transcript · Yiddish
Text
Machine text not yet checked by a person - do not quote it as the Rebbe's words.
¶1התלוקה חבב כסלו אחר ”תפילת המנחה, אחר” הדלקת פני השלישי תפשין ל' חס וואס
¶2אזוי איז געווען די בויד חדשים ורבים, ווי אזוי ער איז געווען די בוידים, ווי אזוי איז געווען די בוידים, ווי אזוי איז געווען די בוידים, ווי אזוי איז געווען די בוידים, ווי אזוי איז געווען די בוידים, ווי אזוי באחרי כגל אבער נאך לדירות אבער כדי ספק לבא ותהרת מקדשיך ואין ביקולות וחזרית קדושה וקח און שמורות וחדא האלו ועודות והבו אלו שאין בה גדא,
¶3וואס דאס איז דאך די כברא פונקט זיין, און דערנאך איז דארף מען קיין נאמען די אלו ובראין דברי חיים ובראין דברי ספער ובראין דברי ספער ובראין דברי ספער ובראין דברי ספער כדי הארץ וואס איז שבעה ”ספער ספער ספער ספער” ספע ולכנה אלא הוי ס'איז ”שם כהנים וברכה חיים חומה חסד ורחמים עלינו ויעל כה ישראל מאמך” לחיים, אבער ניטא במקחה,
¶4אי' פאנאמך כבי יור פאנאמך ומצדלנו אז חומה אלהינו תורת חיים, ויאהבת את עשה, חוצה דאך ”וברכה ורחמים חיים ושלם, בטוב” הנאה, וואס דברך ותפו ישראל בכל עצה וחלשה אבן פילה אילך, וברך מטעת אין כאילו,
¶5און דברך ותפו ישראל איז בשעת מ'איז דא קדש מאיר אבער?
¶6און וואס דערפאר איז געזאגן, וואס דערפאר איז געזאגן, אז ס'איז געזאגן, אז ס'איז געזאגן, אז ס'איז געזאגן, אז ס'איז געזאגן, אז ס'איז געזאגן, אז ס'איז געזאגן, אז וצבנו אז דער חבר חנוכה איז דאך אז ענינו וועלינו מה העולם, ”ועלינו ועלינו ועלינו ועלינו ועלינו ועלינו ועלינו ועלינו ועלינו ועלינו” ועלינו ועלינו ”ועלינו ועלינו ועלינו ועלינו וועלינו ועלינו” ”וועלינו ועלינו ועלינו ועלינו ועלינו ועלינו” ועלינו ועלינו ועלינו וועלינו וועלינו
¶7וועלינו שהוכפל בו כי טוב,
¶8”טוב לשמים וטוב לבריות”, ווי ס'איז געווען דעם ערשטן מאל, בשעת י' טס כסלו תקנט די גאולה פון דעם אלטן רבי'ן, וואס דאס איז דאך אויך לא עושה בלבד גאו להקב"ה,
¶9נאר יעדער אידן און אלע אידן ”עד סוף כל הדורות” במיוחד אין די ענינים וואס ס'איז פארבונדן מיט הפצת המעיינות חוצה פון 'פנימיות התורה', וואס דאס נעמט זיך מיט מיט זיך אויך נגלה דתורה,
¶10פונקט ווי די נשמה נעמט מיט מיט זיך דעם גוף אויך א הפצה אין נגלה דתורה, וכמדובר אויך אין די התוועדות פון י'ט' כסלו, ווי אזוי ס'איז פארבונדן אויך מיט הוספה אין נגלה דתורה,
¶11ביז ווי ס'איז ארויסגעקומען אין דער תקנה קבוע לדורות פון חלוקת השס על מנת ללמדה כל השנה כולה, און דערנאך מסיים זיין דאס צו ריעוטות כסלו השנה הבאה.
¶12וואס דער לימוד איז דאך אויך ”מביא לידי מעשה”, וואס דאס איז דאך דער אמת'ער לימוד אין תורתנו, ”תורת אמת” און תורת חיים, וואס פסק'נט אז ”המעשה הוא העיקר”.
¶13דערפאר קומט דאס ארויס אויך ענין ההפצה, אנהויבנדיק פון די הפצת המעינות, ביז ס'זאל אנקומען אין חוצה אויך ההפצה פון לימוד נגלה דתורה, ביז אז ס'זאל אנקומען אין חוצה, און אויך די הפצה אין 'קיום המצוות',
¶14ביז אז ס'זאל אנקומען חוצה, און במיוחד די הוראה פון ימי חנוכה, אז אין די אלע ענינים זאל דאס זיין אין אן אופן פון מהדרין מן המהדרין.
