טקסט

¶1דער היינטיקער צוזאמענקלייבונדעך איז דאך פארבונדן מיט חנוכה, און ווי בא יעדער מאל, און ווי דערמאנט נאך במיוחד, פארבונדן מיט ”צבאות השם” איז דאך דא ספעציעלע אנווייזונגען, און ספעציעלע ווי מ'רופט דאס אן ארדער אויף זיידע דארף דאך זיין א ספעציעלע, במיוחד'דיקע אנווייזונג,

¶2אין צוגאב, וואס בשעת מ'קלייבט זיך אלע צוזאמען, דארף מען דאך נאכאמאל פארשטארקן זיך אין 'קבלת עול', אין נעשה אז זיכער וועט מען אויספילן אלע אנווייזונגען פון דעם קאמאנדירין טשיף, פון דעם אויבערשטן,

¶3ווי ער האט אנגעוויזן אין זיין תורה דורך זיינע מצוות, ספעציעל פארטיפן זיך און דער פקודה וואס איז פארבונדן מיט דעם טאג,

¶4און דאס דארף אויך האבן א ווירקונג אויף די אנדערע טעג און אויף אלע טעג פון א גאנץ יאר.

¶5וואס דאס איז ספעציעל אויך פארבונדן מיט חנוכה.

¶6דער ענין פון חנוכה איז דאך געווען דערפאר וואס מ'האט געוואלט רחמנא ליצלן, ”להשכיחם תורתך ולהעבירם” מחוקי רצונך, ניט צולאזן אידן, אנהויבנדיק פון קינדער ביז ערוואקסענע און אלטע,

¶7אז מ'זאל לערנען תורה און מקיים זיין די מצוות וואס שטייט אין תורה איז דאך דערפון פארשטאנדיק, אז דאס איז געווען א גזירה,

¶8אן אלגעמיינע, אויף דער גאנצער תורה און אלע אירע מצוות, איז דאך דערפון אויך פארשטאנדיק, אז בשעת ס'איז געווען די ניסים מיט די אלע נפלאות און תשועות מיט די זאכן וואס האבן מבטל געווען די גזירה,

¶9און ס'איז געווארן דער להודות ולהלה לשמחה הגדול אויף צו לויבן און מודה זיין און דאנקען דעם אויבערשטן, וואס ער האט באפרייט פון די גזירות,

¶10און צוריקגעגעבן די מעגלעכקייט וואס יעדער איד דארף האבן, ווארום יעדער איד געהערט דאך צו דעם אויבערשטן'ס פאלק און צום אויבערשטן'ס ארמיי,

¶11ספעציעל אנהויבנדיק פון ”צבאות השם” פון קליין קינד ווייז אויף דארף דאך אויך זיין די אפלערנונג פארבונדן מיט גאנץ תורה און מיט אלע מצוות, ניט קוקנדיק אויף דעם וואס דאס איז פארבונדן מיט א ספעציעלע טעג, וואס ס'איז מערניט ווי איין מאל א יאר די ימי חנוכה.

¶12וואס ווי אלע זאכן פון תורה וואס איז געגעבן געווארן פון דעם אויבערשטן, איז דאך דא גאר א סאך וואס צו לערנען, און וואס אפצולערנען זיך דערפון, איז דא אבער די הויפט זאך,

¶13וואס דאס ווערט ארויסגעגעבן דורך דעם ספעציעלן נאמען וואס די טעג האבן, ווי אין די טעג פון פסח אדער שבועות אדער סוכות,

¶14אזוי אויך אין ימי חנוכה, וואס חנוכה איז דאך דער אפטייטש אז דעמאלט ווערט פון דאס ניי געפייערט דער בית המקדש אין אן אופן וואס מ'האט אים געמאכט צוריק ריין און הייליק,

¶15ניט קוקנדיק וואס ס'איז געווען א הפסק מצד דער גזירה, און דערפאר, ווי בא יעדער נייע זאך, און ספעציעל נאך נאך א גזירה, און א איד באווייזט אז ער דערשרעקט זיך ניט פאר דער גזירה, און פירט זיך ווי דער אויבערשטער וויל,

¶16לערנט זיין תורה און מקיים זיינע מצוות איז דאך פארשטאנדיק, אז דעמאלט האט ער א ספעציעלע פייערלעכקייט און א ספעציעלע שמחה מיט ספעציעלן כח צו טאן די אלע זאכן,

¶17וואס דערפאר ווערט דאס אנגערופן בשם חנוכה אז דעמאלט האט מען מיט א פייערלעכקייט נאכאמאל געטאן די אלע ענינים אין בית המקדש.

