Text

¶1כוי מ'זאגט בנוגע צו חנוכה איז דאס פארבונדן מיט א מלחמה, וואס א מלחמה איז דאך פארבונדן מיט צבא, מיט אן ארמיי, און בשעת ס'רעדט זיך וועגן א מלחמה ווי די מלחמה פון חנוכה איז דאס פארבונדן מיט ”צבאות השם”,

¶2וואס יעדערער פון אייך איז זיכער שוין פון לאנג פארשריבן אין ”צבאות השם”, און האט זיך אויך אויפגעפירט ווי ס'פאסט פאר איינעם אדער פאר איינער וואס געהערט צו צירות השם אויף צו טאן אלץ מערער און מערער אין זאכן פון אידישקייט,

¶3אין לערנען תורה און מקיים זיין אירע מצוות, וואס אין דערויף באשטייט דאך די מלחמה, דער עיקר מלחמה, וואס יעדער איד פירט,

¶4מיטן יצר, אנהויבנדיק נאך ווען ער איז גאר קליין, נאך פאר בר-מצוה און בת-מצוה, און נאך מערער ”חנוך לנער על פי דרכו” ס'איז זייער וויכטיק, אז בשעת מ'איז נאך פאר בר-מצוה און בת-מצוה זאל מען שוין זיין פארשריבן אין תהבת השם,

¶5און דער עיקר אויפפירן זיך ווי ס'פאסט פאר איינעם אדער איינעם וואס געפינט זיך אין ”צבאות השם” אין טאג-טעגלעכן לעבן כדי צו מנצח זיין איינצונעמען און אויספירן דעם אויבערשטנ'ס שליחות אין מנצח זיין דעם יצר,

¶6און טאן דאס 'בשמחה ובטוב' לבב, מיט א גרויסע פרייד וואס מ'האט זוכה געווען און מ'געפינט זיך אין דעם אויבערשטן'ס ארמיי,

¶7אין דער ארמיי וואס דער קאמאנדירין שיבה איז דער אויבערשטער אליין, און ווי גערעדט מערערע מאל, איז דער אויבערשטער איז ניט ווי א קאמאנדירין שיבה דא, וואס ער געפינט זיך אין אן אנדער ארט, און דער סאלדזשער געפינט זיך אין א צווייטן ארט,

¶8נאר ”והנה ה' נצב עליו” ווי מ'האט ערשט דא געזאגט אין די י' ב' פסוקים, אז דער קאמאנדירין שיף אליין געפינט זיך מיט יעדערן וואס געהערט צו ”צבאות השם ובוחין כליות ולב” ער קוקט זיך צו ווי אזוי ער פירט זיך אויף,

¶9און ער פירט זיך אויף אויך ווי ער האט געזאגט אין אן אופן פון שמחה, פון ”ישמח ישראל בעושיו”, און פירט זיך אויך אויף אויף צו זען אז יעדער אידיש קינד זאל געהערן צו דער ארמיי, ווי ער האט ערשטע געזאגט ”ואהבת לרעך כמוך” איז דאס 'כלל גדול בתורה',

¶10דורך דערויף אריינציען אים דורך דעם וואס ער וועט רעדן מיט אים אין דעם, און דער עיקר ער וועט אים באווייזן א לעבעדיקן ביישפיל ווי אזוי ס'איז גוט און ווי אזוי ס'איז וויכטיק און ווי אזוי ס'איז טייער צו זיין אין דעם אויבערשטנ'ס ארמיי,

¶11וואס דורך דערויף וועט ער אים נאך שנעלער אריינבאקומען אז ס'וועט צוקומען נאך א סאלדזשער, אן אינגעלע אדער א מיידעלע, וואס וועט נעמען אויף זיך מלחמה האבן מיטן יצר, צוזאמען מיטן קאמאנדירין שיף, מיט דעם אויבערשטנ'ס הילף, וואס דעמאלט איז מען דאך זיכער אז מ'וועט זיכער מנצח זיין.

¶12און טאן דאס, ווי פריער דערמאנט, בא דער חנוכה ליסלאך, אין אן אופן פון טאג טאן אלץ מערער און דעם, וואס דעמאלט ווערט ליכטיקער נאך ביי פ רנ כט, וו ס די נרות חנוכה צינדט מען זיך ן ווען ס'איז שוין טונקל,

¶13און ד ס מאכט ליכטיק אויך ביינ כט, וו ס ס יז ויך דער משל, ז ס מאכט ליכטיק די פינסטערניש פון גלות,

¶14דורך דערויף וואס מ'צינדט אן ”נר מצוה ותורה אור” יעדער אידיש קינד צינדט אן נאך א מצוה און נאך א מצוה, וואס דורך דערויף מאכט ער ליכטיקער זיין ”נר ה' נשמת אדם” די געטלעכע נשמה וואס דער אויבערשטער האט אים געגעבן,

¶15אז זי זאל לייכטן נאך ליכטיקער און נאכמער ליכטיקער, וואס דורך דערויף מאכט ער נאכמער ליכטיקער בא זיך אין הויז, און אין דעם גאנצן ארום זיך,

¶16און גיט צו ליכטיקייט אין דעם גאנצן אידישן פאלק, וואס דורך דערויף קומט נאך שנעלער די גרויסע ליכטיקייט פון דער גאולה האמיתית והשלימה על ידי משיח צדקנו, די ליכטיקייט פון דער אמת'ער און דער פולער גאולה, דורך משיח צדקנו, במהרה בימינו ממש.