¶15און ווי דער רמ' פסק'נט אפ, אז איצטער איז א מנהג הפשוט, אז יעדער איד בכל מקום איז ער מקיים די מצוה פון נרות חנוכה אין אן אופן פון מהדרין מן המהדרין.
¶16און לויט דעם כלל הידוע, אז יעדער מצוה איז כולל אין זיך אלע איבעריקע מצוות, וואס דערפאר איז דאך אויך העוסק במצוה איז ער מקיים מעין פון אלע מצוות, וואס דערפאר איז פטור מן המצוה, כמבואר אין מאמרי דך פון רבותינו נשיאינו,
¶17קומט דאס דערנאך אויך ארויס הפצה און אין אן אופן פון מהדרין מן המהדרין אין קיום ”כל המצוות במשך כל השנה כולה”, עד ימי חנוכה, הוי' מלינו ועל כל ישראל לטובה ולברכה, וואס דעמאלט וועט מען נאך מוסיף זיין און מעלה זיין בקודש נאך מערער ווי במשך שנה זו.
¶18וואס דא קומט נאך אויך צו אין סיפור הגאולה פון דעם אלטן רבי'ן, וואס ווערט דערציילט און דערנאך פארשריבן און אפגעדרוקט וואס דאס איז דאך א סימן אז דאס איז לדורי דורות אז דער אלטער רבי איז אנגעקומען לאחרי השחרור והגאולה שלו אין זיין פלאך,
¶19אין זיין ארט, נאך אוועקפארנדיק פון פטערבורג וויהין מ'האט אים געבראכט בעל כרחו איז ער אנגעקומען אין וויקער, ס'איז געבליבן דארט כל ימי החנוכה, און אנגעקומען איז ער אהינצו ביי יום השלישי, וואס דעמאלט איז געווארן די שבעה ימים פון דעם יום השלישי פון י'ט' כסלו.
¶20וואס ווי ס'לייגט זיך אין שכל, און אויך פארשטאנדיק פון דעם סיפור, אז דארט צוגעשריבן בהוספה אז דאס איז געווען ביום הג' אויך בי' דער חנוכה, וואס ס'איז דאך ווי ס'לייגט זיך אויך אין שכל אז ער איז אנגעקומען 'מבעד יום', הדלקת נרות חנוכה על ידי יחיד איז דאך דאס ”משתשקע החמה”,
¶21און אויך אפילו אז מ'צינדט דאס אן בבית הכנסת פריער, ביום השלישי נאך, איז דאך דאס פארבונדן מיט דעם חיוב און פון דעם פרסום פון דעם חיוב פון יום הבא לאחרי זה, דער אויפטו פון יום השני פון ימי חנוכה איז, אז דעמאלט איז ניכר אז ער איז מהדרין מן המהדרין בפועל.
¶22ער איז מחליט בנפשו נאך קודם חנוכה, אז ער וועט מקיים זיין די מצוה און אלע מצוות אין אן אופן פון מהדרין מן המהדרין דאס איז דאך אבער בהחלטה,
¶23דאס טאר נאך ניט אראפקומען ”בפועל, ביום הראשון”, ווען קומט דאס אראפ בפועל וואס דאס איז מוסיף די מעלה פון בפועל על הבכח איז דאס ביום השני, וואס דעמאלט זעט מען אז ער באגנוגנט זיך ניט מיט אנצינדן נר אחד נאר ער צינדט אן שני נרות.
¶24וכמדובר כמה פעמים, אז יעדער ענין איז דאך כתורת הבעל שם טוב א הוראה פאר יעדער אידן און פאר אלע אידן ביי עבודתם להקב"ה אזוי איז אויך די הוראה, אז פון דעם יום שני, די חנוכה,
¶25זאל מען דאך אננעמען אז ס'זאל גלייך ארויס בפועל דער ענין פון מהדרין מן המהדרין ”בכל עניני תורה” ומצוותי אנהויבנדיק פון 'נר חנוכה', וואס אויף דערויף זאגט מען דאך אז דאס איז במיוחד דער נר מצוה,
¶26און דאס קומט ארויס בלימוד ”שמביא לידי מעשה” דורך דערויף וואס ער לערנט פריער ”תורה אור”, און ער באגנוגנט זיך ניט, כאמור, מיט קיום מצוה בשלימותה, נאר ער איז נאך מוסיף אויף די שלימות אויך הידור מן ההידור,
¶27ער שטעלט זיך אריין אין מהדרין מן המהדרין, און וויבאלד אז די החלטה איז שוין ארויס בפועל איז דאס נאכמער מוסיף אז ס'זאל זיין זיכער אז אויך מכאן ולהבא ”בכל עניני תורה” ומצוותי' וועט ער טאן אין אן אופן פון מהדרין מן המהדרין.
