Text

¶1דא גאר אבער מסיר החג ספר נבדה, וועט מען איבערגעבן, אז בשפעט ער וועט מען סקפקן אין א הקלטה, אז פריער אין דא איז בשעת רבי'ן, פארנדע צוזאמען וואס דער חיים שטורבן בייזערן דא קומט איין, בקשר מיט דעם ישיבה, אז מ'האט מען פארשטאנדיק, ווי ער האט אבער פארקען אין אויף די תלילה און ס'איז ניטא א עמו לנעיא היתה ותשמ מען בנוגע צווייט פון א צווייטן אין די משל יסדף קרבן ליד על ות. וואס הייסט דאך דער סיום דער לעצטער טאג פון שנת תשמוד תיידך, במילא איז דאך פארשטאנדיק, אז דאס איז ווי א סיום אויף כל הענינים וואס זיינען פארבונדן מיט דעם יאר, פון תשמוד תיידך, במילא איז דאך דאס נאכמערער

¶2מעורר אויף אויסנוצן דעם מעת לעת בתכלית האפשריות, און זיכער גיט דער אויבערשטער די כוחות און די אפשריות, לויט די החלטה טובה, ובהוספה מדילי, וואס התוועדותו של הקב",ה איז דאך מרובה על העיקר. צוזאמען דערמיט איז דאך אויך א טאג פון חודש אלול, וואס דעמאלט איז דער מלך בשדה. ובפרט נאך אז מ'האט שוין געהאט כמה שבועות אין מעמד ומצב פון מלך בשדה, איז דאך פארשטאנדיק, אז אויב בכל עניני קדושה דארף זיין ניט שטיין אויף אן ארט, נאר הולך ומוסיף, על אחת כמה וכמה אז דאס רעדט זיך ווי אזוי דער מלך טוט-אויף אין שדה, און ווי אזוי ער געפינט זיך אין שדה איז דאך בנוגע צו דעם מלך, על אחת כמה וכמה א תוספות ליום, על אחת כמה וכמה אז דאס איז דאך אויך א יום וואס ער איז א סך הכל פון א גאנצן חודש, נוסף אויף דערויף וואס דאס איז, כאמור, אויך א סך הכל פון א גאנצן יאר, אבער דער חודש איז דאך אויך א חודש כשר במיוחד, מיט דעם ענין פון מלך בשדה וואס הויבט זיך אן ראש-חודש אלול,

¶3און אף על פי וואס ס'איז אויך דא ענינים פון לדוד הוי'אורי, זאגט מען דאך ביז הושענא רבה, אבער ווי ס'איז משמע פון דעם דרוש אין לקוטי תורה איז דאס וואס דער מלך בשדה איז פארבונדן מיט די ענינים פון חודש אלול, וכמדובר כמה פעמים, וואס דאס גיט נאכמערער זריזות און נאכמערער שיומת לב אויף אויסנוצן דעם סך-הכל פון דעם טאג. צוזאמען דערמיטא איז דאך דאס אויך, כמדובר כמה פעמים במשך שבועות אחרונות, א היינטיקער יאר בכלל איז דאס שנת המתים, ומתים לנוטרים את פרי וכידוע די הארות, צי די הארות מיט אן אלף, מיט אן איין און מיט אן אלף, ווי שוין אויך געדרוקט פון דעם צמח צדק, יום כ'ט'אלול, וואס דעמאלט איז דאך דער יום הולדת שלו, און בשעת בשנה זו איז דאס וואס ווערט דער יום הולדת המסיים די צוויי הונדערט יאריקער יום הולדת, וואס דאס איז דאך נאכמער זריזות און נאכמער ענינים אויף מתבונן זיין ווי אזוי מ'דארף דאס אויסנוצן אין אן אופן אז דאס זאל זיין אויסגענוצט דעם טאג, לויט אלע

¶4מעגלעכקייטן וואס דער טאג האט, וואס דאס איז דאך אויך כולל אין זיך מעגלעכקייטן בנוגע לשנה שעברה, און אויך מעגלעכקייטן בנוגע לשנה הבאה, וואס דאס איז דאך שנת תשנום כמדובר כמה פעמים, אז יש לומר און מסתבר לומר אז דאס איז ראשי תיבוץ ה'שנת ניסים. וואס דערפאר איז אויך מ'דאס אויך מקשר זיין מיט תורתו פון דעם צמח צדק, וואס ער וועט זיין יום הילולא. לאידך איז דאך אויך ידוע די ראשימה און דער סיפור פון רבי'ן דעם שווער, נשיא דורנו, אז גלייך לאחרי הולדת הצמח צדק, איז געווען אויך דער מאמר חסידות פון דעם אלטן רבי'ן, אף על פי וואס ער האט געזאגט, ווי ס'איז דאך א מאדנע זאך ווי שטייט אין רשימה, אז ער האט אים געזאגט ניט כ'ט'אלול, נאר ס'איז געזאגט געווארן ראש השנה שלאחרי כ'ט'אלול, און דאס איז געווען דער תוכן פון די ג'פרקים ראשונים פון ספר התניא קדישא, וואס איז דאך אויך מסיים, כמדובר כמה פעמים, מיט דעם ענין הדעת, און ווי אזוי פון דעת נעמט זיך דער ענין הלדה

