Text

¶1זיך צום אלעם ערשטן די ענין שהזמן גרמא דערמאנען וועגן יום הולדת, וואס דעמאלט איז דאך מזלוי גובר פון דעם וואס איז נולד בית יום, וואס דא רעדט זיך דאך במיוחד נאך וועגן א נשיא בישראל, וואס הנשיא הוא הכל, במילא איז דאך פארשטאנדיק, אז דאס פועל'ט אויף הכל, אויף די גאנצע מציאות פון זיין דור, ועד דרך זה אין די אלע דורות שלאחרי זה, וואס זיי זיינען דאך יוצאי חלציו און יוצאי חלצי ה פון די אנשי און די שוי הדור שלפני זה, און אין וואס איז מען פועל? אין דעם ענין וואס נקרא על שם זה, ער האט דאך געהאט א ריבוי מאמרי חסידות און א ריבוי הנהגה און ריבוי תורות והוראות, און א ריבוי הנהגות שלו וואס זיינען געווען ברבים, וואס דאס באווייזט דאך אז דאס האט א שייכות אויך ברבים, כולל כל אנשי הדור פון מי וואס זיי זיינען דאך כולל אין זיך, די אלע וואס קומען ארויס פון יענעם דור, כמדובר כמה פעמים, אז יעדער דור איז כולל כל מציאות פון אנשי הדור שבדור זה, במילא איז דאס ווי דאס איז א

¶2המשך פון כל המציאות פון אנשי כל הדורות שלפני זה, און אויך די הכנה און די צוגרייטונג, און אויך כולל אין זיך אויך די עצמיות און די פנימיות פון כל הדורות שלאחרי זה, כמבואר און אויך דער לשון פון תריא, אז א בן איז דאך דער ענין וואס ס'האט אין זיך די אלע ענינים וואס האט באקומען בירושה, ועל דרך זה א בת יחידה איז זי דאך אויך א יורשת כל עניני ההורים שלה, וכמדובר כמה פעמים די תורת הבעל שם טוב, אז יעדער איד, סיי אנשים און סיי נשים און אפילו טף, איז דאס ווי א בן יחיד, דאס איז א בת יחידה שנולדה והורים זקנים, וכמדובר כמה פעמים, במילא ווערט דאס אויף א הוראה פון תורת אמת, וואס תורה זו לא תהי'מוכלפת, ווערט דאס א הוראה צוזאמען מיט נתינת-כח, והוא העיקר, און נאך מערער צוזאמען מיט נתינת-כח קומט אויך דער סיוע, ומכל-שכי וקל-וחומר, אז מה-דאך בכל ענין טובות הקב",

¶3ברוך הוא מסייע ומסייא, על דרך זה במכל-שכל בקל-וחומר אין אן ענין וואס איז נוגע צו א הנהגה כללית פון כל היום כולו און כל החודש כולו און כל השנה כולה, ובפרט בשנה זו, וואס אידן האבן דאך דאס פארבונדן מיטן ראשי-תיבות, אז דאס איז שנת פון הפלאי הי'טוהי שנת נפלאות ארענו, איז דאך במכל שכן וקל וחומר, אז דער ענין פון לכתחילה אריבער ווערט נמשך בכל עניני השנה, און ווי אלע ענינים פון יעדער יאר, על אחת כמה וכמה פון א יאר אין וועלכע ס'ווערט נראה, און באוויזן דורך דעם אויבערשטן אליין די נפלאות בגלוי, פון עניני תורה ומצוותי, ובפשטות, אז יעדער איד, סיי אנשים סיי נשים, און אפילו טף, איז דא בהחלטות הטובות של כל אחד ואחת מהם, ובמיוחד בנוגע צו עניני תורה ומצוות, וואס זיי זיינען דאך די פנימיות און די עצמיות און דער עיקר פון חיי האדם אני נבראתי לשמש את קוני

¶4וואס דאס איז דאך געזאגט געווארן בנוגע צו יעדער אידן, סיי אנשים און סיי נשים און סיי טף, איז דאך יעדערער פון זיי נברא לשמש את זקוני, איז יוני מבקש אלא לפי כוחו, און ניט נאר אז ס'איז דא דער ענין פון בקשה, נאר אויך דער ענין פון נתינת-כח, און דער סיוע, ביז אין אן אופן פון השתתפות, אז ניט ווי נסייע צו א צווייטן און דער צווייטער טוט די גאנצע זאך מתחילה ועד סוף, נאר אויך מ'האט אלס א שותף דעם אויבערשטן אליין, און א שותף בכל פרט ופרט, וכמדובר כמה פעמים, ובמיוחד בשנה זו, וואס כאמור איז דאס א שנת פון היתה שנת נפלאות אראנו און נאך מערער ס'קומט אין א המשך, אז ס'איז דער ענין פון מחר חודש און דער ענין פון שלשה ימים רצופים, ווי דערמאנט אין די התוועדות שלפני זה, אז מ'נעמט-מיט די זאך פון חודש ניסן און דעם כח פון חודש ניסן, און אויך דעם שבת דער סך-הכל פון גאנץ חודש ניסן, ווי ס'איז געווען די סמיכות און די רציפות

