פסקה
פסקה rh-xny2fa3r
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-arvst14t
- order
- S
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- אדם הראשון, וואס ער האט דאך א מעלה נוספת, וואס דאס איז מעשה יצור כפיו אויך של הקב,"ה, ביז אין אופן ווי דאס איז געווען בגשמיות גלמי ראוי עיניך כמבואר אין רז.ל, איז אט דעמאלט איז דער זמן המתאים, וואס אויך אין פנימיות התורה וואס חסידות חב ד איז דאך מגלה קנימיות התורה אין אן אופן פון מיני התפרנסון, דורך חכמה און בינה, ווי דאס קומט אראפ אין דעת, אויך אט דער ענין, אז דעמאלט רעדט מען און מ'איז מדגיש במיוחד, אז אפילו ווי מ'זעט ביי אדם הראשון, וואס ער איז דאך פארבונדן מיט עציק כפיו של הקב'ה, איז דאך פריען שוין געווען אינדיק א פיים פון דעם אויבערשטן איז שוין געווען די צירת כפיו, דערנאך איז געווען ביום הששי, וואס דעמאלט איז דאס אראפגעקומען דוקא אין יתיק כפיו און א נשמה בגוף, און דאס במילא ווערט דערנאך אויך לעד ולעולמי עולמים בכל יום ששי, וואס דער ענין וואס דער מעלה פון א נשמה שבגוף דוקא, אף על פי וואס מ'זאגט דאך אז דאס קומט מאיגרא רמה, און דאס איז בירא עמיקתא איז דוקא די הארת הנשמה כפי שיהי בגוף פועל'ט שוין אויף די נשוא את ראש, ביז אין לבית אבותם וואס דאס ברענגט ער אויך אראפ אין די רשימה פון נשיא דורנו אויך די ווערטער פון לבית אבותם און פאר דערויף נאך דער ענין פון דער ווארט פון גומר, וואס דאס איז דאך כולל די אלע ענינים שבינתיים, וואס בכללות איז דאס, בנוגע והחי יתן אל לבו, אז בשעת ס'קומט א פרייטאג, איז וועלכע פרייטאג ס'זאל ניט זיין, איז אט דעמאלט איז דאס מדגיש די מעלה פון א הארת הנשמה ווי זי קומט אראפ אין בירא עמיקתא דוקא, און דארטן גופא אין א גוף גשמי, ביז וואנענט אז זי האט שוין בכח, אז זי זאל עבודתא אויפהויבן
- proofread
- 0