פסקה
פסקה rh-wvn31a07
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-e08bahf7
- order
- F
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- ס'איז דאך דער מעלה שבתו, דער מיטוואך, און דערנאך גייט מען גלייך אריבער צום דארנערשטיק און פרייטאג, וואס דאס איז מעלה שבתו פון שבת דמיני'מתברכין כולי אומר, כולל דעם טאג פון יו'שבט, וואס דעמאלט איז דאך די ארבעים שנים דער קהן מיני שדעתא דרבא, במילא ווערט דאך דעמאלט דער לוב לדעת עיניים לראש וואס ניין שמוע איז דאך פארשטאנדיק, אז שוין אין מעלי שבתו דארף מען דאך גרייטן דערצו און יעדער טעם, פון שיעורי דיליין, און מערער ווי דער שיעור שלו, אז דערנאך זאל דער שבת זיין כדרוש, און נאך מערער, וואס ס'ווערט דאך דארט א יום קדוש, און ווערט א יום דמיני'מתברכין כולי יום על אחת כמה וכמה די טעג וואס זיי זיינען אין די שלשה ימים לאחרי השבת, וואס דאס איז דאך דער טאג פון עשירין בשבט. און דאס זאל אויך זיין די הכנה קרובה, ובפרט אז מ'פארבינדט דאס מיט ענין הצדקה, פון העשירי יהי'קודש די גאולה העשירית און שירה העשירית און די גאולה האמיתית והשלימה על ידי משיח צדקנו, בקרוב ממש, נאך אין די התחלה פון דער מעלה שבתא, איז בדרך ממילא איז מען דערנאך
- proofread
- 0