Text

¶1יעדער ענין איז דאך פארבונדן מיט דער שדור וואס מ'איז לייען די תורה באותו שבוע אין דעם וואך, וואס דעמאלט איז דאך אויך דער ענין פון י' שבט ה' תשמ", ארדי כיארץ חדש חדש אשה כדור הישב, איז

¶2דאך ידוע דער סיפור וואס דער רבי האט דערציילט, נאך בשפי' המגיד, אז דעמאלט איז געווען דער וואס זי לייען דעם חתיב ויכנו ”ויכן ויביב שמר” את הדבר.

¶3כוי געזאגט אנטקעגן דעם אלטן רבי'ן איז געווען ויכנב אייך און מייב י' שבט ה' תשמר את הדבר וואס דאס איז דאך לכאורה,

¶4א אנדלמא וואלט דאך דאס אז וואס האט ער נאכמען איינגעהויבן שפיסים, און דאס איז געווען ויכנב אייך וואלט דאך גורם געווען דארט אן אנדער ענין, כאילו אין דער חתמא שלמה איז ניט זאגן אז זה רבה, נאר וואס זעט,

¶5דאס איז אן ענין וואס דער מאסר דא למט איז דאך ווי חסידים דערציילן און שוין אורגעדרוקט אין 'בית רבי' אז דאס איז געווען מצד דערויף וואס ס'איז געווען א כתבו במעלה פארוואס מ'רעדט שפידות בהתפשטות אין חתוות ובראהבים, וואנענט האט זיך גענומען דער כתבו דער חוץ וואס די אנדערע האבן געהאלטן אז דאס איז נאך צופריד,

¶6במילא קומט דאס אויס בתקות מן הטקות, אז ואין כהלוי ווי זוי אפגעהאלטן, אז דער ענין איז דאך ניט אנגענומען און איז דאך ניט צוגעפאכן בא דער וועלט, במילא איז דערפון געווארן א שיטה מיט דמעלה, דערפאר וועט דאס שווען ניט קיין בעת רבים, במילא איז און ווי ס'איז דא למטה האט זיך דאס ארויסגעוועדן אין א ענין של תפיסה ומעשה,

¶7פונקט אזוי ווי בא יוסף'ן איז דאך געווען דער ענין וואס דערנאך איז דאך געווען אשלחני אלקים נפלוטה לאחית לכם אים אב דאס הייסט, אז דורך דערויף איז דאך ארויסגעקומען א פועלת פאר אט די וואס האבן ניט געהאלטן מיט יוצאות דרך,

¶8נאר וואס דען? ס'איז נוגעגאנגען באמצע דער ענין פון תפיסה ומעשה כמה וכמה זמן, וואס דערנאך איז לאחרי התפיסה איז ”מה הזית הזה” איז דעם עצה את שמנה האמת"א שקודשא ינותי וואס אזוי איז ביי א אידן בכלל איז שמן קצית וועט דאס פון מאיר ניט כהר נאר מאיר וואס דארט איז מקור האיר וואס אזוי איז בפרט ביי אידן גופא,

¶9ווען מ'דארף מגלה-זיין די מאיר שבתורה און די מאיר שבנותעלמות, וואס דורך רופא איז מנותלת, אין קצים, די קודשא בריך הוא, כי איז דאס אויך דובר דורך שמן קצית אז ס'איז דא דער ענין פון קצית, וואס במילא האט אופשפייגונג אין ענינים גשמיים, וואס דאס איז דער ענין השכית.

¶10און בשעת ס'איז בטל געווארן דער כיפור למעלה, און אין וואס פאר אן אופן בטל געווארן, אז מ'האט געזאגט דעם אלטן רבי'ן, אז ער זאל ממשיך זיין אין דעם אופן היפך חסידות, אין אופן הלימוד, איז ווי ער האט שוין איינגעשעט, וויבאלד ער האט שוין אנגעהויבן איז דאס קינד אזוי ווי ס'האט זיי גענעבן ביותר, אז

