טקסט

¶1בשעת דער רבי האט פאנאנדיקגעטיילט דעם תניא אויף ימי השנה, האט ער אין דער חלוקה אויך אריינגעשטעלט די עטלעכע שיעורות פון שער,

¶2אבער ניט אין גאנצן שער, נאר וואס דען ווי ס'איז געוואר בעזר ווי ס'ווערט דאך עוזר השם יתברך מבאר, שער חלוקה ושתנו איז מען ”קרוב עליך הדבר” נוס ווי ס'איז עוזר השם יתברך און ער האט געזאגט דעם טעם אויף דעם דערפאר וואס זאגט ווי דעם לטן רבינ'ס לשון, און במילא גייט דאס אויך אריין אין ספר התניא, און

¶3ס'איז דאך ידוע בכמה מקומות אויף וויפל דער ענין השם איז נוגע, וואס דערפאר איז דאך אויך נוגע דער נאמען, וואס מ'האט א נאמען געגעבן צי נקוטי אמרי וצי תניא וצי ספר של בינון איז איז דאס ניט ן ענין של מקרה,

¶4אדער וואס דאס איז געווען לאחר-מאתן דעם אלטן רבי'ן, וואס דער אלטער רבי אליין האט דאס א נאמען געגעבן יקוטי אמרים ווי ס'שטייט אין דער הקדמה זיינע, אין הקדמת המלכות, און האט

¶5אליין דאס א נאמען אנגעהויבן דעם ספר מיטן ווארט תניא וואס דערפאר האט דאס דערנאך שוין אנגעהויבן רופן דעם מיטן נאמען תניא ביז וואנענט אז די זאלקעווע וואס דאס איז געווען א אירחוקא פון דעם אלטן רבינ'ס משה, איז בשעת מ'האט דא געדרוקט דעם תניא אין תקנ"ט,

¶6דאס הייסט אין דעם יאר פון דעם מאסר והוצאה לחירוש האבן שוין יענע רבנים געשריבן, אז ליקוטי אמרים אשר ספר ”תניא קדישא יקרא” האט מען שוין דעמאלט אז געוואוסט אז דאס הייסט תניא און מ'האט נאך מוסיף געווען דעם ווארד קדישא בער אין דער השכמה איז דער ווארט תניא שטייט מיט גרויסע ווערטער,

¶7און קדישא מחלטנער הוציא און דערנ ך איז ד ס, ווי ער איז אויך נתקבל געוו רן בחסידים, במילא איז ער פון ראי"ז ס'איז נתקבל געוו רן ביים אלטן רבי'ן ליין אויך דער נ מען,

¶8דערפ ר ווי ס'איז ד אין כמה מאמרים חסידות פון די ערשטע י רן דאס הייסט פון די יארן נאך ווייסטייט די עמדי מונען און אפשר התחלה תנף ווערט דארט דער ספר אנגערופן בשם תניא.

¶9אויך דער נאמען ספר של ביונען האט דער אלטער רחטן אליין געשריבן גלייך אויפן ערשטן שער דוועטן, אבער פריער איז דער שם חל געווען מערניט ווי אויפן ערשטן חלק אליין, און דער צווייטער חלק האט געהייסט בשער היחוד והאמונה אדער חינוך קטן,

¶10און דער דריטער חירוש, אדער חינוך, און דער דריטער חירוש האט געהויבן גירט התשובה, אדער דערנאך חינוך קטן, אבער במשך התמן און אויך איז דאך חיים חיותו פון דעם אלטן רבי בעלמא דין, האט אויך דער ספר געהאט א נאמען ספר של בינוני ן, און אפילו דער חלב בית און ג' אויך, ווארום אזוי ברענגט אראפ דער צמח צדק אין זיינע דרושים, מיטן ”לשון ספר של” בינוני חירוש,

¶11און ספר אז דאס גייט אויף שער היחוד אב אמונה און אויף בגרת התשובה.