¶5פון שנה זו, אז ס'איז געווען די שני ימים ראש-חודש, און דערנאך אויך דער ענין פון וביום שמחתכם אלו השבתות אז דער ענין פון שבת שטייט אין אן אופן פון שמחה בגלוי, וכמדובר כמה פעמים.

¶6אנשים און צו נשים פון בטף, אנהויבנדיק פון די אידן וואס זיי קלייבן זיך צוזאמען, וואס דאס באווייזט אז ס'האט די התאחדות ביז ואהבת בראשך כמוכר ממש, און זיי האבן דאך די התאחדות אין אן אופן אז דאס איז פועל אין תורה און אין עבודה און אין גמילות חסדים, וואס דאס איז דאך אויך דער ענין פון מקום וואס בין ים צאים עתה איז דאך דאס א מקום פון גמילות חסדים, און א מקום פון לימוד התורה, ועוד ועיקר א מקום פון תפילה, ביז אין אן אופן פון עד הקבץ עליו לנגבציו אז דאס ווערט א הכנה קרובה צו קיבוץ גליות, און קיבוץ גליות אין אן אופן פון יוסף שנית ידו, במילא ווערט הקבץ עליו לנגבציו צוויי מאל א קבץ און דערנאך לנגבציו. פארבונדן, און ביז וואנענט אז ס'קומט ארויס בגלוי, אז ס'ווערט דער ביתי בית תפילו יקראו לכל העמים בגלוי, ווארום ס'קומט גלייך תיכף ומיד ממש, ולא ייכבן אפילו כהרף עין דער זמן וואס ביתי, אין אן אופן נצחי, וואס דאס איז דאך דער מקדש אדנ-א כהנים-לידך דער בית המקדש השלישי, ווערט יקראו און מוכרז

¶7בכל העולם כולו, על ידי כל יוספו תבל, אז דאס איז א בית תפילה יקרו, כאמור, לכל העמים. און ס'קומט גלייך נאך דערויף, אויב ס'איז נאך ערקעץ וואו דא, א מעשה טוב אדער א מחשבה טוב אדער א דיבור טוב, וואס דאס דארף מען נאך אויך משלים זיין כדי אז ס'זאל קומען די גאולה אין אן אופן פון אמיתית וגם שלימה, ה, ביז אין א שלימות אין אן אופן פון תמימות, און תמימות שבת תמימות, מיט די ספירת העומר פון שנה זו, וואס זי איז דאך אין אן אופן פון שבע שבתות תמימות, כמדובר כמה פעמים, אז יעדער וואך פון דער ספירה הויבט זיך אן מיט יום ראשון און יום אחד, און דערנאך ווערט דאס נמשך אין יום שני, און שלישי און רביעי און חנישי און ששי און שביעי, און דאס ווערט בסמיכות ממש, אז מ'דארף גאר ניט ווארטן צו המשך פון ספירת העומר, נאר מ'האט שוין מתקן געווען, און מתקן געווען אין אן אופן ווי מ'זאגט גלייך נאך דער ברכה און נאך דער ספירה ממש, זאגט מען גלייך דאס שיבנה בית המקדש במהרה לעיננו,

¶8און דערנאך זאגט מען אויך די לייכא, מ'האט שוין מתקן געווען נפשיתנו ורחתנו ונשמותינו, ביז אין אן אופן ווי מ'זאגט דאס אין דעם מזמור, אז דאס איז אין אן אופן פון סלה איז גאולה האמיתית והשלימה, וואס זי איז דאך א גאולה נצחית. און ס'ווערט אויך די החלטות פון יעדער אידן בתוך כלל ישראל, אין אן אופן פון א החלטה תקיפה ביותר, אז ניט נאר מ'האט די החלטה שלשה פעמים, כמדובר כמה פעמים, נאך אויך ס'ווערט נמשך לחזקה בגלוי, אז מ'זעט גלייך בא דער ערשטער טאג פון דער הנהגה כזו, אז ס'איז גלייך מלכתחילה אריבער, וואס דאס איז דאך אויך דער דיוו פון דעם פתגם, אז ניט נאר מ'זאגט אז ס'דארף זיין אן אביא פון לכתחילה אריבער, נאר מ'איז אויך מדגיש, אז מ'ווייס, און במילא פארנעמט מען זיך, אז די וועלט זאגט באופן כך וכך, און דערנאך קומט צוגיין יעדער איד, ובפרט בשליחות פון דעם ישיא הדור ההוא, וואס איז געווען דער דור פארבונדן מיט שליש

