טקסט

¶1משועה פון ספינדיק ושבאלד, וואס דערפאר איז דא אים און אים? און ווילא איז דאך דאס? אה? אין ירושלים? דאס איז ירושלים.

¶2דו גייסט? צפת! און דערנאך איז מען בפועל, פאר ניט קיין דער אונדער. פון אים און און אלך ביחד ותרפין.

¶3י מפועל בי יזרתקים?! במילא מ'ברי זאל מען זיי געבן ה׳ מען נועם בני נדר, ווי ער דאך איז בגורל? קומט אן די די פארקערט. אפגעבן די פארקערט. עשר האט מען אפגעגעבן. און תקן זאגט דאס אין די פארקערט.