טקסט

¶1איז דאך, כאמור לעיל, מ'וועט מאכן חלוקת השער, איז דערנאך איז נאך דא א מאמר חסידו, אז דאס זאל זיין לכל לראש, וויבאלד דעם אלטן רבי'ס איז יום הכסורה ויום הגאולה, וועט זיין די אלע ענינים מתוך שמחה וטוב לבב.

¶2מסתמא וועט מען געבן די צעטלען, וועט זיך אויסקלייבן א מסכתא 'שלבו חפץ' בה, און לערנען דערנאך מתוך שמחה וטוב לבב אנהויבן יו טס כסלו, און מסיים זיין יו טס כסל

¶3אייגערע ווערט דור שנת הצלחה במילא, ווי אזוי געוועט אין דעם העם אלץ וחסם וחסם אויף מאכן א ברענש אויף פלי אלע תויעי אן אידה פון אימען?

¶4זיי זיינען מגידה אזוי ווי די איד אלץ שברקדיו ומעט דער זייער קומט זיי זיין די החינוך מקומה אלקים וועט זיין די הצלחה און פניך בשורות טובות, ווי אשר-כן.

¶5און אין חניא? יע.

¶6וועגן שמירת שבת? יע, דער פארניט.

¶7”ערב שבת אחר חצית”, ניט חדש, פון שיט אלץ ושמיר וועגן ערב שבת, מיט עמי' חיים זכור וועגן.

¶8ווי ימזכי

¶9האט מען געבעטן נאך אין געווען דארטן האספיטל היינטער איז א חודם סוכטן דאקט-טרמא האט ממש געזאגט, אז ס'האל זיין שמאל, און די געבעטן זאל מען געגעבן זיין נאמען נאכאמאל ווערטער האט ניט געגעבן דעם נאמען, ס'איז ניט מנהי געווען, פון חמי"ר בן בן אן,

¶10אל תחיים בן חמי"ר במלפו, האבן בשורות טובות.

¶11און דער דאקטער האלט, אז ער איז דער ראש פון אלע דאקטערן האט געמאנט דאס פי הספטל, און ער זאגט, אז ער זיך נעשיר במילא, טאמא קעקן דאס איז א רפוץ וואס ווייסט דאך מ'וועט,

¶12ס'טראכט דאך אלץ אפשר קיין מפרט, איז דאס פון פירן אנדע האט אמאל געהערט, אז פאראן אן אינסטיטושן ס'רויטט דאך דער אינסטיטוט וואס זיי נוצן פארשידענע געווינקסן, און זיי מאכן פארשינע זאטן, אבער ער האט ער עפעס געטפשט ווי פארשלאגן דאס, אז דער דאקטער זאגט דער זאגט אפ, איז קיין גאר נאך טאן.

¶13וואס איז ביי אים? ער זאגט אז דער אגן אזא?

¶14ס'איז געווען אויפן מאגן, און נאך דעמאלט האט זיך דער שפרייטע מוליא, אז פרעגט מען ביי אים די חנה כריית?

¶15ער קען אמאל זאגן אינטערגיין-איכן, אויב נאר ביי אים איז זיין איימיצער וואס וועט אים זאגן די פרטיות?

¶16קען מען ביי אים דא פרעגט זיין, אויב איר פרעגט דאס?

¶17א צווייטער איז דא דא דער טענדלער, דער דאקטער טענדלער, אים פיישט אין שונא.

¶18ער קאכט זיך אין דעם מינוט, ער האט געמאכט אין דערויף ענינים וואס ער האט מחדדים ו און ער איז דאך אליין א מחבי הלא רבנן, מחבי רבנן וכו', און

¶19ער וועט אויך זיין... ווי הוי נאר ער וועט נעמען זיך פון א רבנן?

¶20נאר ער האט א שפעה פאר רבנן?

¶21ווי. וואס דעמאלט דאך דא דינגען?

¶22ס'איז גיט אים? יא. וואס דאס וועט זיך קומט דא דעמאלט אין דעם אויבערשטן?

¶23און ווי מ'וועט דאס געבן די רבנן? און ווי וואס איז דער גלח?

¶24וואס איז דער גלח? וואס איז דער גלח? ס'איז דער גלח, ס'איז דער קשיא דרי עד 'דבר, אלי' איז דער איינער?

¶25ס'איז כאילו מינימין, און דאס איז כאילו וועט זיי אויסגעפינען.

¶26און ווי אזוי איז פארשטאנטער ווי אז ס'איז פארשטאנדיק, אז ס'איז פארשטאנדיק אז ער איז פארשטאנדיק אז ער איז פארשטאנדיק,

¶27אז ס'איז