פסקה
פסקה rh-v99dg9ra
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-2qwhpqzq
- order
- SB
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- איז א ד'אבות און מעשינו ועבודתינו קלייבן זיך צוזאמען, און ס'ווערט דער תכלית השלימות וואס זיי טוען אויף, גאולה האמיתית והשלימה על ידי משיח צדקנו. און מ'איז דעמאלט גלייך מקיים די תורה ומצוות בכלל און מצוות ביכורים במיוחד, וואס די דארף דאך זיין די ראשית פון כל ראשית פון אלע מצוות און אלע תורה ומצוותי וואס בכללות איז דאך דאס ראשית, דארף מען האבן מא ראשית, ולא כל ראשית, אף על פי וואס אויך וואס ס'בלייבט אויך ראשית, קומט דאס ניט צו דעם מא ראשית. וואס דאס איז דער ענין בהנוגע צו אידן מיטן אויבערשטן, אז דער אויבערשטער איז ניט יציאת מצרים איז דאך געווען נפלאות דער ענין פון אירוסין, ווערט דערנאך די ראשית בפשטות, וואס דאס איז דער ענין פון ביכורים ונישואין, און נישואין נצחיים, ותיכף ומיד ממש, און דער ענין הצדקה איז נאכמער מזרז, ובפרט נאך אז מ'שטייט דאך אויך אין דעם מעת לעת, וואס דאס איז דאך די נישואין פון נשיא דורינו, ובשני השמות שלו, כמדובר כמה פעמים, און אויך אין דעם אנהויבס פון מעת לעת, דער פירוש און דער לימוד פון יוסף
- proofread
- 0