פסקה
פסקה rh-ss98hfyy
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-hs3se1nh
- order
- Ea
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- אין אגרת הקודש פון תניא, אז דאס איז וואס נשמה פון יעדער אידן איז דאס מושרש און איז א חלק פון משמת יעקב דוקא, וואס דאס געפינט מען ניט אז דאס זאל שטיין בנוגע צו אברהם, און מ'זאל שטיין בנוגע צו יצחק'ן מערניט ווי דאס שטייט בא יעקב, כולל אלקי ישראל. און וואס דערפאר איז דאך אויך ישראל הראשי תיבות, אין די פון די ביאורים בזה, אז יש ששים ריבוא אותיות לתורה, וואס כנגד זה איז דאך אויך די ששים ריבוא מישראל, וואס אף על פי וואס ווי דערציילט אין פרשה פינחס, איז דאך שוין דעמאלט געווען א הוספה אויף די ששים ריבוא, מערער נאך אלף און נאך כמה מאות ועשיריות, איז דאס אבער דער כללות זייערע, ווערן זיי נכלל, אז נשמות כלליות איז מערניט ווי ששים ריבוא, ששים ריבוא כללים, וואס יעדערער פון זיי, ווי ער זאגט אין תניא, איז אויך א שורש ומקור אויף ששים ריבוא נשמות פרטיות. וואס ספר התניא איז דאך תורה שבכתב פון חסידות, איז דאך דערפון אויך פארשטאנדיק אפילו בנוגע צו חלק הרביעי שבו, אף על פי וואס דאס איז ערשט צוגעקומען שפעטער על ידי בני המחבר, און מ'זאגט דאך אויך אין דער הקדמה, אז דמת
- proofread
- 0