טקסט

¶1מ'האט דאך גערעדט פריער אנטקעגן חלוקת הש", וואס דאס איז דאך דער ערשטער טייל פון ”ציון במשפט תפדה” אז אין די לעצטע טעג פון גלות איז מען מוסיף אין 'העסק בתורה', און ציון במשפט איז דאס ווערט די הוספה אין דעם ”בעיתה אחישנה” וואס דער אויבערשטער האלט צו די גאולה הכללית האמיתה והשלימה.

¶2דערנאך קומט דער ”ושבי' בצדקה”, וואס בכללות איז דאס נאך מער בהדגשה בשנה זו, וואס די קביעות איז ביום שהוכפל בו כי טוב פונקט ווי ס'איז געווען בפעם הראשונה, וואס דאס איז טוב לשמים דער ענין פון תורה במשפט תפדה, און ”טוב לבריות ושבי' בצדקה”.

¶3וואס דערפאר איז דאך אויך, ווי כנהוג בכמה פעמים בהתוועדות ובפרט אין התוועדות פון י ט כסלו, איז נוסף אויף דערויף וואס מ'וועט פאנאנדערטיילן צעטלען כדי מ'זאל נעמען אויף זיך יעדערער א מסכתא בשס אויף משתתף זיין זיך אין חלוקת השס און אין לימוד השס,

¶4וכמדובר כמה פעמים, ווי גערעדט בארוכה אין אן אחרון פון נחלות ישראל גאר, אבער דאס איז אן ענין וואס ווערט מרומז בכמה מקומות, אז בשעת מ'איז זיך משתתף אין חלוקת השס, איז אט דעמאלט איז ”מעלה עליו הכתוב”, ווי פונקט ווי גילו למד ”כל השס כולו” יעדערער פון דעם משתתף בחלוקה.

¶5און ווי גערעדט אמאל בארוכה, אז דאס איז בדוגמא אין יעדער ענין געפינט מען דאך דוגמתו אין הלכה בתורה, אז בנוגע צו שבת, איז וואס אזוי איז דאך ”מלאכה שעשוה שנים” זיינען שניהם פטורים ניט דאס איז דער אופן פון עשיית מלאכה,

¶6משא"כ ווען זי קען ניט געמאכט ווערן ע ל ידי אחד און דוקא ע ל ידי שנים איז אט דעמאלט זיינען שניהם חייבים, דערפאר וואס אט דאס איז אופן עשיית מלאכה זו.

¶7עד"ז בא חלוקת הש", וואס מצד די אנדערע שיעורים וואס מ'האט, מצד דערויף וואס מ'טוט אין 'קיום המצוות', ובהדרין מן המהדרין, און בשעת מ'טוט בפרט נאך אין די מבצעים כלליים, כמדובר כמה פעמים בארוכה, אנהויבנדיק פון מבצע פון אהבת ישראל, און מבצע חינוך,

¶8און מבצע תורה, און מבצע תפילין, און מבצע מזוזה, און מבצע בית צדקה, און ”בית מלא ספרים” יבנה וחכמי,' און די דריי מבצעים, וואס איין זי האט א זכות און א נתינת-כח במיוחד פאר נשי ובנות ישראל,

¶9וואס דאס איז די כשרות האכילה ושתי', און אן און פאר דערויף נעיני רות שבת קודש ויום טוב און טהרת המשפחה, איז אט דעמאלט בלייבט דאך ניט קיין צייט אויף לערנען תורה באופן אויף מסיים זיין כל השעת כולו במשך שנה,

¶10ובפרט נאך אויב דער לימוד זיינער איז בעיון וביגיעה גדולה ביותר, איז אפילו אז ”תורתו אומנתו” איז דאך אויך שווער מסיים זיין ”כל השס כולו בשנה” אחת, ומלנו גדול פון רבי עשי, וואס ער איז דאך געווען דער מסיים וחותם שס,

¶11און אין שס גופא תלמוד בבלי, און אף על פי כן זאגט מען, אז ס'איז דא מהדורא קמא דילי, מהדורא בתרא דילי און ווי מ'איז מבאר, אז אין מסכתא אין חודש קלה איז געווען דער ענין פון מסכתא קלה, וואס דעמאלט האט מען אפגעלערנט איין מסכתא, און ס'האט דערפאר גענומען דרייסיק יאר די מהדורא קמא,

¶12און וויבאלד אז יערחיק קלה איז צוויי מאל א יאר, ועד דרך זה דרייסיק יאר מהדורא בתרא.