¶17און אייט און איז א מימבער את ”צבאות השם” אין קאנדאקסט אים-סעלף, און' האר-סעלף, אז ס'איז בפירן צו דאס וואס סולדזשער זיינען געה דמי, און די הול פורפוס איז צו דו מר און מר אין דזשוראיזם, אין אידישקייט, און אין דער היסטארער אויף תורה און אין פולפילמענט אויף מצוות.

¶18און ס'זעט דאך אבער, אין די וואר, אי טשער האט געגע ווי יעשה בעטל אים, וויף פעגינד יארט נאך, און ווי נאר דארף חנוך לנא ווי האב טו עד יקייט די טשייל, די קו רינדט איז ווי, צו אדער היא שוין נאה עגזעקט לי, הו ובי עב לט ווירן די וו ר,

¶19איז דאס איז דאס, די נאולעדזשעקט לי, הו ובי עב לט ווירן די ווירן די וו ר, און בי עב לט ונאה עגזעקט לי,

¶20וו אט ער זאל בי עב לז, צו קאנקער, און וואס וועט גוד סענדט זיך און דאס ארץ אז ווי שוין ביז צי יוף צהרה.

¶21און די סעז צו בי דאן ווי גלייטנס ווי הארט, וואס ווען ווי סטאפט די פינק אז גוד גא גדט איז די ספעשעל אפערטוניטי אז ווי שוין בי אין דער ערמי אויף גאדער ווי דער קאמענדער אין טשיפ, ווי ס'איז דער רבינו של ארם אים סוף און סענס דאך אבער, אז אין דער ערמי אויף גד איז א לאט דיפערנט ווי אין די רע

¶22באס ביי ישראל זאגט, ביי ישראל זאגט, ביי ישראל זאגט, ביי ישראל זאגט ביי ישראל זאגט ביי ישראל זאגט ביי ישראל זאגט ביי ישראל זאגט ביי ישראל זאגט ביי ישראל זאגט ביי ישראל זאגט ביי

¶23ווי ער אינדיט ווי רעפי און ווי רעדזוייסט אז ווי האב דער ביליטי און פאסיביליטי און אפעט וניטי צו דו עט.

¶24ס'זעט זיך אבער, ביי אן אייטש דו ויש ציילד האסטו באלאנגט צו די ארמי אויף גד און נאר ניט די פאס פון די סאנפוינט פון ווי ס'איז וואס מ'איז וואס מ'איז פאר סיי דיבה, ”ואהבת לרעך כמוך” לרדי איז, פעליו to you as yourself, און דיסט איז א ביג, ביג רול אין תורה, אז ס'א

¶25האו טו בי גוט און הוי ווי ער טו קאנדאקט וואנענזיך אין דער ארמי אויף גדול, און צו ער אן אבער בוי און אן אבער גרל אין דער ארמי אויף גדול, ושעבד צו הולד ווי ויוף צו הארה, תוגעדער וויף די קאמענדער אין שיעף, און ווען י' גאט דער קאמענדער אין שיעף וויף יו-יאר שעה תבי ויקטאריאס!

¶26און די דו ויט אייטש דיין מאר און מאר, וואס ס'איז דאך דאך איש בויער לייט מארי מאל ווי ברייטן די נייט.

¶27Or, we know, אז ווען דער ווי לייט דער חנוכה קענדל?

¶28ווען ס'איז טארק אויסאייט על רייט, און ווי דאס איז צו ברענגען לייט אינטו דער דארקניז אויף דער גלות, וויף איז צו ברענגען לייט בניו מצוה.

¶29די קענדל איז א מצוה, און די תורה איז לייט.

¶30אי טש ילד קרייטס מצוות ווען זיי דו די סענגס און ווען זיי פולפיל די מצוות, זיי מי ך די ווערל מו ט מו ט ברייטער און לייטער ווי ן ווי אין דער עניך השם נשפת אדם, אין די גדלי נשמה וואס המעתי גר האט געבן אות.

¶31און די ס-לייכט קאנטינוס טו קומן ברייטער און ברייטער.

¶32פירסט ער ברייטנט אפ אין די און הויף, דען ער ברייטנט אפ א ראונד אים, וו רעווער ער איז, און דען ער ברייטנט אפ 'כלל ישראל', until דער ביגעסט לייקט וויל קומן, וו תרו משיח צדקנו, וויף א קאמפליט און א פול רעדעמשון ממש.