עברית
Library

transcript · Yiddish

Text

80 sections

Machine text not yet checked by a person - do not quote it as the Rebbe's words.

1און אט דאס איז אויך וואס ער זאגט אין סיום השעת סאגט מען דאך, אז דעמאלט קיין דאלאר

2אחד לבטלה מיט א קל-שקן און קל וחומר, מאר דאך אז ס'איז דא גדול דמי אבות לא ברך איתר

3עושה ענינים בתורה, ווי מ'דארף דערציילן ווי מ'איז עכילי לברחתו של הקב"ה און האט מען דאך געקענט פארשפארן כמה תיבות,

4בפשיטות אמר ר' יהושע דלוהי איז שלום ”עכילי מחזיק ברכתו” של הקב"ה.

5וואס דערנאך וועט מוסיף זיין נאך א ענין, אז דאס איז ניט עכילי פון בעי נאר דאס איז עכילי ספציעל די נאכט פון דעם אויבערשטן איז מספיק אז מ'זאל זאגן אז דער אויבערשטער האט געגעבן אט די כלים.

6ס'האט ניט קיין שכל, ס'האט ניט א זאך וואס מ'הארעוועט וואס מ'קופט נאך די כוחות נאך.

7און דאס איז בקלותא אז געפינען איז זיין וואנענט וואס און ווען.

8דאס האט דאך ניט... ער האט ניט...

9ער האבן פרעגן צי דארטן הערט ניט...

10ער האט דאס ניט... בא די וואס שטייט דארטן, ס'איז דא הענדער?

11וואס הערט זיך דארטן? האט ער געקענט שטיין, בשועת בן עוז, הקב".האחתיק ברכתו לישראל אז דאס איז השלום.

12פארוואס דארף מען מוסיף-זיין אין איין מאל וואס איז דא מעצין ענין פון איר מזיק ברכתו איז אן ענין פון

13חסן של הקב".הויבט זיך אן מיט א לשון של סלילה, ניט אן ענין אז מצה כן לי אופן איז אז הויבט אים דאך א קומט איז וויבאלד אז דער סי זאגן א

14יום משניות אין גמרא, אן ענין פון חסידות איז א איבערשטיין און זיינען פלאפן

15אויף מנביא. איז

16כשם שיש לו כח בלגבול, כך יש לו כח בגבול דער סדר ההשתלשלות, וכל העולות ובתוכם איז דאך די נשמות בגופים וואס דאס איז אידן.

17איצטערשטער האט אויף זיך מגביל געווען, ווי ער זאגט אז צמצום ספילתו בשני באדי הארון על דרך מיט א קל-שכן מיט א קל-וחנטש, אז אגדו קען זיך זען די מארץ קטייטשער דער אויבערשטער, מצד דעם וואס ער איז א שיון יא.

18קענט מאכן א בריאה וואס זי איז די משא.

19בשער דער רעדט זיך וועגן דיר חסיד של הקב שה, אז איר זאגט אז תוספתם מרודה מן העיקר דאס הייסט, אז בשער זי דארף אראפקומען דאס דארף אויפנעמען די ברכה.

20דארף זיין די ברכה

21צו מ'קומט דא א מדידה והקדמה און דו איז אן ענין וואס דא איז

22שמענד אחי' שני שבורים וחסידות

23מבאר, נאר

24דערנאך הרבי ממלך במלכות דעם גופן

25און ענין תדלה איז דאס אינגאר.

26וויבאלד אז ס'איז שריתא מלכירא הממשיך איז זיין די מלכירא די ביזי הטבע די אלע ילים פון טבע, נעמט

27זיך ”ויעפר מן הדמה” וואס כסלו כסלו כסלו כסלו כסלו כסלו כסלו כסלו כסלו כסלו כסלו כסלו כסלו כסלו כסלו כסלו כסלו כסלו כסלו כסלו כסלו כסלו כסלו כסלו כסלו

28כסלו כסלו כסלו כסלו כסלו

29כסלו כסלו כסלו כסלו כסלו כסלו כסלו כסלו כסלו כסלו כסלו כסלו כסלו כסלו כסלו כסלו כסלו כסלו כסלו כסלו כסלו כסלו כסלו כסלו כסלו כ

30ס'איז געווען אין בית המקדש, און בבף אחת במיעק ייש את ער אמית דער וכתו אין דערויף איש את ס'איז געווארן רעכנט אין סיבה באחרי דיפראקע

31איצטער, וואס ס'איז געווען דער אויבערשטער,

32אז אט דאס איז וואס מ'זאגט, אז די

33ז' רושט איז דאס דער חס מיט דעם דעם, וואס פארבונדטן רוחות של עולם בנפקו,

34און ניט נאר דער חסי בעולם, נאר ס'זאל ווערן ווינקסטער

35איז דאך יבוא דער דיוק, אז בתרומתם, בלי די תלילות וואס דאס קען מען מערניט ווי ס'איז דאך...