¶13וואס מיט כל סיבות אלו קומט דאך אויס אז אינו יחיל במילא איז ער פונקט ווי ער האט אפגעטאן די גאנצע מלאכה אליין, ”כל השס כולו”, וויבאלד אז ער איז געווארן א חלק פון די משתתפים אין חלוקת השס.

¶14צוזאמען דערמיט אויך וועט מען אויך כדי צו מזרז כדי צו נעמען חלק, און דער עיקר אויף מזרז זיין אז מ'זאל בהקדם אויך טאן בעניני צדקה, איז ווי כרגיל בכמה התוועדויות, כאמור ובפרט פון יט' כסלו,

¶15וועט מען בעטן אט די וואס זיינען זיך עוסק במבצעים בזירוז, ווי מ'רופט זיי אן בשם טאנקיסטן, אז זיי זאלן ארויפגיין און מיטנעמען פון די נעץ שטרות ”של ממון, של” כסף,

¶16און געבן יעדערן פון די מסובים דא אין שקל אין דאלאר ”טוב לשמים, אין שקל טוב לבריות”, און יעדערער זאל דערנאך טאן כטוב בעיניו, און מה טוב מוסיף זיין על זה, און טאן אין דערויף ”טוב לשמים וטוב לבריות”.

¶17און ווי אלע ענינים פון תורה ומצוותי איז זריזות איז דאך א דבר הכי גדול, ביז וואנענט ווי דער אלטער רבי, בעל הגאולה, איז מבאר בארוכה אין אגרת הקודש שלו סימן כף אלף וואס חסידים גיבן אויף דערויף א סימן ”אך טוב לישראל”,

¶18אז זריזותו אברהם אבינו יהי שעמדו לנו ונעומדת לנו נאך מערער ווי דער ענין הקידה ניט אין דערויף באשטייט דער ענין ההפלאה, און מ'פארבינדט דאס אויך מיטן ענין פון אהבה להנחי אלוהו ויש ווי ער איז דארט מבאר פון אן אהבה נפלאה מיט די אלע לשונות וואס ער ברענגט דארט אראפ.

¶19און דאס וועט מען פאנאנדערטיילן און אויך געבן די צעטלען.

¶20ויהי רצון, אז ס'זאל מקויים ווערן והוא העיקר אז פון דער החלטה שוין הנוגע פון במשפט ובנוגע צו צדקה, איז ”מיד הן נגאלין” בגאולה האמיתית והשלימה כפשוטה, ”למטה מעשרה טפחים”, על ידי משיח צדקנו,

¶21יביא ויגאלנו תיכף ומיד, ובפרט אז דאס איז דאך דער לשון אין פסק דין פון דעם רמב אז הבטיחה תורה אז ”ישראל עושין תשובה” דערנאך זאגט ער דעם לשון ”ומיד הן נגאלין” אין דעם מיד וואס מיר נעמען דאס אויך אן אין א מדידה פון א בשר ודם מיד.

¶22און אט דעמאלט, אפילו אז דאס איז לילה, און אפילו אז ס'איז דא כמה שאלות, אז אליהו הנביא דארף קומען פריער וכו איז כמדובר ”כמה פעמים, אויב” ס'וועט זיין א שאלה וקשר וועט אליהו הנביא דערנאך פארענטפערן.

¶23דער עיקר איז אז מ'זאל האבן די גאולה אמיתית ושלימה פון כל אחד ואחת, פון כל ישראל כולם, בעגלא דידן במהרה בימינו ממש.

¶24לחיים. און דערנאך

¶25איז דא א שמאן עבודת הרבלילה.