¶18און אזוי ווערט ערווארט במיוחד אז ס'קומען די חנוכה טעג, אז יעדער איד, אנהויבנדיק פון קליינע קינדער, וועט דאס מיט א באנייטער שמחה און מיט א באנייטער לעבעדיקייט, מחנך זיין זיין הארץ און זיין קאפ,

¶19און ווי די האט ערשטא געזאגט ”בפיך ובלבבך ולעשותו”, זיין רעדן און זיין טאן און זיין טראכטן אז דאס זאל אלץ זיין דורכגענומען מיט קדושה, ווי דער בית המקדש, מיט הייליקייט,

¶20ווארום ער פארבינדט דאס מיטן קאמאנדירין שיף, מיטן אויבערשטן, וואס האט געגעבן תורה ומצוות.

¶21און דאס ברענגט אים אויך, אז ער פארשטארקט נאך זיין חינוך, זיין ערציאונג.

¶22ער גרייט דאך זיך צו ווערן אינגיכן בר מצוה אדער בת מצוה, אז ס'וועט קומען די צייט, דארף ער דאך זיך ערציען אין דעם פאסענדן אופן, זאל דאס זיין אויך אין אן אופן אז דערנאך וועט דאס זיין א חנוכה,

¶23א פייערונג, און מיט שמחה ומטוב לבב, דורך דערויף וואס ער וועט זיך צוגרייטן אויף א פאסענדן אופן אין די יארן פאר בר ובת מצוה, דורך דעם וואס ער וועט מקיים זיין די אלע התחייבות'ן, די אלע שליחות'ן,

¶24די אלע דיו טיס'ס וואס ס'איז דא אויף יעדערן וואס ער געהערט צו ”צבאות השם” אן אינגעלע אדער א מיידעלע, און טאן דאס נאך אין דער צייט פון חינוך, ווען ער גרייט זיך און האט די טריינינג דערצו, טוט ער דאס שוין אין דעם רוח, אין דעם גייסט פון חנוכה,

¶25אין דער גייסט פון פייערלעכקייט, און מיט נאכמערער שמחה וטוב לבב, און אין אן אופן ווי מ'צינדט די ליכטלאך פון חנוכה, אז אפילו ווען ער האט שוין געטאן אלץ וואס ער האט געקענט טאן דעם ערשטן טאג, איז בשעת ס'קומט א נייער טאג,

¶26טוט ער, און ער פירט אויס און איז מצליח, אויף צו טאן נאכמערער ווי דער אנצינדן פון חנוכה ליכטלאך, וואס יעדער טאג איז מען דאך מוסיף מיט נאך א ליכטל און נאך א ליכטל,

¶27און אין דערויף אויך איינגעשלאסן, ווי איר האט ערשט-א געזאגט אז ”ואהבת לרעך כמוך” איז א 'כלל גדול בתורה', איינווירקן אויך אינגעלעך אויף אינגעלעך און מיידעלעך אויף מיידעלעך,

¶28אז זיי זאלן אויך אנהויבן אדער ממשיך זיין אדער פארגרעסערן זייער ”תורתך וחוקי רצונך” זייער לערנען דעם אויבערשטן תורה און מקיים זיין זיינע מצוות, און יעדער טאג אלץ מערער און מערער.

¶29און יעדער טאג, לויט דעם רוח, לויט דעם גייסט פון חנוכה, מיטנעמען פון דער פייערלעכקייט און פון דער פריילעכקייט און פון דער לעבעדיקייט פון די חנוכה טעג, אויף אלע טעג פון א גאנץ יאר, און סיי בפיך און סיי בלפףך און סיי לעשותו,

¶30סיי אין זיי אינייער טאן און אין נייער רעדן, און אין נייער טראכטן זאלט איר זיין 'נרות להאיר', ווי א חנוכה ליכטל וואס מאכט ליכטיק ארום זיך, און מאכט אויך ליכטיק אז מ'גייט דורך אין גאס, זעט מען דורכן פענסטער אז דא געפינט זיך איד וואס מיט אידישקייט,

¶31לייכט מיט תורתך און 'חוקי רצונך', און דאס ווירקט אויך אויף דעם וואס געפינט זיך און גייט דורך אין גאס, אז ער זאל אויך אנצינדן זיין ”נוער ה' נשמת אדם” זיין אידישע נשמה, אויב אפילו ביז דעמאלט האט ער ניט געוואוסט וועגן אידישקייט,

¶32אדער ווייניק געוואוסט וועגן אידישקייט נעמט איר אויף זיך די שליחות אויף אים אויך דערציילן און מאכן פון אים אויך א ”נר מצוה ותורה אור” א ליכט וואס וועט באלייכטן אים אליין און די גאנצע הויז, אנהויבנדיק פון זיינע עלטערן און ברידער און שוועסטער,

