טקסט

¶1מ'האט דאך פריער דערמאנט בנוגע צו נר שבת און 'נר חנוכה' איז דאך אויך דער כאן המקום להזכר נאכאמאל בנוגע צו די מבצעים פון וועלכע מ'רעדט לאחרונה און וואס מ'האט אויפגעטאן אין דעם,

¶2ס'דארף אבער זיין ווי דער לימוד פון נרות חנוכה, און ווי גערעדט כמה פעמים אז די ערשטע נאכט בשעת מ'צינדט אן אן אור אחד איז אט דעמאלט האט ער יוצא געווען די מצות 'נר חנוכה' לכל הדיעות מיט אלע הידורים.

¶3אעפ' כן, אז ס'קומט די א נאכט נאכדעם וואס ער איז געווארן עלטער מיט איין און איינציקן טאג, זאגט מען אים גלייך, אז זאלסט וויסן זיין א ”מנהג פשוט בכל ישראל” אז ניט ווי ס'איז געווען בימי השס איז דאס געווען א שייכות מערניט ווי צו מהדרין מן המהדרין, אבער איצטער איז בא יעדער אידן ווערט פארלאנגט,

¶4ווארום מ'האט אים געגעבן כוחות אויף דעם, אז ער זאל זיך ניט באגנוגען מיט איין ליש, נאר ער אנצינדן צוויי נוות.

¶5אף על פי וואס ער האט שוין באוויזן אז ער איז אויך שייך צו רעבודה ”להעליות בקודש”, אז ער שטייט ניט אויף אן ארט און ווייס, אז מ'דארף זיך ניט באגנוגענען מיטן מצב פון הוה,

¶6און מ'דארף מוסיף זיין, והראי'ער האט מוסיף געווען בליל שני נאך אן ער קען מען דאך מיינען, אז מכאן ולהבא וועט ער מעלה זיין אין אנדערע מצוות, אבער אין דער מצוה איז גענוג איין מאל א הנאה זאגט מען אים ניין!

¶7דו וועסט עלטער מיט איין און איינציקן טאג בא דער ערשטער געלעגנהייט, נאך דערויף ווי דו סט אנגעצונדן די צוויי נרות איז ”משתשקע החמה” גלייך אויף מארגן דארפסט זיך ניט באגנוגענען מיט צוויי, דו דארפסט אנצינדן דריי.

¶8ביז וואנענט אז מ'פ רואווט אים אויס אויף אלע שבעות ימי השבוע, אז ניט קוקנדיק צי ס'איז ביי אים א שבת'דיקער טאג, ביז אס חנוכה אין היינטיקן קביעות, אדער א פרייטאג אדער א זונטיק, ווי דער צווייטער טאג חנוכה איז ער בא יעדער מעמד ומצב אין דער מצב פון עבודה פון מעגין בקודש.

¶9וכמדובר כמה פעמים, אז אף על פי וואס דאס איז דאך די הנהגה אין דעם אין דער מצוה פון 'נר חנוכה' איז דאך יעדער מצוה א הוראה פון וועלכע מ'דארף זיך אפלערנען אויף אנדערע מצוות אויך,

¶10בדוגמא וואס דערפון וואס ביי אברהם'ן איז געווען די זריזות אין דעם קיום פון ציווי הקב"ה אין איין ענין לערנט מען אפ אז ”זריזין מקדימין למצוות” אויף אלע מצוות פון כל התורה כולה, בדוגמא ווי ”ברוב עם הדרת מלך” לערנט מען אויך אפ אויף כמה וכמה מצוות,

¶11און אויך כמה ענינים, בדוגמא ווי גערעדט פריער, אז דער רמב"ם ברענגט אראפ פון ”שמחתים לפני הוי' אלקיכם” וואס ס'שטייט בנוגע צו סוכות און ד' מינים, און דערפון לערנט ער אפ,

¶12אז ס'דארף זיין די עבודה בשמחה בכל המצוות כולם, און ניט נאר בבית המקדש נאר ”אפילו בחוץ לארץ” און ניט נאר בנוגע ווי ס'איז געווען בא ”שמחת בית השואבה”, מערניט ווי בא יחידי סגולה, ”וכל העם רואים” ושמים נאר ס'דארף זיין בא יעדערן און יעדערע,

¶13און מ'איז נאך מוסיף, אז ס'דארף זיין ווי די הוראה אין תורה איז, אף על פי וואס תורה דערציילט דאס בנוגע צו דוד המלך ווערט דאס אבער דערציילט כדי דערפון זאל זיך אפלערנען יעדער איד ”עד סוף כל הדורות”, אז ס'דארף זיין 'קיום המצוות' אין אן אופן פון א שמחה גדולה,

¶14ביז מפזר ומפזסת ומחרכו מיט אלע פרטים, ווי דער רמב"ם ברענגט אראפ בנוגע לפסק הלכה, וואס דאס איז די פסקי הלכות לכל אחד ואחת.

