Text

¶1בהוספה אויף די ברכות וועגן וועלכע מ'האט ערשט-א גערעדט, וואס דאס האט מען דאך זיכער געמיינט אויך די וואס זיינען איצטער אריינגעגאנגען בתוך כלל ישראל. ובפרט נאך אז מ'געפינט זיך אין א פרשה, וואס אין דער פינחס וואס אין פרשה ווערט דערציילט וועגן דער ציילונג פון יעדער אידן און פון אלע אידן, ובפרט נאך ווי די ציילונג וועט זיין פינחזי אליהו בשעת אליהו וועט קומען און וועט גלייך אנזאגן די עקולה האמיתית והשלימה, וואס דעמאלט וועט דאך אויך אנקומען און ווערן דער קיום פון דעם הבטחה, אז דעמאלט איז נעשה לפניך די מצות רותונך אז דעמאלט וועט מען קענען מקיים-זיין מצוות די אידן וואס אין חוץ-לארץ, אלע מצוות הכלויות בארץ, און אויך די אידן וואס אין ארץ-ישראל וועלן קיים-זיין די מצוות מן התורה ובתכלית השלימות, און אין גוטן געזונט און מיט אלע פרטים, כמדובר כמה פעמים, און ס'וועט דעמאלט זיין אן עולם שכולו טוב, ובפרט נאך אז מ'גייט דאך איצטער אריין אין יום שלישי שהוכפל בו כי טוב,

¶2און מ'האט אויך מיטגענומען די החלטות טובות פארבונדן דערמיט וואס א איד ווערט א בר-מצוה אדער א מיידעלע ווערט א בת-מצוה צו צוועלף יאר, נעמען זיי דאך אן די החלטות טובות אויף לערנען תורה, והשייך לכל אחד ואחת לפום שיעורי דילי,"' און מ'וועט קיים זיין די מצוות פון דער תורה אין וועלכע ס'איז שייכות איצטער, און מצוות קרבנות וכיוצא בזה, מליך אין דער גאולה האמיתית והשלימה, און אויך איצטער די תפילות שבמקום קרבנות תקנום, ווי די תפילת מנחה וואס מ'האט ערשט געדאוונט, און אויך תפילת ערבית, וואס איז אויך א המשך צו תפילה עבודת הקרבנות, כמדובר אויך אין דער משנה אין התחלה פון מסכתא ברכות, הוא העיקר, אז די אלע ענינים איז מען מקיים ווי אזא וואס איז מצוה ועורו ומקיים, מצוה וקיים ועומד ומקיים, וואס דאס איז דאך ווען א איד ווערט א בר-מצוה, און די זעלבע זאך בנוגע צו פרויען ווען זיי ווערן בנות מצוה, ובפרט נאך כמנהג ישראל, אז בנוגע בר-מצוה, אדער א בת-מצוה,

¶3אין דעם טאג פון זייער טאג וואס זיי ווערן מחוייב במצוות, זיינען זיי נאכמערער מוסיף אין נתינת הצדקה, וואס דאס איז ממשיך דעם אויבערשטנ'ס ברכות, אז דער אויבערשטער גיט בתורת צדקה צו יעדער עדן, ובפרט נאך ווען א איד הויבט אן זיין לעבן אלס א מחוייב במצוות סיי א מאן און סיי א פרוי, האט ער דאך דעמאלט א נתינת כח במיוחד פון דעם אויבערשטן אויף טאן די אלע ענינים, ביז אין אן אופן פון כמצות רצונך. ובפרט כמדובר, אז מ'פארבינדט דאס אויך מיט א הוספה אין נתינת הצדקה, צוזאמען דערמיט אויך א הוספה אין כל עניני תורה ומצוותי', שיעורים בתורה און שיעורים אין חתת, ווי נשיא דורנו האט אנגעזאגט, ובפרט נאך ווי דאס איז פארבונדן סיי מיטן שיעור אין תהלים, וואס דאס איז דאך פארבונדן, חיצוץ דער שיעור אין תהלים וואס איז פארבונדן מיט דוד מלכא משיחא, און אויך דער שיעור אין תניא וואס איז פארבונדן מיט הפצת המעיינות חוצה, וואס דאס ברענגט אויך כאתי ימר דא מלכא משיחא, על אחת כמה וכמה מיט דעם שיעור אין חומש וואס איז פארבונדן מיט פרשת