¶9שלשה, וואס איז פארבונדן מיט חזקה, על אחת כמה וכמה שלשה שב שלשה שלשה פעמים, וואס דאס איז דאך דער ענין פון תשעה, כמוזכר לעיל און ג'פעמים תשעה, וואס דאס איז דאך דער ענין פון זאך שבניסן, און דערנאך קומט דאס גלייך אן קיין הפסק, ואדרבא ס'ווערט נמשך בסיוע פון זאך, ווערט דאס אויך נמשך אין אן אופן פון כח, און אויך דערנאך אין אן אופן פון וביום שמחתך מאלו השבתות און דערנאך אין אן אופן אז ס'ווערט דער תמימות אין יענע תמימות שבתמימות, און דאס ברענגט לייך די מתן-תורה, אז מ'דארף גאר ניט ווארטן אויף המשך הספירה, נאר מ'האט שוין כולל געווען די כל הפעולות מעשינו ועבודתינו אין די ספירות וואס מ'האט שוין געציילט, און אין אן אופן לתקן את נפשותינו ורוחותינו ונשמותינו", און נאך מערער לתקן יעדער פרט און אלע פרטים שבכל העולם כולו, שטייט דער כל העולם כולו אין אן אופן פון מוכן עמדו הכן כולכם אויף מקבל זיין בגלוי די כל הענינים פארבונדן מיט גאולה האמיתית והשלימה, און מקבל כל זה מיט בריאות הגלוף און בריאות הנשמה

¶10און שנים ביחד אין אן אופן פון בריאות, בפרט נאך אז דאס קומט דאך כמדובר בהמשך צו חודש אדר, וואס מזלו בריא און דערנאך גייט מען גלייך אריין אין חודש ניסן, וואס ניסי ניסים נעשה לו און דערנאך גייט מען גלייך אריין אין חודש שיעה, וואס דאס איז דאך כולל אין זיך, ווי דער ראשי-תיבות געבראכט ביז להלכה, אז יהי'איז א ראשי-תיבות אברהם יצחק יעקב רחל וואס דאס איז דאך דער רגל הרביעי שבמרכבה, און כולל אין זיך באופן גלוי כל נשי ובנות ישראל, אז ניט מ'זאגט אז דער שטייט בגלוי מערניט ווי דוד, און דערנאך דארף מען וויסן, אז ער איז כולל אין זיך אויך נשים צדקנות שבזכותם באה הגאולה, און ווי בפרט די גאולה האמיתית והשלימה, וואס זיי זיינען דאך אויך כולל די בנות, ביז בנות קטנות, וכבדובר כמה פעמים. ועוד והוא העיקרי, אז די אלע ענינים זיינען במזומן ממש, ובפרט נאך אז מ'איז דאך איצט ממשיך, און מ'מאכט יעדערן פון די וואס געפינען זיך דעת השליח אויף ענין הצדקה, וואס צדקה איז דאך מזרז את הגבולה און מביא את הגבולה בפועל, און אויך מביא דערנאך דער המשך לאחרי רגע

¶11הראשון, פון תוקף למיד, פון גאולה האמיתית והשלימה, האט מען דערנאך די הליכה מחיל אל חיל, און אין אן אופן ווי גערעדט אין די התוועדות שלפני זה פון שמיני שמונה שמונה אז מ'האט געלייענט בפועל ובגלוי, שמונה פעמים פרס שמיני און דערנאך קיינט מען גלייך אריבער אין נישי כתעזריעה וילדה זכר, וואס דאס איז דאך אויך מרמז, כמבואר אין ספרים, אז יעדער איד וואס איז דאך א חלק פון כנסת ישראל, און אין אן אופן פון א חלק הוי'עמו וואס דער חלק איז כולל את הכל איז דאס אויך כולל כל כנסת ישראל שטייט דאס אין אן אופן פון ויחדו זכר אז ס'ווערט נולד תוקף ומיד, אז ניט נאר מ'דארף ניט ווארטן קיין ט'ימים, אפילו ניט קיין ט'שעות, נאר מ'האט תוקף ומיד, דער ילדה זכר די גאולה שאין אחרי'גלות, במילא איז זאגט מען דאך דעמאלט דער שיר חדש לשון זכר, כמבואר אין די סוגיא הידועה אין מסכתא פסחים און אויך אין מסכתא שבת, ובפרט פארבונדן מיט תינוקות של בית רבן, וואס כמה מהם געפינען זיך אויך דא בעץ זיך כל הקהל, און ס'ווערט יעדערער פון זיי אנגערופן משיחי אז יעדערער פון זיי איז בדוגמא