¶15על דרך זה אויך אט די הוראה פון מצות 'נר חנוכה', אז דוקא איצטער איז ”פשוט המנהג, אף” על פי וואס בימי השס איז דאס געווען שייך מערניט צו מהדרין מן המהדרין איז דוקא בימינו אלו איז דער סדר הפשוט המנהג, אז יעדערער איז מוסיף ביניהם מיום ליום,

¶16ביז וואנענט אז די איין טאג געצינדט ער אן וואס ווייניקער קען ניט זיין, ער קען ניט אנצינדן ווייניקער פון עלי און דערנאך הויבט זיך אן די עבודה פון ”מעלין בקודש”,

¶17פון הוספה פרואווט מען דעם אויס אין דער עבודה שבעה ימים רצופים, וואס דעמאלט איז דאך דא דער כל ”ימי השבוע, כדי” צו מרמז זיין און אפלערנען אז וואס פארא טאג אין וואך דאס זאל ניט זיין,

¶18וואס יעדער טאג האט דאך זיך זיין הנהגה מיט זיינע גוטע זאכן און מיט זיינע זאכן מיט וועלכע מ'דארף איבערמאכן אדער משנה זיין אדער שולל זיין אדער מוסיף זיין, איז ווי ס'זאל ניט זיין איז האלט ער אלעמאל אין ”מעלין בקודש”, און ”מעלין בקודש” מיום ליום.

¶19וואס על דרך זה איז אויך בהנוגע צו די מבצעים, וואס כמדובר כמה פעמים זיינען זיי אויך ענינים כלליים, אז סיי אין מבצע תורה און סיי אין מבצע תפילין, און סיי אין מבצע מזוזה און סיי אין מבצע צדקה, און אין מבצע ”בית מלא ספרים” ביבנה וחכמי על אחת כמה וכמה אין די מבצעים וואס זיי זיינען במיוחד פארבונדן מיט עקרת הבית, מיט בנות ישראל,

¶20דער מבצע פון נרות שבת קודש, און כשרות האכילה ושתי און דער מבצע פון טהרת המשפחה מ'זאל זיך ניט באגנוגענען דערמיט וואס מ'האט געטאן ביז איצטער, ואדרבא,

¶21וויבאלד אז מ'האט געטאן ביז איצטער און מ'האט מצליח געווען איז מה-דאך אז בנוגע צו גשמיות זאגט ער אין אבות דער ר' נתן אז 'מי שיש לו מנה רוצה מאתים' ו”מי שיש לו מאתיים” רוצה ארבע מאות איז על אחת כמה וכמה אז ס'דארף זיין אזוי אין ענינים רוחניים, אין עניני תורה ומצוות,

¶22אז די וואס האבן מצליח געווען אין המנה איז א זיכערע זאך אז על פי טבע דארפן זיי וועלן מאתיים וועט דאס דער אויבערשטער ממלא זיין, און אויב ס'וועט זיין יגעת וועט נאך זיין ומצאת

¶23און די וואס האבן דערגרייכט מסיים דארפן זיי גלייך אנהויבן שטורעמען און טאן אז ס'זאל זיין רצה ד' מת, און אזוי הולך ואור עד אין סוף, ווארום דאס איז דאך פארבונדן מיטן אויבערשטן, וואס ער איז דער אין סוף האמיתי.

¶24וואס ס'איז א זמן מיוחד בים ממילא אויף מעורר זיין בנוגע צו מבצע נרות שבת קודם און צוזאמען מיט מבצע חנוכה, ווארום דער ערשטער שבת וואס נאך דער התוועדות איז דאך יום ראשון פון חנוכה, און אזוי איז אויך דער סיום וחותם פון ימי חנוכה בשנה זו איז דאך אויך ביום השבת, וואס אט דעמאלט האט דאך דאס נאך א תוספת כח ואור

¶25פאר יעדער אידישער בת ישראל, אז ס'זאל אנצינדן א ליכ, דעם ערשטן טאג חנוכה, צוזאמען מיט איר מוטער אדער מיט דער עלטערער שוועסטער, און צוזאמען דערמיט וואס דער בעל הבית וועט אנצינדן די נרות חנוכה, און מאכן דערביי אויך שהחיינו,