¶33און באלייכטן זיי אויך אין אן אופן, ווי געזאגט פריער, ווי חנוכה לערנט, אז יעדער טאג איז מען מוסיף נאך א ליכטל און נאך א ליכטל,

¶34ביז וואנענט אז דאס אלעס ברענגט די גאר גרויסע ליכטיקייט, וואס דאס איז די ליכטיקייט פון דער גאולה, אז דאס וואס איר האט געבעטן און איר בעטן און ווייטערבעטן אז מ'וויל משיח נאו וועט ער גאר אינגיכן

¶35קומען און באלייכטן מיט דער ליכטיקייט פון די גאולה האמיתית והשלימה נאך די לעצטע טעג פון גלות, און מיר וועלן אלע גיין, צוזאמען מיט משיח'ן, אין ארצנו ”הקדושה, במהרה בימינו” ממש.

¶36דער רבי ספארק אויף די אימפארטענץ פון דעם געווען, וואס ער האט געזאגט אויף חנוכה דא, דער סייד אויף דער פאקט, אז ערי טאן ווי געט טו געדער אויף א ”צבאות השם” ראלי,

¶37וואס אייטש טיין ווי געט טו געדער אויף א ספעסיפיק דער האס א ספעשל עורר אויף די דעי, די ספעשל עוררס ווי ך ווי האב טו געדער, און ווי האב טו טי ךא פאן אי סעלבס, אז ווי שו עט בי עבל טו דו די ס'האז ביין קאמענדער-טו אוס, ביי דער קאמענדער און טשיפער וואס די

¶38די עורר אויף די די, ווי טשוט עס ועינפלוינצעס פון עוי דער דערס אויף דער יער, און עספעשעלי ווען עס ווען קומען זיין פון חנוכה, ווען עיינעווי עס וואנט זיי וואנט זיי צו פארגעט תורה, און נאך דו די מצוות אויף ה,"' דאס איז די טי ם,

¶39און זיי עס וטי זאגט זיך דארפן זיי טאפ זיך פון לערנען תורה, וואס אייך ווי מוסט פארבלבי' נוסט, איז נאך דו די מצוות אויף און אז ווי ווי עבל טו בראיק דעם אין דער דקריי, דארט זיי וו אנטעד טו פארסט אפ ן אוס,

¶40און ווי אנדערסטענד אז ווען די ז גרייט וו אנדערסטענד אז ווען די זו גלייט וו אנדערסטענדע ווענדערס און דאס גייב איז די פאסעביליטי פאר אל די דזשיו'ס,

¶41ובלאנגט ווי גאדס פעיפל און גאדס ארמי צו דער צבא שהם, וויף פאגינס ווי ליטל טשילדער, אז ווי שוין אלו בי טייער' ין תאגעדער וויף מצוות, און אל זו ווי ס'איז דא ספעשעל יא די דעי אויף חנוכה,

¶42כדי דאס פארשטאנדיק פון חנוכה איז דאך דאך אויף חנוכה Just like פסח האסט א ספעשעל מעסעדזש, די ם שבועת סוכות, זו חנוכה אלס והאסט זא ספעשעל ינדיקיישאן.

¶43וואס יז דער ווארט חנוכה מיין? דער ווארט חנוכה מיינס to renew, און to renew דבית-המקדש טאקע וואס עס וואס וואס וואס וואס זאגט דער טי ם, דען ווען דער בית-המקדש פקיום פור און הולי-אפטער דער טי ם ון מ'בראיבט די דקרי פון די הלענות,

¶44און זיי ווען אין און זיי ו סו די Jews showed, און נאר דער פרייד, און נאר דער פרייד אויף די גלי'ן וואלט זיין, און זיי פאל וועט גארן די דירות תוכה און דירות תוכה און דירות מצוות,

¶45התוועדות ”חמשה עשר בשבט ה'” תשמישה עשר ”בשבט ה' תשמישה עשר בשבט ה'” תשמישה עשר ”בשבט ה' תשמישה עשר בשבט ה'” תשמישה עשר ”בשבט ה' תשמישה עשר בשבט ה'” תשמישה

¶46באיגניק וויף די ליטל ידישע קינדלעך, ווי האבן א ברענ ניו ספירט, און א ניו דזשי, בקאז ווי בקאז ווי בקאמענג ניו אלע אויף רעגען, ווי דא א א רט אין א העד, בפיך ובבך לעשותי,

¶47דארף ער פינג אין א רט, און ערעפינג אין א רמ אויף, און ערעפינג אין א רמיינד, איז ווי שו אדער צו דו ערערפינגען דאך בינו שלרמאטר האט ער ווי דאן ווי קדושה אין דער בית און די תעזות אין ווי דער קאמענדער אין שייף.

