פסקה
פסקה rh-w8hdyabc
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-3ew3300d
- order
- Kf
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- מערניט ווי א ברכה אחות באמצע, און ביחד עם זה איז דאס א תפילת העמידה, מיט דער גאנצער שלימות שבדבר. על אחת כמה וכמה ווי ס'קומט דערנאך אראפ אין תפילת עלינו, און אין עלינו גופא אין דעם סיום וחותם שבזה, וואס דאס איז דער פסוק פון אחת צדיקים יודו לשמך ישבו ישרים את פניך. און אין דערויף גופא דער סיום שבסיום, דער ענין פון ישוב את פניך איז דאך, אז מ'געפינט זיך מיט די פנימיות שפנימיות פון דעם אויבערשטן, און מ'געפינט זיך דארט אין אן אופן פון התיישבות, וואס דאס איז דאך די כבודו בדוגמא פון כבודו ובעצמו, ויש לומר אז דאס איז נאך העכער פון כבודו ובעצמו צו מ'קומט לאחרי העבודה פון פרט הכי קטן הכי פרטי, ביז דערנאך מדרגא לדרגא, ביז צו את פניך, אז מ'האט א התיישבות, און דערנאך קומט מען את פון לשון טפל ובטל, צו וואס? צו פניך, ביז פניך האמיתיים,
- proofread
- 0