¶4שבוע זה, וואס ס'רעדט זיך וועגן דעם ענין פון פינחס זה אליהו און די גאולה האמיתית והשלימה, און דעם ענין העשירי, און פארבונדן אויך מיט דער פרשה וואס מ'האט געלייענט אין דעם שבת מיט צוויי טעג צוריק, וואס מ'האלט נאך אין דעם דריטן טאג דערפון, וואס דאס איז דאך אויך די פרשה בלק מיט אלע יעודים פון דוד המלך בזמנו, און דער עיקר דוד מלכא משיחא בזמננו זה, אין גאולה האמיתית והשלימה, ווי דער רמב בם טייטשט דאס אפ בארוכה, און בכמה פסוקים פון דער פרשה וואס מ'האט געלייענט בשבת, און אוכל תעשו הכנות צו פרשה פינחס זה אליהו, צו גאולה האמיתית והשלימה. און דערפאר איז דאך אויך אז זיכער וועט מען נאך מוסיף זיין אין די מצות הצדקה וואס עמו מהרת ומזרזת את הגאולה, און מצות הצדקה ווי ס'איז פארבונדן מיט דעם טאג, אדער מיט די טעג, אויב דאס קומט אויס בשבת, אין די ימים הסמוכים נתינה לצדקה נאך מערער ווי על דרך הרגיל, וויבאלד אז דאס ווערט א טאג ווען מ'ווערט מחוייב א אינגלע

¶5אין די מצוות וואס זיינען פארבונדן מיט שכרים, און א מיידעלע בנוגע די מצוות וואס זיינען פארבונדן מיט פרויען, מיט שם ובנות ישראל, וכמדובר כמה פעמים, וואס דער שיחר האט איר דאך אויך שוין מקיים געווען דעם מנהג, אדער וועט מקיים-זיין די מנהג, אויף מוסיף-זיין נתינת הצדקה במיוחד פון ברער מצוה אדער בנותי מצוות, ועוד והוא העיקר, מוסיף זיין אין די החלטות טובות, נוסף אויף די החלטה אין צוזאמענהאנג מיט צדקה, די החלטה וואס זי קולה משקולה כנגד כל המצוות כולם, מקיים-זיין מצוות, און כולל מצות התפילה, און מצות תלמוד-תורה ותלמוד תורה כנגד כולם איז דאס כולל כל המצוות כולם, און מוסיף זיין נאכמערער נצדקה ווי מ'האט מען מקליט געווען לפני זה, וויסנדיק אז מ'איז זיכער, וואס איך וועט דערמיט דערמאנען, און האט איר זיכער שוין מחליט געווען, על כל פנים מחליט זיין איצטער, נאך מוסיף זיין אויף דער החלטה, און דער אויבערשטער וועט זיכער מוסיף זיין אין זיין הבטחה אויף ברענגען די גאולה האמיתית והשלימה, און ברענגען דעם נתינת-כח צו יעדער בר-מצוה און צו יעדער בתן-מצוה,

¶6אין קיום המצוות, ביז מצוות, כמצות רותינך ועוד ועיקוד תיכף ומיד ממש. און די תוספות וואס יעדערער פון אייך וועט איצטער נעמען נאך א מצוה בהוספה אין צדקה, וואס זי איז דאך שקולה כנגד כל המצוות, אויף אפגעגעבן דאס אויף צדקה אדער א יחיד וואס נויטיקט זיך אין דערויף, אדער א מוסד וואס נויטיקט זיך אין דערויף, און במיוחד די מוזגות פארבונדן מיט תורה עבודה וגמילות חסדים. ועוד והוא העיקר, איז זאל גיין יעדערער פון אייך, בתוך כלל ישראל, און אויך די עלטערן און די מחנכים ומחנכות וואלט זיי מגדל געווען און מחנך געווען אין דעם וועג, זאל מען גיין מחיל אל חיל ווי ס'וועט מקויים ווערן אין יעדערן פון אייך און יעדערן פון אונז בתוך כלל ישראל, אז דער הלכה מחיל אל חיל ווערט דער אלא מחיל אל חיל ביז אלא אלקים בציון תיכף ומיד ממש אין ירושלים הבנוי, אין ירושלים עסמו אין ציון, וואס דאס איז דאך פארבונדן מיט קודש הקדשים, אז יעדער איד און אלע אידן קלייבט זיי דער אויבערשטער א לינץ צוזאמען לאחד אחד מכל קצוי תבל, און זיי ווערן גלייך בנערינו ובזקנינו

¶7ובבנותינו, אין ארץ ישראל, און דארטן אין ירושלים עיר הקודש, והר הקודש, ובבית המקדש, מקדש אדון כוננו ידיך, וואס דארט האט מען דאך דעם קיום כל המצוות מתוך שמחה וטוב לבב, און דארטן האט מען די נתייעתא דשמיא ביתר שאת וביתר עוז, און מ'איז מקיים אלע מצוות, כאמור, בארצנו, הקדושה, און דארט אין בירושלים עיר הקודש, ובבית המקדש השלישי, מקדש אדנ'כוננו ידיך תוכף ומיד ממש, און די שליחות לצדקה איז נאך ממהר אין די אלע ענינים מתוך שמחה וטוב לבאל, ועוד והוא העיקר תוכף ומיד ממש.