¶11המשך זמן ארף, אפילו משעת זיי זיינען געווען אין מצרים זיינען זיי דאך געווען אפגעזונדערט אין ארץ גושם, ווארום מ'האט ניט געוואלט אז חרות זאל זיי מארגן פאר שרה נפנה על אשר לב, האט מען געזוכט איינטער זיי צו,

¶12און מ'האט געלעבן באזונגער, משא נכון יוטף איז דאך געווען חילוק אויף דאס אז ער איז געווען משנה למלך מצרים און אף על פי שם איז ער געווען כשר ודבר כפידון יחוד, אט אזוי איז על דרך זה איז דאך געווען די כאנצע הנהגה פון די מסירות הבטמא נאך צאן,

¶13אז ניט קוקנדיק אן דערויף, אז אין חסידות גופא האט מען געהאלטן אין מפיץ זיין תורת החסידות ובהגיעה גדולה ובהתפשטות גדולה, איז צוזאמען דערמיט איז מען געווען בארץ איז מען געווען בארץ מצרים,

¶14דאס הייסט אין די ענינים וואס זיי זיינען פארבונדן מיט מצרים הגבולים, וואס דאס איז בכללות דער ענין פון עסקנות ציבורית, וואס מ'דארף האבן צו טאן מיט ממשלה, און מ'דארף האבן צו טאן מיט גזירות מהלמות והאת רים, און

¶15בכללות מיט גשמיות, ניט נאר מיט תורה און תפילה אליין, נאר דער ענין פון ”וכל דרכיך” דעהו וויל דארטן פון דאר מיט א יתעשית דאך קען מען ניט טאן ”מן השפה ולחוץ” דעמאלט טוט זיך דער ענין ניט אויף.

¶16מצד דעם גופא אין דעם שק דין אין ירושלמי, און ס'ווערט דאך אפגעפאסקינג די שולפנאה חופא, אז והעוסק בצרכי ציבור איז דער ”פטור מן התפילה ומן” התורה איז דאך א צימן,

¶17אז דער עוסק בצרכי ציבור מאנט אזא מין ענין וואס אז אויב מ'וויל אויפטאן ”אין תרכי ציבור”, ווען מ'דארף אויפטאן קען דאך ניט זיין, אז בשעת מעשה וועט זיין ווי אין יכורים עליונים פון תפילה און 'הבנה והשגה' אין אבדות פון תורה, אז ניט פאלט זיך דאך אים דערפון, די געפאטערט, אויב אז ס'קען זיי ניט קיין ביידע זאכן.

¶18וא ראי' אז ס'קען זיך ניט זיין ביידע זאכן צוזאמען, אדער אויב ס'איז זיך שש אז דורך דערויף וועט פעלן אין די שלימות מצוה.

¶19אויב אמר דאס איז גמרי קיין שייכות ניט איינע מיט די צווייטע איז דעמאלט איז ער מחוייב בזוקה אויך.

¶20וויבאלד אז מ'זאגט אז עז איז דיקע שתשי ציבור עשירה מן הקריאת-שמע און אפילו ניט דאס פון שתשירה עשירה פון קריאת-שמע אויך איז דאס גופא א הוכחה, אז דאס האבן ניט זיין אזוי מ'וויל דאס אין שתשי ציבור איז אמאל דא אז ס'איז ניט אזוינע ענינים וואס מ'קען ניט שטיין אין מודי תנועות בבטחת, און אף על פי כן איז דאס בא זיי געווען די הנהגה או

¶21פון התפשטות אין מאור שבדורים, 'פנימיות התורה', און פון דער צווייטער צייט, דער ענין פון ארבעטן אין 'עומק תחת', אז דארטן אויפטאן ניט די סארטע ציבור וואס רייטן אפ פון תורה און שפירה, און דארטן מאכן א דירה לו יתברך.

