טקסט

¶1געפונען מיט יארן צוריק אין א ספר, עולה ס'שטייט דארטן אז דער רמ אה ט זיך נוהג געווען פורים, און בסיום פון יום הפורים פלעגט ער ארומגיין אין שטאט אין קראקע,

¶2אויף דערמאנען וויבאלד אז ס'איז דאך די שמחת פורים ”עד דלא ידע” דערמאנען אידן וואס זיך משתתף געווען אין שמחת פורים, מ'זאל ניט פארגעסן מאכן ברכת המזון אדער מאכן א ברכה אחרונה.

¶3וואס דאס רעדט זיך אין א שטאט ווי קראקע, און אין דעם זמן בזמן הרמ ה, און וואס ער האט דאך געקענט שיקן דעם שמש, און אף על פי כן האט ער אליין געגאנגען און אליין זיך מטריח געווען,

¶4אף על פי וואס זיכער איז קראקע, ובפרט בזמן הרמ ה, געווען למדים, און גרויסע למדים, על אחת כמה וכמה אין ענינים פון ברכת המזון, וואס דאס איז מן התורה,

¶5”אפילו ברכה אחרונה” איז דאך אויך ברכה מעין שלש דא אויך א דיעה אז זי איז מן התורה, אף על פי וואס דער אלטער ברענגט דאס ניט אראפ אין ברכת הננין שלו, אפילו א ברכה אחרונה על משכין וואס דערך ”בורא נפשות רבות” און פונדעסטעריקן איז ער אליין געגאנגען.

¶6וואס דאס האט דאך גענומען דערפון דער מנהג, אז מ'זאל מזכיר זיין דערמאנען בשעת מ'קומט אויף א התוועדות קודם הסיום, איידער מ'גייט זיך פאנאנדער אז מ'זאל ניט פארגעסן מאכן א ברכה אחרונה.

¶7ומכל-שכן וקל-וחומר, מה דאך אז אין קראקי און אין דער עמא איז אים אנגעשטאנען צו דערמאנען וועגן דעם, און ניט נאר בשולחנו, נאר אוועקגיין בחוצות העיר און דערמאנען וועגן דעם עאכו"כ בימינו אלו, וואס בא עוונותינו הרבים איז דאך א מאדנער מזל, רובם כולם פון בני ישראל זיינען נזהר ואין ברכה ראשונה,

¶8מפני האהבה, ”מפני היראה, מפני הרגילות, מפני” אנשים מלמדה, וואס ס'זאל ניט זיין, אז ס'קומט צו ברכה אחרונה האט דאס עפעס ברכת המזון איז מען נזהר, אבער די אנדערע ברכות ”ברכה מעין שלש” אפילו ברכות פון נפשות רבות וואס זי איז א סך הקיצרי, האט דאס ניט קיין מזל, און געזען כמה אידן,

¶9רואים ואחרודים, איז בשעת ס'קומט צו דער ”ברכה אחרונה ברכה” ראשונה איז גאר ניט שייך צו אים דערמאנען, ווי קען גאר זיין אנדערש, מ'קומט צו דער ברכה אחרונה איז דאס מהיכי תוסף.

¶10ובפרט נאך ווי ביי עבונותינו רבים איז געווען די ערשטע יארן האב איך דאך צוגעקוקט, האב איך געכאפט טאקע א קליין קינד און איינעם אדער צוויי האב איך געזען ווי ער גייט אוועק פון פארברענגען, און איך זע ניט אז ער איז מלאכש בשפתיו,

¶11אז איך בין אים ניט חושד, ניט חושד געווען אז ער קענט ”ברכה מעין שלוש” אויף אויסריידן, וואס דערפון האט זיך גענומען די זהירות און דער מנהג אויף דערמאנען בסיום כל התוועדות, וועגן דעם ענין פון ברכה אחרונה.

¶12ויהי רצון, אז מ'זאל מאכן די ברכה אחרונה אויף דעם גלות, א חושך כפול ומכופל, ווי די גמרא זאגט אין סיום פון מסכתא ברכות, אז אויף ענין וואס היפך הטוב איז אויך ”חייב אדם לברך”, און דערנאך איז מען דאך מפרש אין די מפרשים, אז איינע פון די טעמים בזה,

¶13און ווי דער רמב אים איז דאס מפרש, וכמה מפרשים אז די רעה קען זיך גאר ארויסווייזן איז דאס מערניט בדמיון הרעה און דערנאך זעט מען גאר אז דאס איז א טובה איז דערפאר דארף ער מברך זיין על הטובה,

¶14אפילו ווען 'לעיני בשר' ווייזט זיך אויס אן אנדער אופן, ויהי רצון אז מ'זאל בקרוב ממש זען אויך 'בעיני בשר', ווי אזוי די אלע ענינים האבן זיך איבערגעקערט און מ'זעט אין זיי דער טוב הנראה והנגלה, ובקרוב ממש, און דעם ענין הכי עיקרי,

¶15אז דער חושך כפול ומכופל פון גלות ווערט נתהפך צו דעם אור גדול די גדול בלי מדידה והגבלה פון משיח צדקנו.

¶16און די אריכות הדרשים, געמיין אז איר געמיינקען זאל מען ניט פארגעסן מאכן א ברכה אחרונה.

¶17כי ושמחה תהותרה און דער ענין וואס רעקאדד און רעקדוסט ביי ול-סי סעון-סעון-סעון פארקוועי, ברוקלין, ניו-יארק.

¶18פאר אדישנעל קאפיס, פליז רייט און קאל...

¶19עריי קא ד 212-419-31234.

¶20עריי קא ד 212-419-31234.

¶21טהענקיו.