשמחה ובטוב' לבב, און דערנאך האבן א לאנגן געזונטן לעבן, אנגעפילט מיט 'לימוד התורה' און 'קיום המצוות',

¶4כבדובר כמה פעמים, און ס'ווערט אויך א פעמיליען לעבן פון וועלכן ס'ווערן דערנאך געבארן און וואקסן אויס בנים ובנות עוסקים בתורה ומצוותי', און וואס דערנאך איז מען זיי אויך מגדל לתורה,

¶5אויף ווערן בר מצוה ובת מצוה, און דערנאך אויך לחופה אויף פראווען די אלע שידוכים און די נישואין און מייסד זיין בתים בישראל.

¶6און ווי דערציילט אויך, אז בשעת ס'ווערט א שמחת חתן וכלה, אט דעמאלט דערמאנט דאס גלייך, ווי מ'זאגט אין 'שבע ברכות', אי יעדער חתן כלה, אז דאס ברענגט אז מהרה ישמה, אז גאר אינגיכן און גאר שנעל וועט מען הערן ”בערי יהודה ובחוצות ירושלים דער קול חתן וקול כלה” אין 'ארץ הקודש',

¶7אין דעם מעמד ומצב פון גאולה האמיתית והשלימה, און דארטן גופא אין 'ארץ הקודש', אין א מקום הכי מתאים און הכי טוב, אנהויבנדיק פון ירושלים ווי מ'זאגט בריא יהודה און גלייך נאך דערויף, ובחוצות ירושלים, אז ס'ווערט אויפגעבויט גאנץ ארץ ישראל, וואס ווערט אנגעפירט פון מלכות דוד,

¶8וואס זיי שטאמען דאך פון שבט יהודי ווערט דאס ארו יהודה און זיי האבן באקומען גלייך די הויבטשטאט, וואס דאס איז ירושלים ווערט חוצית ירושלים, און ס'ווערט דערנאך אויך די אלע ”חמשה קולות” וואס ווערן אויסגערעכנט.

¶9ועוד והוא העיקר דער קול שמחה גדולה, אז ס'איז געקומען די גאולה האמיתית והשלימה עיני זה אלקינו בה אז ס'איז שוין געקומען משיח צדקנו, מיט אים צוזאמען האט זיינע משפחות אין לעבעדיקערהייט, און דערנאך אויך ”הקיצו ורננו שוכני עפר"”, אז ס'קומען אויך, ווי ער ערקלערט אין חסידות,

¶10די אלע דריי דורות לפני זה, וואס זיי זיינען משתתף זיך אין די שמחת חתן וכלה פון זייערע אייניקלעך און אור-אייניקלעך, מתאים להכוונה וכו ועוד והוא העיקר, אז מ'גרייט זיך צו די חתן'עס אין א גוטן אופן, און א געזונטן אופן און אין א פרוליכן אופן ומתוך הרחבה,

¶11סיי פון חתן'ס צד און סיי פון כלה'ס צד, וואס איינע פון די צוגרייטונגען איז דאך, אז מ'איז טיילט אויס סכומים נכבדים אויף ענינים של צדקה, וואס צדקה איז דאך א יסוד אויף אלע גוטע זאכן און אויף אלע ברכות וואס דער אויבערשטער גיט,

¶12כולל די אלע ברכות וואס דערמאנט פריער, און עאכו"כ אויף א שמחת חתן וכלה, וואס דערנאך ווערן זיי געבענטשט פון דעם אויבערשטן אליין, מיט בנים ובנות עוסקים בתורה ומצוותי', און דער חתן קלות זיין דערנאך מחנך זייערע קינדער מתוך הרחבה און מיט געזונטערהייט און פריילעכערהייט,

¶13און אז ס'קומט די צייט מאכן זיי מיט זיי אויך שידוכים, און מאכן פון זיי אויך פון די אינגעלעך חתנים און פון די מיידעלעך קלות, וכמדובר כמה פעמים, ועוד והוא העיקר, אז דאס ווערט די הכנה קרובה,

¶14אז ס'זאל זיין ווי מ'זאגט אין דער ברכה אז מהרה ”ישמה בערא יהודה בחוצות ירושלים” אין דעם מעמד ומצב ווי ”בערא יהודה אין” חוצות ירושלים איז ווערן זיי אנגעפירט מיט דוד מלכא משיחא, דורך דוד בשמן קדשים משחתיב, און דאס ווערט תיכף ומיד ממש, במילא וויסנדיק אז דאס קומט תיכף ומיד ממש,

¶15האט מען דאך דעמאלט ניט קיין דאגות אין נוגע צו די הוצאות פון די חתונה, אז זיכער וועט דער אויבערשטער צושטעלן די אלע הוצאות וואס מ'דארף האבן, און מידו ”המלואה הפתוחה הקדושה והרחבה” אז ס'זאל זיין א פריילעכע חתונה און א ”בנין עד דיד” על יפד התורה ומצוה, און ווי דערמאנט פריער בנים ובנות עוסקים בא תורה ומצוותי', ובקרוב ממש, והוא העיקר,

¶16וועט מקויים ווערן און מ'וועט דאס זען 'בעיני בשר', אז ניט נאר מהרה ישם אז מ'דערציילט וואס ס'וועט זיין מיט א רגע שפעטער, נאר ס'איז שוין נשמה ”בערי יהודה בחוצות ירושלים, אין” דעם מעמד ומצב פון גאולה האמיתית והשלימה, א-ל חתן וא-ל כלה, מיט אלע פריילעכע בשורות טובות וכו.'

¶17ועוד והוא העיקר, אז די הכנות צו דער חתונה און דער חתונה אליין און די שבעת ימי המשתה, און דערנאך ביז הונדערט און צוואנציק יאר, אריכות ימים ושנים טובות ושמחות, און אויך געבענטשט ווערן מיט בנים ובנות עוסקים בתורה ומצוותי', און וואלט מיט זיי פראווען פון אויך חתונות, ובאופן דמוסיף והולך.

¶18ובפרט נאך אז ווי דערמאנט פריער, איז סיי דער חתן קלה ויום חופתם און סיי די עלטערן זייערע און די קרובים בכלל אין דעם טאג פון זייער חופה זיינען דאך מוסיף אין נתינות אויף צדקה, מערער אויף די נתינות הרגילות, און מ'טוט דאס מתוך הרחבה ומתוך שמחה וטוב לבב.

¶19און די החלטה בזה היילט שוין צו, אז די הכנה זאל זיין אין א גוטע שעה, און די חתונה זאל זיין בשעה טובה ומוצלחות, און א ”בנין עד דיד”, ועד און ווי דערמאנט פריער, אז תוקף ומיד האט מען גאולה האמיתית והשלימה על ידי משיח צדקנו.

¶20און אין שעה טובה ומוצלחה