¶26און מוציא זיין מיט נרות חנוכה אויך די בנות און די עקרת הבית וכו,' וואס אט דעמאלט האט מען דאך נרות שבת און נרות חנוכה ביחד,

¶27וואס נרות הללו אין בטלין לעולם, ווי דער רמב"ן זאגט אין בעלותך אז דאס גייט אויף נרות חנוכה, און זיי וועלן קיינמאל ניט בטל ווערן, זיי זיינען געווען בזמן בית המקדש השני און זיי זיינען דא 'בזמן הגלות', און זיי וועלן זיין אויך בזמן בית המקדש השלישי,

¶28בדוגמא פון די נרות שבת וואס ווי ער זאגט אין ילקוט אין בעלותך, אז מ'איז שומר און זהיר אין נרות שבת איז אמרה לכם די נרות סיון,

¶29וואס דאס איז דאך פארבונדן מיט די קאולה האמיתית והשלימה ובינו בית המקדש במקומו, וואס די הכנה לזה איז דאך די מעשינו ועבודתינו במשך זמן הגלות, די מבצעים האמורים, און פון זיי לכל עניני תורה ומצוותי', און אין אן אופן פון מוסיף והולך ואור,

¶30און אויך תוקף די השתדלות און די הכנה בהנוגע צו מבצע חנוכה און מבצע נרות שמות קודש, מבצע חנוכה ווי געווען פאראיארן, אבער ווי גערעדט פריער אין אן אופן פון ”מעלין בקודש” כמה פעמים ככה,

¶31און ווי דער רבי נשיא דורנו דער שווער איז געזאגט כמה פעמים, אז בשעת א איד איז מחליט צו טאן א זאך, אף על פי וואס לפי שעה איז דאס מערער ווי דאס איז לפי כחו ויכלתו עפנט אים דער אויבערשטער צי נרות חדשים כדי ער זאל קענען דורכפירן החלטתו הטובה,

¶32און דורכפירן איר בשלימותה ווי ער האט זיך געוואונטשן און ווי ער האט מחליט געווען.

¶33וואס דערפון איז פארשטאנדיק, אז וואס מערער מ'וועט אויף זיך נעמען אלץ מערער וועט מען האבן הצלחה, ובפרט נאך אז דערנאך איז דאך דא דער פסולטן של לוחות אט דאס וואס נוסף, בשעת מ'איז מחליט אויף א דבר טוב,

¶34עפנט מען אויף צו נרות חדשים כדי צו קענען ממלא זיין אט די הבטחה איז בדרך ממילא ווערט אויך ניתוסף אין די ענינים וואס בערכם ווערן זיי אנגערופן בשם בסלות שלוחות, אעפ' כן, מבסלות שלוחות דערפון איז געווארן הרשיר משה, די עשירות פון משה רבינו,

¶35עד"ז בכל אחד ואחד, בדוגמא ווי מ'זאגט בנוגע צו צדקה, אז החמישות לפדה ”וארבה הידות יהיו לכם” בשעת א איד איז מחליט צו געבן א סכום גדול אויף צדקה, אעפ וואס לבושע איז דאס ניט 'לפי ערכו',

¶36איז כאמור דער מאמר נשיא דורנו עפנט אים דער אויבערשטער אפ א צינור חדר כדי ער זאל קענען געבן דעם סכום לצדקה, די ”חמשית לפרעה”, איז בדרך ממילא קומט אים צו אין די ”ארבע הידות יהי' לכם” אויך כמה פעמים ככה לגבי דערויף ווי ס'וואלט געווען אן דער ”חמשית לפרעה”.

¶37און על דרך ווי דאס איז דער מבצע צדקה איז דאס אין די אלע מבצעים האמורים, ובכללות הענין פון קובע זיין עתים בתורה למעלה מהכח והיכולת ביז איצטער וועט מען דאס קענען זיכער ממלא זיין, און פון תורה אויך אין ער מצוה בהנוגע לקיום כל המצוות,

¶38און אין אן אופן פון שמחה וטוב לבב, און ס'זאל זיין מוסיף ו”הולך ואור עד אור היום”, וואס דעמאלט וועט זיין דער ”לילה כיום יאיר” בביאת משיח צדקנו.

¶39לחיים. און ניגון הכנה פון דעם אלטן רבי'ן סיגון.