טקסט

¶1בכלל איז דאך אט די אלע וואס זיינען איצטער דאס זיינען נכלל בכלל פון די אלע ברכות האמורות לפני זה, און ס'קומט-צו נאך א יישר-כח במיוחד, וואס איז אויך פארבונדן מיט יו'ד ג', וואס דאס איז דאך דער מספר ווען יעדער איד און אלע אידן ווערן מחוייב במצוות און זכאי במצוות, אינו דומה, המצוה ועושה, כמדובר כמה פעמים, און אויך אז ס'זאל זיין בתכלית השלימות, וואס דאס וועט נאכמערער צוהיילן דעם קיום הציווי, אז נעשה מפניך כמצות רצונך, אז די מצוות וואס ער גייט מקיים-זיין זאלן גלייך זיין די גאולה האמיתית והשלימה, וועט מען זיי קענען מקיים-זיין בתכלית השלימות. און ווי דער מיטעלער רבי איז מאריך בזה, כמדובר כמה פעמים, ועוד והוא העיקר, אז פון דעם דיבור בכל ענינים אלו זאל זיין דער מעשה בפועל, אז דער גאנצער אידישער פאלק זאל ווערן א מחוייב במצוות, ווי דער חיוב במצוות וועט זיין לעתיד-לבוא, וואס דעמאלט וועט דאך זיין תורה חדשה מאיתי תצאה אף על פי וואס התורה הזו לא תהי'מוחלפת

¶2איז דאך אויך דא דער ענין פון תורה חדשה, בתורה הוספה, ביז הוספה שלא בערך, וכמדובר כמה פעמים, און מיט יעדער בר-מצוה אדער בת-מצוה וואס קומט-צו אין זמן הגלות אפילו ווערט אויך ניט אויסוועסט אין דער זירוז פון דער גאולה האמיתית והשלימה, וואס דעמאלט וועט זיין וואס די אלע מצוות שבזמן הזה איז דאך מערניט ווי א דוגמא צו דעם קיום המצוות כמצוות רצונך, כמדובר כמה פעמים, און יעדער בר-מצוה אדער בת-מצוה, דורך דערויף וואס ער טוט דאס כפי המסוה, הקב'ה עוזר בכלל אין דעם קיום המצוות שלו, כולל לימוד התורה און קיום המצוות בפועל, על דרך זה בהנוגע צו בנות מצוה, ועד דרך זה אויך אין תוספות ברכה והצלחה פון די אלע וואס האבן זיי מחי'נך געווען באופן כזה, און זיינען זיי מסייע באופן כזה, און זיינען זיך משתתף אויך איצטער בשמחתם, לויט דעם מנהג הידוע, כמדובר כמה פעמים, אז נוסף אויף דערויף וואס דער בר-מצוה אדער בנות מצוה געבן אויף צדקה ביום הבר-מצוה

¶3שלהם, אדער ווען דאס איז בשבת ויום-טוב, ערב שבת ויום-טוב, און גלייך אויף מוצאי שבת ויום-טוב, כמדובר כמה פעמים, וכל המוסיף מוסיפין לו. און יהי רצון והוא העיקר, ובפרט נאך אז מ'איז דאך מסיים דורך תוספות שליחות אין ענין הצדקה איז דאך נאכמער מזרז די גאולה האמיתית והשלימה יעדערן פון אייך, און איר מוסיף זיין אויך מיט ילי נוסף וואס מ'האט דאס געטאן אין יום הבר-מצוה אדער הבת-מצוה, וכל השייכים עליהם און די אלע זאכן דוקא אין שמחה וטוב לבב. און מ'זאל נתגלה ווערן אייך נאכמער בגלוי, ווי מ'האט געלערנט אין די פרשת השבוע, אז מתוך חיבתם של הקב'ה איז מונה אותם בכל שעה, על דרך זה אויך דער מנין וואס איז אין דעם פרשת השבוע אין פרשה פינחס, און דארטן גופא אין דער חלק פון דער פרשה פארבונדן מיט יום השלישי שהוכפל בו כי טוב אויך דעם ענין ווי ער איז פארבונדן מיט שבט לוי, וואס דאס איז דאך אויך די החלטה פון יעדער בר-מצוה, בפרט בימינו אלו, אז לא שבט לוי לבד נאר ביי אים ווערט דער נדבה לבו און אויב ער איז בלאו הכי פון שבט

¶4לוי אדער אפילו א כהן איז נדבה לבי נאך מערער, ביז ער ווערט קודש הקדשים אין א דרגא פון כהן גדול, כמדובר כמה פעמים. ועוד והוא העיקר, המעשה הוא העיקר, מוסיף זיין אין קיום מצות צודקה, און במיוחד בנוגע אין לימוד התורה, נגלה און חסידות און ביידע זאכן צוזאמען, און קיום המצוות בהידור, און דער אויבערשטער וועט זיכער מוסיף זיין אין דעם הידור, אז מידו המלאה הקדושה והרחבה וועט ער בענטשן יעדערע פון די בן-מצוה און ברית-מצוה, און זייערע עלטערן, און מחנכים ומחנכות ומשפיעים עליהם בכל המתרך להם, אין אן אופן פון מהודר, ביז דעם הידור הכי גדול, אז ס'קומט תיכף ומיד די גאולה האמיתית והשלימה, וואס דעמאלט איז דער אויבערשטער נאכמער מוסיף בברכותיו, ביז אז דאס ווערט אנגערופן תורה חדשה און מצוות חדשים און ברכות חדשות, ובשמחה ובטוב לבב די אלע בני מצוה ובנות מצוה, און די מחנכים ומחנכות שלהם, והוראים בראשם, כל גדול ישובו אינו מקיים זיין מצות רצונך אין ארץ הקודש אין ירושלים,

¶5הקודש ובהר הקודש, ביז אין מקדש אדנ'כוננו ידיך און דער ענין הצדקה זאל נאכמערער מוסיף זיין בכל ענינים אלו.

¶6מאי דא ראה? מאי קפתא דמולא איז דליי. און דאס וועט מען מייחד זיין מיט א יראה, אז דאס האט גאר אים דעם שווער, מ'ווינטשטן אים א רפואה שלימה, אין באנגערי זאלן, רחוב הצדק, און ס'איז געלענט אין איין דעם ארטן.