טקסט

¶1מ'איז דא געגאנגעווען

¶2קיינדער וועגן? פרעגט

¶3זיך אין סתם, וואס ס'איז שוין דער בעבי און ס'איז דא געפינט.

¶4וואו ס'איז דא געפינט? וואו ס'איז דא געפינט?

¶5וואו ס'איז

¶6דא געפינט? וואו ס'איז דא געפינט? וואו ס'איז דא געפינט?

¶7וואו ס'איז דא געפינט?

¶8וואו ס'איז דא געפינט? וואו ס'איז דא געפינט?

¶9וואו ס'איז דא געפינט?

¶10וואו ס'איז דא געפינט? וואו ס אחד

¶11ומצעכן. יעדער אידן, און דערנאך איז דא

¶12נוגע צוגע צוגע צוגע צוגע צוגע צוגע צוגע צוגע צוגע צוגע צוגע צוגע

¶13צוגע צוגע צוגע צוגע צוגע צוגע צוגע צוגע צוגע צוגע צוגע צוגע צוגע צוגע צוגע צוגע צוגע צוגע צוגע צוגע צוגע צוגע צוגע צוגע צוגע צוגע צוגע

¶14צוגע צוגע צוגע צוגע

¶15האט מען דאס ניט נאר די הויבט?

¶16איי, ס'איז

¶17דאך שוין פארשטאנדיק, און ווי ס'איז דאך שוין פארשטאנדיק, און ווי ס'איז דאך שוין פארשטאנדיק, און

¶18ווי ס'איז דאך שוין פארשטאנדיק, און ווי ס'איז

¶19דאך שוין פארשטאנדיק, און

¶20ווי ס'איז דאך

¶21שוין פארשטאנדיק, אז ס'איז דא?

¶22און ווי ס'איז דא?

¶23און ווי

¶24ס'איז דא? און ווי ס'איז דא? און ווי ס'איז דא?

¶25און ווי

¶26ס'איז דא?