¶48ווען ווי סטודי טו, ווען ווי דו מצוות די פרענגסט איז קרויסטער ווי דער קאמענדער אין שייבטי, ר' הימיש על ארם, הוא גובת לתורה ומצוות.

¶49און די פרענגטענדס אור און חירוך, אור און עדיוקיישאן, אז ווי שוי פרעפירט, זא דער רבי פון דער ליטל קיד, וואס בפואר בייערן בת מצוה, אז ווי שוי בי עבל to סעלעברייט ווי דאס, ווי האבן פרעפי ער זיך בפויער, ביי דו וען אל די מישינס און דודות דאס בלאנגט צו א מי נבר פון ”צבאות השם”.

¶50די בויס און גרלס, דו עט אין די ביי סיק טריינינג, דאס'ס וועט ווען ווי ער דו ון ווי פרעפי ער זיך צו דו ערעכענט ווי ער זיין פון חנוכה, ווי דער אקסייטמענט און ווי דזשי י און ווי דער העפינעס און ווי דער גלעדנעס פון חרט.

¶51און ווי איז ער או דאר אפטער דער פו רסט דעי, דער נעקסט דער קומס, און י' האט דו מור, אייט שטייער א קענדל!

¶52עט וואס ניט אנהויבן ווי דירט טו דעי, איז האב טער דו מר און מר, און אייט שטי' מור און מר און מר.

¶53און דאס איז דער ווי יט איז, נאר ניט פאר א סעלבס, נאר ניט פאר און פאר א פרענדס, בגואס ווי דאס זעדט ווי ”אהבת לרעך כמוך”, דאס איז ווי ן און די קדנל רולדס שוועט סטארט לערנינג תורה און דוינג מצוות, שוועט קאנטי נוען צו דו מה, שוועט שטענגפען דער תורה אין מצוות,

¶54און טו דו, ווי כחנוכה טיטשעס, אי טשטייט שטייט מאר ומאר אין דער ספורעט פון חנוכה, און דער ספורעט פון די דעות פון חנוכה וואס די אנטייער יאר, אז ווען ווי ספיק, און ווען ווי תינק, און ווען ווי דו, 'נרות להאיר', ווי דער רבי זעט, אז ווי שוועט בי ק Just like the חנוכה ליכטעלע ברייטנ'ס אפ everything around him, and also in the street,

¶55that when a person goes in the street, and he looks into your window, and he sees the חנוכה lamp, he רמיינדט himself, that you have to also do וואס די רבינו של עולם וואנט you to do, and makes him רמיינד אים זיך, אז תרהי איז א נח ה' נשפת אדם, תרהי את דסול אויף די רבינו של עולם, which איז like א candle of God,

¶56און maybe he didn't know before about it, or he knew very little about it, but this קענען ווייק קם אפ, און ער וועט קענען רעמיינד אים, אז פני המצוה ותורה אוהב, that just like the מצוות איז קענדלס, און די תורה איז לייט, this איז די ווי ווי האבט אויסברייטן אפ און לייטן אפ, און דאס וויל אויסברענגען לייטנעס און ברייטנעס אינטער די הויז,

¶57ווען יו בענטש דער חנוכה ליכטעלער, און יו פקומען לייק א ליכטל, ווען יו ער ברענגען א ליט א ליכטל סו יו בייטן יער פערענט'ס לייף, און יער בר דער'ס און יער סיסטער'ס לייף.

¶58און דאס איז ווען עס ווען ווען עס טאן אין דער דער אין דער ספירט פון חנוכה, אז עברי טיים יו' רעדינגען מו ר און מו ר, נטיל ווי' קומט דער מומענט ווען ווען ווען ווען האבן די ביגעסט לייט אויף דעם וויל, ווי ס'איז גאנענט בי די גאולה שלימה, און דאס איז וואלט יו בן בעגען פון, און

¶59ווארט משיח תקם, און ווען ווי זיי דאס, ווי מן פולט א פול הארט'ן סול, אז ווי ווי ענט דער קאמפליט גאולה תקם, דער טרער גאולה תקם, און דער קאמפליט אן, און ווען משיח תקנו וויל קם, בקרוב, ווער גענט גאר תוגעדער וויף אים, צו ארץ ישראל, ווען ווי ער גאנט האבן בית המקדש, און ווען ווען ווען גאנט האבן דער חנוכה ליכטא לך עגיין.

¶60איז דאס איז פארשטער ד מיידעלעך.

¶61ליסן, בקוז, ווי ער זאגט בפועל, ווי ער זאגט בפועל, ווי ער זאגט בפועל