¶12בגלוי פון משיח צדקנו, און ס'קומט תיכף ומיד ממש יעדער איד און אלע אידן, ווי יעדערער פון זיי שטייט אין אן אופן בגלוי פון תינוקות של בית תינוק, פון תינוקות של בית רבן, פון דעם אויבערשטן אליין, וואס ער איז תורה חדשה מאיתי תצא און ער ווערט דער מלמד, און על דרך זה אויך משיח על שלוחו, גואל ראשון וגואל אחרון, על דרך ומרשי קיבל תורה מסיני איז דאך דערנאך גואל ראשון וגואל אחרון, ביז דוד מלכא משיחא, ביז רחל רגל הרביעי פון דער מרחבה, און מ'האט צוזאמען אין דעם בית המקדש השלישי, מקדש אדנ כוננו ידיך די שלימות אויך פון די ג'אבות, אויך פון די ד'אמות, און בפרט נעל ידי מצות הצדקה, גייט יעדערע מקנה פאר א שליח בזה, ועל ידי זה ווערט אנגענומען די שליחות על ידי כל אחד ואחת ישראל בכל מקום שהן, ומתוך שמחה וטוב לבב. און דאס פועל'ט גלייך, ווי תוקף ומיד ממש, אז פונקט אזוי ווי ס'איז געווען אין זמן הגלות, אז ס'איז דא כעת הקב'ה עם ישראל שפיזרן בין האומות ווערט ווי דער לשון הפסוק, וואס אין פסוק שטייט דאך ניט

¶13דער צירוף אין אן אופן פון פזרם נאר דוקא אין אן אופן פון פרזון אז פרזות תשב ירושלים תיכף ומיד ממש, בתוך כלל ארץ ישראל, און אלס א הכנה אז אזוי זאל אויך זיין, צוזאמען מיט אני אהי'לה חומת אש בקרבה, אבער אש ולמעלה, וואס זי איז מוסיף-כח און מוסיף בריאות, און מוסיף בריאות בפשטות, סיי אין די גשמיות און סיי ברוחניות, און מ'האט ביידע זאכן צוזאמען, ירושלים וכפת חומה בתוך כללות פון ארץ-ישראל, און אויך בנערינו ובזקנינו ובבנינו ובבנותינו, אז דער אויבערשטער קלייבט צוזאמען יעדערן פון זיי בתוך כלל ישראל, אבער אלס יחיד ופרד, וואס האט אין זיך א מציאות נצחית, חלק הוי'עמד יעקב חבע נחלאתו כמדובר לעיל, און ס'ווערט אויך פארבונדן מיט חבל, מיט חוט המשולש, תורה עבודה וגמילות חסדים, ובשלימות אין דעם חוט המשולש, אז מ'האט דעם ענין הרביעי, אז ס'ווערט גלייך די צדקה עושה הקב'ה עם כל אחד ואחת מישראל, אז שוין אין א רגע שלפני זה קלייבט דער אויבערשטער צוזאמען יעדער איד און אלע אידן, און קלייבט זיי צוזאמען אין אן אופן פון

¶14ואתם תלוקטו ולאחד אחד בית ישראל אז אויך בידו וביד של כל אחד ואחת מהם, און גייט צוזאמען, והשיב את שבותכם, ושאל לא נאמר אלא והשיב, אז דער אויבערשטער גייט מיט יעדער אידן און מיט אלע אידן און מיט כלל ישראל תיכף ומיד ממש, עם ענני שמיא, בנערינו ובזקנינו בבנינו ובבנותינו בארצנו הקדושה, און דארטן אין ירושלים עיר הקודש ובהר הקודש, און אין מקדש אדנ'כוננו ידיך ביז אין קודש הקדשים, ועוד והוא העיקר תיכף ומיד ממש, און מלכתחילה אריבער.