¶28אנהויבנדיק פון די מצוות כלליות ומבצעים כלליים, פון מבצע פון אהבת ישראל, און מבצע חינוך, און מבצע תורה, און מבצע תפילין, און מבצע מזוזה, און מבצע צדקה,
¶29”בית מלא ספרים” יבנה וחכמי,' און דאס וואס ס'איז במיוחד איבערגעגעבן געווארן תונשי ובנות ישראל, אז ניט נאר אז זיי זיינען בשוה בהנוגע צו כמה וכמה מצוות, ובפרט צו נרות חנוכה,
¶30אז ”אף הן הי' ובאותו” הנות איז דאס איז במיוחד איבערגעגעבן אז במיוחד ובעיקר איז דאס מוטל אויף נשי ובנות ישראל דער מבצע פון נרות שבת קודש ויום טוב, דער מבצע פון כשרות האכילה און שתי', און דער מבצע פון טהרת המשפחה,
¶31וואס אט די אלע ענינים ברענגען ארויס דעם אחישנה אין דעם אחישנה, אז דער אויבערשטער וואס ”מגיד דבריו ליעקב חוקיו ומשפטיו לישראל” טוט דעם מבצע הכי גדול והכי עיקרי והכי פנימי,
¶32וואס דאס איז מערניט ווי בידו של הקב"ה די גאולת ואתם תלוקטו לאחד אחד בית ישראל, אז דער אויבערשטער גייט אליין צו יעדער אידן און צו אלע אידן,
¶33און נעמט זיי ארויס איינציקווייז פון גלות, און ברענגט זיי גאולה האמיתית והשלימה במהרה בימינו, ובעגלא דידן ו”למטה מעשרה טפחים”, ובטוב ובחסד הנראה והנגלה, ”ושמחת עולם על ראשם”.
¶34כדי צו פארבינדן דער כל האמור לעיל אויך מיט א ענין של בפועל, וועט מען בלי נדר אויך ”על פתח ביתו מבחוץ”, לעבן דעם פתח פון בית הכנסת ובית המדרש, וואס דאס איז דאך אין די ד' אמות וואס נשיא דורנו, דער רבי דער שווער,
¶35האט מנהיג געווען כללות עם ישראל צוזאמען מיט חסידה וענש ההולכים בעקבותיו, אין אן אופן אז דאס איז פועל על כל המקומות און כל הזמנים עד ביאת משיח צדקנו און אויך נאך דעמאלט.
¶36און דארטן וועט יעדערער וואס וועט וועלן וועט באקומען דמי חנוכה, כמדובר בהתוועדות הקודמת, אז דאס איז ”מנהג ישראל תורה” היא מ'קען אבער דערצו געפינען כמה רמזים וכמה ענינים אויך אין תורת הנגלה.
¶37ובפרט נאך לויט א מבואר אין ספר תניא קדישא, אז ”שקולה מצוות צדקה כנגד כל המצוות”, דערפאר וואס אפילו מיט איין פרוטה פון ממון איז ”יכול לקנות חיי נפשו”, און ער גיט דאס אפ אויף ענינים פון תורה ומצוותי' ומנהגי ישראל,
¶38וואס דאס איז אויך תורה היא, און טאן מיט דעם שקל אחד יעדערער וואס וועט דאס וועלן נעמען כטוב בעיניו, אין א ”טוב לשמים וטוב לבריות”, און זיכער וועט יעדערער אויך מוסיף זיין מדילי אין אן אופן פון מהדרין מן המהדרין.
¶39ו”גדולת צדקה שמקרבת את הגאולה”, אויף נאכמער צוהיילן די גאולה האמיתית והשלימה על ידי משיח צדקנו, 'בשמחה ובטוב' לבב.
¶40חנוכה