Paragraph
Paragraph rh-wfk2kv40
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-5d41trk0
- order
- 4
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- אנכי הוי'אלקיך אשר יהי תשיחה מארץ מצריים וברית עבדים וואס דאס איז דאך די התחלה פון עשרת הדברות, וואס זיי זיינען דאך געגעבן געווארן אין מתן תורה בתחילתה, לאחרי ההקדמה וואס ס'איז געווען חג השבועות בחמשה בסיון, וואס דעמאלט האבן די אידן אויפגעטאן דעם שעה שהקדימה נעשה לנשמע ביז וואנענט אז בב�לאכי השרת און הוכתי החירו בכל אחד ואחד שני כתרים, אחד כמגד מעשה ואחד כמגד נשמע איז דערנאך געווארן גלייך ביום שלאחרי זה די אמיתה מארטן תורה וואס זי איז באשטאנען אין דערויף וואס דער אויבערשטער איז געווען דער אני המתחיל וואס איז געווען די התחלה אנכי האלקיך אשר תשינך מארץ מצר אל. ידוע אין דערויף די התחלה פון כמה מאמרים רבותינו נשיאינו, וואס מיט דער התחלה, מ'ברענגט גלייך אראפ, אז ס'איז דאך דא די שאלה הידועה פון גדולי ישראל, וואס לכאורה האט מען געדארפט זאגן אויפן אויבערשטן דעם ענין, ואשר בראתי ארץ לשמים וארץ בראשית בראת אלקים את השמים ואת הארץ וואס דאס איז דאך א ענין פון אתהוות מאין ליש, וואס דאס איז דאך דוקא פון דעם וואס אין לו סיבה וילוחסרי שלום שקדמה לו, תמוז איז דוקא פון עצמות און מוז קען ווערן די התהלות פון עין, ביז וואנענט אז דאס ווערט א יש האמיתי, און דא קלייבט מען אויס דעם ענין פון ניסים, און ס'איז דאך געווען כמה ניסים לפני זה וכמה ניסים לאחרי זה, משא'כן דער ענין פון בריאות שמים וארץ, בפרט נאך על פי תורת הבעל שם טוב, אז דאס איז אן ענין וואס איז דא בכל רגע ורגע ממש, ווערט די אתהוות מחדש מאין לייש ממש, במילא איז דאך אויך פארשטאנדיק, אז דאס ווערט אויך פונקט ווי ס'איז געווען דעם ערשטן מאל תפק מיט דעם פון ממי וואס הן לא סיבה וילא וחס שחד מלאו חס משלום, איז דאך לכאורה דער ענין פון מתן-תורה, וואס דא ווערט דאך געגעבן דער כח,
- proofread
- 0