¶5פון אהבה ויראה וענפי דורך יזקד עתו בחוזק, וואס דערפאר איז דאך דאס אויך א התבוננות נוספת על כל המל, און אויך דער ביאור פארוואס מ'איז דאס מקשר מיט תורתו של הצמח צדק? איז דאך דא א ריבוי תורה שלו, און א ריבוי תורה שלו איז אויך פארבונדן סיי מיט ערב ראש השנה סיי מיט ראש השנה, וויבאלד אבער אז נשיא דורנו האט מפרסם געווען, אז דאס איז פארבונדן זיין הולדה מיט די ספר התניא ובפרט מיט די שלשה פרקים פון תניא, איז דערפאר איז דא אבער המתאים, אז מ'וועט טיילן, ווי ס'זאל בלייבן א מזכרת נצח, און מעורר זיין אויף לימוד תורתו פון צמח צדק, און תורה פון נשיאים בכלל,

¶6אויף פון פנימיות התורה בכללות דכללות, און יעדערן את הנוכח אין פה, סיי אנשים סיי נשים און אפילו אויך טף, וויבאלד אז כמדובר כמה פעמים די ששה מצוות, וואס ווי ער זאגט אין דער הקדמה צו ספר החינוך, איז דער חיוב זייערער התמידי בכל יום ובכל רגע פון יעדער יום איז אט די מצוות וואס הויבן זיך אן פון אמונה בה'און אהבת ה'ו יראת ה'וכו איז דאס אלץ פארבונדן מיט אבדיו ולבביו שלום, און די אלע מצוות זיינען דאך סיי ביי אנשים און סיי ביי נשים, און זיכער איז מען דאך אויך מחנך אפילו טף און קטני קטנים, גלייך אנהויבנדיק פון אמונה בהוי און ווי ער זאגט אויך אין תורה אור, דוקא בא קטנים איז ווי אזוי איז דא דער ענין פון עולם ולא למדותיו בפשטות, וכמדובר כמה פעמים. וואס דערפאר וועט מען דאס אויך טיילן צו קטנים וקטני-קטנות, וכאמור, סיי צו אנשים סיי צו נשים. ס'איז די איינציקע זאך איז וואס דאס רעדט זיך ווי מ'האט אט די וואס זיינען דא, וכדי אויס ניט מאכן קיין חילוקים וכו'וכו איז דאס מערניט אט די וואס זיינען נוכח אין

¶7פועל, זיי וועלן דערנאך אליין צוגיין און באקומען אט דעם ספר אין א הודפתא מיוחדה פארבונדן מיט די שנת המתים פון דעם צמח צדק, וכאמור סיי אנשים סיי נשים סיי טף. און וויבאלד אז יעדער ענין פארבינדט מען זיך מיט צדקה, און מ'זאגט אויך במיוחד אין ימי הסליחות הויבט מען זיך אן מיטן לך הוי'הצדקה וועט מען דאס אויך מצרף זיין און געבן צוזאמען אט דעם ספר, צוזאמען מיט א שקל אחד אנגערופן בלשון המדינה לצדקה, און והיא רצון, אז יעדערער וועט זיך זיכער מוסיף זיין מיט די לו בכל עניני האמורים, ועוד והוא העיקר, אז דער אויבערשטער זאל געבן מדילי די גאולה האמיתית והשלימה תיכף ומיד ממש, נאך איידער מ'וועט אנהויבן פאנאנדערטיילן די קיצורים וההרות און קיצורים וההרות אויף תניא, און אויך צוזאמען מיט די דאלער זאל דער אויבערשטער שוין גלייך געבן די גאולה האמיתית והשלימה, און דערנאך וועט מען פארשפארן אליין טראכטן

¶8וואס מ'דארף טאן און וועמען מ'דארף געבן וכו דאס וועט אלץ אפגעטאן ווערן על פי הוראה ברורה מלמעלה, מראה באצבעו ואומר זה, והוראה ברורה מלמעלה, אז ס'שוין קומט-אן די גאולה האמיתית והשלימה, ותוקף ומיד ממש, און מ'געפינט זיך בנערינו ובזקנינו בבנינו ובבנותינו בארץ ישראל וברושלים עיר הקודש, און דארטן בבית המקדש, מקדש אדנ'כוננו ידיך און דארטן גופא אין קודש הקדשים, וואס דארט איז דאך דער ענין פון פנימיות התורה, דאס איז דאך לוחות חקוקים באצבע אלקים, כחרות על הלוחות, ועוד והוא העיקר אז תיכף פון כל ענינים אלו, תיכף ומיד ממיל.