פסקה
פסקה rh-s2dc8jsp
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-75drn6xr
- order
- 4
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- מ'האט דאך שוין גערעדט בארוכה לפי ערך דעם שבת בנוגע צו תפארת שבתפארת מלכתחילה אריבער, וואס היינט, ביום ראשון, וואס איצטער האלט מען זיך צום סוף פון יום ראשון נאך קודם חצות הלילה, אף על פי וואס דאס איז שוין לאחרי תפילת ערבית, איז דאך כמדובר כמה פעמים, איז עד חצות לילה, איז אפילו אז איז די רייתא איז דאך אפילו עד עלות השחר איז מען נאך אלץ שייך צו די קרבנות פון יום שלפני זה, אפילו מדרבנן, להרתיש את האדם איז אויך עד חצות לילה איז דאך לכל הדיעות, אפילו מדרבנן וכו כמדובר כמה פעמים, און אויך ווי יעדער ענין, כמדובר כמה פעמים, איז דאך נוגע ווי המעשה הוא העיקר אז יעדערער זאל זיך משתדל זיין בכל עניני טובה וקדושה, זאל דאס בא זיך איינפירן דער ענין פון מלכתחילה אריבער זיך ניט באגנוגענען אויף טאן ככל הדרוש, אדער אפילו ניצד על דרך בינונות, נאר אפילו ככל הדרוש אין אידיות, נאר מלכ אריבער אויך פון אידית, און דאס זאל זיין גלייך דער צוגאנג און דער אנהויבס אין אזא אופן, וואס דאס האט דאך א שייכות מיוחדה צו פסח. דער גאנצער ענין פון פסח איז דאך מדלק ומטפץ, און דערנאך איז דאך ווי סידור אינו האט דאך געזאגט, אז דער אלטער רבי בסידורו האט ניט געשטעלט נאך דער הגדה, ס'שטייט ניט דער ענין פון חסל סידור פסח, דערפאר וואס ביי אידן איז דער סידור פסח גייט דאס אויף כל השנה כולה, ניטא אין דערויף קיין חסל ואדרבא, מ'דארף נאך מוסיף זיין און גרייטן זיך, אז צו פסח הבא לאחרי פסח זה וועט נאך זיין נאך מערער און נאך מערער, ביז אין אן אופן פון אין-ערוך, וואס דאס איז דאך דער ענין פון מלכתחילה אריבער.
- proofread
- 0