¶12איז די אינדערע חלוקים וואס דער רבי האט געהייסן לערנען האט ער ניט געהייסן אנהויבן פון ”משביעין אותו” תצדק און אויך ניט אפילו פון 'הקדמות המלקט', וואס דען ער האט אויך געהייסן כלו זיינע הפקמות, און ווי ס'איז דאך דא די כמה דיוקים מיט דער לשון הפקמות,

¶13מפני הפכמות וואס דער אלטער רבי האט געדרוקט, וואס ער האט געשריבן אזא מינוסט, איז דער רבי ווארום אים דאס מבאר אין זיין בריאה וואס איז שוין אהבית דרוקא, און אפילו דעם נוסח השער איז אויך אריין אין כלל חנוכת התניא, אז מ'זאל דאס אויך לערנען בשעת מ'הויבט אן במים ירא חסידות, ותורת החסידות ובדרכי החסידות ובבנהגי החסידות.

¶14און אויף ”ככרוב אליך הדבר מאוד” בכיך ובלבבתם לעשותו איז דאך דער ספר התניא אין דעם כוטה אמרים געשריבן כדי מבאר אויך וקרוב מגן, און וואס זאכן זיי זיך דאך מבאר אין דעם אין תניא, און ווי אזוי ווערט ער קרוב און אין וואס איז ער קרוב?

¶15איז דער סדר אין דעם, בכיך ובלבבתם לעשותו וואס בכיך גייט דאך דאס אויף דיבור, ובלבפו איז דאס מחשבה, ו' לעשותו איז דאס מעשים איז לכאורה ניט פארשטאנדיק,

¶16מ'דארף רעכענען אדער 'מלמעלה למטה' האט אדער 'מלמעלה למטה' האט אדער ס'געדארפט שטיין בלבזכו ובפיך ועשותו אדער ס'האט שוין געדארפט אנהויבן לעשותו ובפיך ובלבזכו דער סדר ווי ס'שטייט אויף פריער בשיחה און דערנאך ובלבזכו און דערנאך לעשותו איז דאס א סדר א זאך וואס דאס איז ניט ווי 'מלמעלה למטה' און ניט ווי מלמצב למעלה.

¶17איז דער ביאור אין דעם איז, אז אזוי ווי ס'דארף זיין דער 'קרוב אליך' און סתם 'קרוב אליך' איז ווייניק, מ'מאנט דאך נאך אז ס'זאל נאך זיין מאוד איז וואס איז דער דרך קרוב איז מאוד כאטש אפילו ביי איינעם ווי דאס איז א דרך ארוכה און ביי איינעם ווי דאס איז א דרך שרה אבער בא אלע מנוספרים, ונחל און קיינאכן יום איז אין וואס פאר ניט דאס?

¶18איז קומט אזוי ווי מ'זעט אין חיי האדם, ווי דער סדר הויבט זיך אן, אז פריער לערנט מען מיט אים, און ער זאגט דאס בדיבור, נאך איידער ער פארשטייט וועגן וואס ס'האנדיקט זיך.

¶19ווי אזוי איז דאך דער לומד אויף ימוקות ווי ס'שטייט אין ילחס תלמות אורך, הויבט מען אן אים אין אותיות און נקודות און פ איברא לייענען, און דערנאך ערשט פירוש המילות, איז דאך דער סדר, אז מ'הויבט זיך אן פון ובשיחא און דערנאך איז דער סדר,

¶20אז ניט מ'ווארט פירוש המילות, נאר אויך די פירוש המצוות און דעם ענין פון פרשטיין ניט נאר די פירוש המילות, נאר אויך די פירוש המצוות און דעם ענין פון פרק,

¶21וויבאלד אז שוין נהגיה לחינוך, איז דערנאך איז די זאך פון לבלבבך און דערנאך ערשט זיי שלש עשר אין לעתו איז דאך דעמאלט קומט דער מעשיתו וואס פאר אים הויבט זיך דעמאלט אן ”עולם חדש חיים” חדשים

¶22גייט ער אויך מיטן זעלבען סדר, אז פריער זאגט אים מודה אני נאך איידער ער וואשט די הענט, און נאך איידער ער וועט זיך מעגן מהרהר זיין, אפילו מהרהר זיין בדיברי תורה,

¶23האט ער מערניט ווי דעם כיבור, דערנאך איז דאך דארף מען דאך וואשן די הענט אפילו קודם שהלך ד' אמות, און דערנאך איז דא דער ענין פון דעם הירהו דיברי תורה,

¶24און דערנאך איז דא דער ענין וואס נאך דערויף וואס ער האט דעם ענין התפילה פון דעם ענין התורה, וואס דאס איז פארטופסן מיט ובלבבנה ספירות העמימות בתפילה און די הבנה והתגה אין דער תורה איז דערנאך גייט מען פון תפילה ותורה גייט מען אוועט דערנאך צו מעשה המקוה וואס דאס איז דער לעשותם.

