פסקה
פסקה rh-w6agbz46
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-a2mbmc1a
- order
- 6W
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- און אין תורה שבעל-פה עצמה איז דאך דא דער לשון צחה וברורה נוסף אויף דעם טעם וואס דאס איז די התחלה פון גאנץ תורה שבעל-פה, איז דאך די התחלה מפנימות הקודם ושמע בערבי ט. בפרט נאך לפי המבואר במפרשים וואס זיי שרייבן ארויס כמה טעמים סדר אויף סדר המסכתא, ווי פארענטפערטן אויך, ווי שוין אפגעדרוקט אין די הקדמת צו בשעת פון ווילנה וכיוצא בזה, דער טעם פארוואס מ'הויבט אן מסכתא ברכה, דערפאר וואס ראשית חכמה יראת הוי במילא איז דאך ראשית חכמה, וואס דאס גייט דאך כל חיי האדם וואס ער געהערט דאך צו עם חכם ונבון דארף זיין דער ענין פון יראת הוי,"' וואס דורך וואס האט מען יראת הוי,"' איז האט מען דאס דורך דעם לימוד די הלכה שבזה, כידוע דער ביאור פון דעם סיפור פון דעם אלטן רבי'ן מיטן מעזריטשע מגיד זון דמלאך, אז בשעת זיי האבן אנגעהויבן לערנען נגלה צווישן זיך און ס'איז געווען דער סדר, אז ער האט געלערנט מיטן אלטן רבי'ן די ענינים פון פנימיות התורה, פון תורת המגיד אביו, און דער אלטער רבי האט מיט אים געלערנט נגלה, איז בשעת דער מלאך האט אנגעהויבן דעם לערנען צווישן זיך דעמאלט מיט די מסכתא מימותי-קורא נשמעה בשעת דער אלטער רבי האט אנגעהויבן דעם לימוד אויך אין די מסכתא ברכות, מימותי-קורא נשמעה שמע בערבין, און האט דאס אנגעהויבן אפטייטשן בפשטות, אז דאס גייט אויפן זמן, קריאת-שמע בערבין האט גלייך דער מלאך אפגעשטעלט, און געזאגט אז מאמרתי איז דאס פון לשון אימה ויראה ורתת וזיע אז ווי אזוי איז דער ענין פון קריאת-שמע בערבין? על דרך זה איז דאס איז פארשטאנדיק אויך אויף קריאת-שמע בשחרית איז דאס תפקין מאמרתי
- proofread
- 0