¶22און אט דאס איז וואס מ'זאגט, אז סוף כל סוף דערקענט מען, אז דאס איז די צווייטע קדורה, און ווי מ'האט געזען אין פועל ממש, אז אט דאס וואס מ'האט אויפגעהאלטן התפשטות מיט א התרכתית גדולה, איז ניט נאר דאס האט געהאלפן אין תורת כבוד אליין, אפילו אין די ענינים פון חזש, פון די זקידות חזש,

¶23וואס דאס קומט אראפ דאך פון די אנדערע תלמידים, איז מצד אט דאס וואס מ'האט אפגעהיט, אז לימו זק בגבולה ווי מ'האט איינגענומען אלטע משלחו ווי אנטרעגט פורות אויף היום צוו אריינשפארן תורת הבעל שם טוב,

¶24תורת המאביד און תורת העבודה לזקן, וואס דאס איז געהלפן אז דערפון איז געווארן די פליי טעגזילה אויך פאר די אנדערע תלמידים אויך, כאטש אפי וואס דערנאך איז מנהג כזכות, ווען אט דאס איז אויך ניט מספיק זיין אויף דעם דרך, וואס דאס איז אויך דערפון אראפ א ספיקא דא למטה.

¶25און דער הוי איז אויך מיט א שבעתר, איז גייט דאך באלי' אחר עלי' איז איז פונקט אזוי ווי מ'זעט שוין די נתלותך דעורה וואס דארט איז בא דער חסידות הגב, וואס אזוי הויבט מען אויך אן זען די נתלותך דעורה וואס דער התפשטות פון תורת החסידות האט אויפגעפילט, אפילו אין אט די וואס אין פי שעה זיינען זיי זיך עוסק מערניט ווי אין דמות שבתורה,

¶26אז דאך דאס וואס בא זיי איז גאנצע ווארעמקייט, איז און כאנץ איז צוגעבונענקייט, במדף סדורה אדער יעדערער, ווי מעמדו ומצבו איז דאס מצד דערויף וואס ס'איז דא א ביסלע ווייטער איז ליכטיק מיט מאיר שבתורה, וואס דאס איז תורת החסידות, ווארט זיין קליינע ליכטיקע קומץ,

¶27ער האט דורכשפארן דעם חושך, דערפאר איז דער חושך, אין ענשי על מני המאות שבתורה וואס געפינט זיך א ביסלע ווייטער פון אים.

¶28במילא איז דאך אויך קיין ספק ניט, אז סוף כל סוף וועט ער אויך צוקומען צו דער הכבוה אז ויוטב הוי' ויף באין אחר דער ענין פון יוטב איז דאך געווען מיט דער נאמען וואס ער איז געווען אן אנזאג, אז ס'וועט צוקומען נאך א שין, וואס אט דאס איז דאך די חינון געווען מיט דער ענין.

¶29וואס דער ריקי מעשה האט אוועקגעשטעלט דעם אלטן רבי'ן גלייך נאך ווי ער איז געווען אלס תלמיד, אז ער זאל ארויסגעבן א שולחן-ערוך, נחל העילים כולו, וואס דאס איז שולחן-ערוך די 'שונה הלכות', הלכות כסוקות, און אויף ארויסגעבן אוועק אין חיי היום-יום, און במילן 'הזה הגשמי' והחומי, איז דאס דערנאך יתלק געווארן אלץ מער און מער במשך הילכים, למשך מעשרת פקים,

¶30און דאס ווערט אויך נתפשט אלץ מערער און מערער אין דעם תקומען פון די וואס לית עתה זיינען זיי מערניט ווי גבי שבתורה.

¶31און אט דער דין וואס זיי ווילן צוהיילן די ביאת משיח ניט יא נה, וואס אויף אימעס יגלאזן אט האט ער דאך געענטפערט לקשו יפוצו, מעיינותיך חוצה, און איז ווי יעדער השתפלות וואס מ'וואלט מ'טאן, אדער מבאפוץ אדער ווי שמי,

¶32אויף אז ער זאל אריינברענגען דער דור המאור שבתורה אין לימוד הגנה שבתורה, און ניט אלע זאמות פון גנה שבתורה וועט דאס ממעי זיין די ביאת משיח צדקנו, וואס דעמאלט וועט זיין אז כולם ידועות אין דעם קטנם ועד כדומם, דערפאר וועט ס'וועט זיין דער ”ומלאה הארץ זו את הוי” אז מים לא יא מחפי וחיים וחיים