¶25און אט אזוי איז דאס בחיי פון אלע אידן אויך, אויף אימה שלימה איז אויך געווען דער זעלבער סדר, אז ”אין כשני על” הר סיניי איז דאך דעמאלט שתה נשמתה, און דערנאך האט מען זיי געגעבן א נייע נשמה,

¶26און בכלל מצד עניאל איז דאך אויך גרשט נתגייר כי קטן שניים אדמה און מ'נעבט דאך אפ די הלכות גורות פון מתן סיניי, פון מתן הפרוי, אין איין מתן פרק, על הר סיניי,

¶27דאך דעמאלט געווען די קטובות שמונה, דלמא איז אויך געווען דער זעלבער שדה פריער, ווי זיי איז געווען דער ענין פון זיבור וואס זיי האבן געהערט אן אויך, און מ'האט דאס אויף איז מקבל געווען, דערנאך איז געווען ניט אן ענין פון חבנה והשבה איז שוין געווען דערביי כדכה נשמתה, און דערנאך איז געווען החזיר אבער זשברך 'ובטל תורה' ובטל תפי איז געווארן דערנאך ד

¶28און דערנאך אוועקגיין דיק פון את עמי"ש פון לכם ליהמיכם וואס אט דעמאלט האט זיך אנגעהויבן דער ענין פון ואפויסו.

¶29און אט אזוי איז אויך אויף כללות במשך הזמן פון שני 'אלפי שני' תרי ווי שני אלפי תרי ווי דערנאך שני אלפי משיח, שטייט דאך אויף דערויף, אז ווען וועט זיין דער 'קיום המצוות' כדבעי, נעשה לפניך שמצות רצונך וועט דאס דארפטו זיין די ביעי תוושיע,

¶30אין רישתע'דיקע מצוות איז דאך אז איינע חץ סיונים דאס איז סימנים צו די מצוות וואס מ'וועט לחיים זיין דעמאלט איז מצות ראשון אחיו וואס דאס איז אפילו ניט געווען בשמן בית ראשון, און בשמן בית שני דאס איז אלץ געווען מערניט ווי הכנה,

¶31איז די הכנה איז געווען, אז מ'האט ניט געהערט אין ציבור און די ציבורות, אז עובר המצוות האט דאס קענימען אויף די דערנאך איז די ”שני הלכים סורה” האט מען דאך געזעט לערנען די לבחת הפשטיינא ס'איז דאך דאס וואס מ'האט גענומען על העת סיני און דערנאך גייען ארץ די שני הלכים וואס שיעור אחר הפנה,

¶32אז ס'זאל זיין אזא חצותו כדבעי במילא, וואס דער צווישטער איז אויך זיין דעם מעורר בימות המביני וביאת סתימו האבן אין דעם 'קיום המצוה', די מצוות רצונך, אז וועלך וועט זיין דער רבא והשלום בתכלית,

¶33ווי ער איז מבאר בארוכה אין אנהויבן פון די אנהויבן פון דער כחה, און ווי ער איז מבאר בארוכה אין אנהויבן פון די אנהויבן פון דער כחה און וועגן אראפ די פרקים וואס דער איז די פירופן, וואס בזמן ווי איז א מדבר פון זמן הבנה פון זמן המשיח,

¶34וואס דוקא בזמן המשיח אט דעמאלט וועט דאס זיין דאך אין א העכערן אופן, ווי דאס איז גווען ווי קודם החטש, וואס דערפאר שטייט דאך אויף משיח אין יבקיל אב דא איז ווי דערפון סיי ויור אפילו לאדם הראשון וואס ואיד איז דאך אויף די התקחה ממילא אין שמן לציעו וואס דאס איז העכער א פיזיק פון אדם, וואס דארט וועט ער אויך ממשיך זיין און משפיע זיין,

¶35לכל תלי ישראל חנה ודירת שימות, וואס דערפאר וועט ער זיך שעשר ולמוד דורה לחיים ישראל, אדער מיט אן אמר שוין געגעבן די פון האדמים, וואס דערפאר וועט ער לאזן געבונדן בשם אלה ולכל ישראל חיים וחיים וחיים וחיים