Text

¶1אויב אלעמאל איז דאך די הוראה פון תורתנו הקדושה, תורת חיים, פותקין בברכה, על אחת כמה וכמה אז ס'הויבט זיך אן חודש אדר, וואס די גמרא זאגט, אז כשם איז אזוי אויך כשנכנס אדר איז מרבין בשמחה, און דער התחלה וואס דער כשם איז אויך מוסיף בזה דער ענין פון אתהפכא פון ענין העפרי האט מען דעמאלט די מטעמים ווי ער זאגט אין תניא, די מטעמים לשון רבים, אויך די מטעמים וואס אתהפכא חשוכא לנהורא ומרירו למיתקו. על דרך זה, ובמיוחד, וכמדובר כמה פעמים, אז בשעת אין שנת העיבור איז דאך דעמאלט דא שניה האט מען דאך כפליים לתושי,' און נאך מערער, אז מ'האט דערביי אויך, ס'איז דאך אויך דער סגנון פון סידור, איז דאך דאס אויך מנהג ישראל תורה הוא ווערט דאס אויך אן ענין פון א הוראה, מיט א נתינת כח, אז מ'האט אויך סיי די ענינים וואס קומט אין אן אופן של קטן און סיי די ענינים וואס קומט אין אן אופן של גדול, וואס דאס איז דאך אויך דא בא יעדער אידן,

¶2אנענט מען זיך, אז ער זאל זיין בכמה ענינים אין אן אופן פון גדלות, און בכמה ענינים ונפשי כפר לקולתי אין אן אופן פון כרטנות און מקבל, ביז מקבל פון עשות ומות אין סוף ברוך הוא, וואס דורך דערויף ווערט נאך מערער דער ענין פון ישראל לקודש בריך הוא כולא חד, וכמדובר כמה פעמים, און אויך האט זיך אויך דערמאנט אין די פריערדיקע ריידן, אז בשעת מ'האט שני חדשים מלאים האט מען אויך שישים יום, וואס אן ענין פון ששים איז דאך מבטל כל ענינים בלתי-רצויים, און ניט נאר אז דאס איז זיי מבטל, נאר ווי דער דין איז, אז זיי ווערן דערנאך ניט נאר מותר באכילה, דאס ווערט אויך א מאכל ערב, ווארום מ'ווייס אז דאס איז צוגעקומען און מ'האט דערביי געהאט דעם ענין וואס מ'האט צוגענומען פון צד שכנגד, און ניט נאר מבטל געווען די התנגדות, נאר אדרבא ס'איז גאר געווארן א סיוע, וואס על דרך זה איז דאס אויך כל עניני העולם, ווי דער עולם איז אויך מלשון העלם והסתר, מאכט מען דערפון פון ישות חושך סתרו, אז דאס איז דער הסתר'ן דורך וועלכן מ'באקומט עצמות ומהות אליין, ביז

¶3וואנענט מ'ווערט איין זאך, ישראל, וקוב ה כולא חד, כמוזכר לעיל. און דאס ווערט אויך א הקדמה קרובה צו פרשת השבוע, וואס דאס איז פרשה תרומה, וואס הויבט זיך גלייך אן בהתחלתה, ועשו לי מקדש ושכנתי בתוכם און מ'זאגט טאקע דערביי דער דיוק, אז בתוכם בתור כל אחד ואחד מישראל און נאכמערער דאס איז דאך כולל אין זיך בתור כל אחד ואחת וטף מישראל, און וואס ס'איז דאך אין ענין יוצא מידי פשוטו, אז דאס מיינט מען בפשטות דער בית העשו לי מקדש, דער בית-המקדש, אנהויבנדיק פון דעם משכן שעשו משה, און דערנאך אויך די במות בני וגיוון, און דערנאך אויך דער משכן שילו, און דערנאך אויך דער מקדש ראשון און מקדש שני, ויש לומר אויך, אז ס'איז אויך כולל דעם מקדש וואס איז געווען אין בית חוני,

¶4מצרים, וואס דאס איז דאך אויך געווען א התחלה און א מיין פון גאולה עתידה לבוא, וואס דעמאלט איז דאך בהו עובדים בארץ אשר והנדחון בארץ מצרים איז שוין דעמאלט געווען די התחלה. און ויהי רצון, אז פון די התחלה זאל זיין תיכף ומיד ממש, מיט אלע פירושים וואס ס'איז דא אין מיד, כמדובר כמה פעמים, ביז דעם פירוש הכי פשוט, אז תיכף ומיד ממש האט מען די גאולה אמיתית והשלימה על די משיח צדקנו, מקדש אדנ כוננו ידיך און מ'וועט ממלא זיין בפשטות דער ועשו לי מקדש ושכנתי בתוכם אין דעם בית המקדש השלישי והמשולש, ועוד והוא העיקר תיכף ומיד ממש.