36ווען פרייט זיך ניט? ס'איז דאך ביום א יום איז ער דעמאלט מקריב זית התורה העירה למחה און צו די אלע קרבנות איז

37מערניט זיך דערויף דער גאנצער באלעבאס, וועט מען שרייען שמע ישראל בהתגבודות בשעת'ן דאוונען און בשעת'ן לערנען, ווארום ער ווייס אז מתן פון די ענינים געפינט זיך אין וועלט, וואס ווי זיינען נכסים ענינים גשלי,

38טעסט דאס ווי א שוין א נס וואס בכללות ווערן דאך אלע אידן אנגערופן אתם צבייליט ממלכת פון דעם גרי קדוש איז די א וגע אידן אין וועלט איז דאס דער ענין פון תרומה אביד שטייט אין מפרשים א תרומה פון נשון הרמה איז ניט ער דארף זיין א מקב אין ענינים פון ער דארף אויפהויבן די וועלט,

39וואס די ענין פון מדבר, דאך די גמרא את קדיקים דור לבוראן, ביז וואנענט אז יקראו בשמו של הקב"ו.

40איז פארבונדן וואס מ'זאגט, אז מ'וועט מען נעמט מאכן שלום צווישן גופן און חש, נאר כאילו איצטן די עצמית און חורוב,

41נאר בשעת ס'איז בארבען אז ס'איז פירט זי און מ'געפינט זיך בגלוש אין מגנות שהודדוקה ללילה איז דאך ביי אים ניט נאר בשעת השפיעה,

42כדי שס' זאל זיין א גוף בריר ושלום לעבודת השם, במילא ווי זיין א מענטש, דאס גייט א חינוך אין דער רחמנא און דאס גייט א חינוך,

43וואס ער איז די סוגל אויף טוען כמה ”בזמן שבית המקדש קיים, אפילו בזמן” הגלות איז דער חינוך איז דאך אויך דא די כמה ענינים וואס מ'זאגט דאך שמן יבנה בית המקדש דארף מען דאך שטיין אין א מוכן, און אט די קינדות רעדט ניט ווען זיי דארפן מאכן זיין א קדש,

44איז דאך דאס ווערט קדשי קדשי נאר דאס רעדט זיך וועגן תרומה דאס איז א ענין וואס ער רעדט דאס מפוצבו בית המקדש,

45ירושלים, האט מען דאס געקענט עסן אפילו אין ארץ העמים וועט מערניט ווי די רבנן האבן געזען, מצד חלישות הדורות, אז אין ארץ העמים וועט מען ניט קענען דורכשטארן די גושם מיט די אוירה, אז ס'האט מען פארטראגן אט די קדושות.

46און דאס איינגט זיך פון ענין ישראל, ווי די גמרא זאגט אין ברכות, נאר נוסף אויף דער ברכה פון ברכת המעלה, אין

47סתרמא במצוותיו ותשונא לכל תרומה צו לכל קדשים.

48און אט דעמאלט דאס איז דער ענין, אז מאכט ער דערפון א מצוה בכל ברכיך האוהי ביז וואנענט, אז דער

49שוין ניט נאר די ענינים פון עלמי די התגנה, נאר אויף די ענינים פון עלמי די התקפני וואס פון דארטן נעמען זיך ברכות, נאר דא איז דאך דער ענין חיים ”ודם לברך מוח ברכות בכל יום” איז דאך דער אלטער רבי מפרש, אז אויך ער

50האט אנגערופן שתימה בכל שתימה ממוח ברכות מ'האט זאגט דאס אויך ווי מ'האט כפי גערעדט דער ענין פון מזמור לסדר.

51און בשעת ס'איז דא דער קור אין דער שמע בערבי ם, איידער ער דארף זיך שטעלן עסן, ס'איז דאך ס'איז כמדון ווי מ'האט דאך אויך מיט ברכת המחלו און ער איז בשעת מעשה ”שלוחו דרחמנא” האט ער דעמאלט שרייט ער שמע ישראל און ס'דערהערט זיך דער המעלק

52וואס די גמרא זאגט מען אים דאס זאגן, אבן שלום וכמתון וועך ביתרמתון פרעגט די גמרא, אז כשית פשיטית האט ער געקנטשט אויף בשעת ס'איז טאקע חביד, און די גמרא איז בשעת ס'איז כהביד כאטש אפי

53וואס דארף מען דא ראזן דער תורה און דער שעת פון אידן חביד איז דאס מערניט ווי איבערגע'חזר, דער זעלבער אידן איז וואנען דארף ער שטיין צוויי מאן, ס'איז גענוג אז ס'שטייט איין מאן, מודע זאלן א זון אין בית המלדבות בביו חידוש אט דא קומט צו נאך א אידן.

54מהנחות איז דאך, ווי די גמרא זאגט אין סך מדה, אל תקרי האלפים די הלכות התוועדות כדי ס'זאל זיין א אלפות עולם לאו ווי דער שמח אלץ אז אל תקרי איז ניט דער טייטש אז מ'לאכט-אפ אין

55די צו וואס ס'איז דא די הלכה סודי הלכה ווערט דורך דא מהליכה, מיט דער עולם העולם אלמאל איצטער איז העיר ממלמתו אלי מלמאל וואס דאס איז כתבו מפסיק דין חסידו של הקדוש דחהו השלום אז ס'איז דא די גזירה,

56ולא שלום וואס דאס איז ווי ס'איז גדול עצמו און דער בעלי אין פאכלוי איז כמחושך.

57בשעת ס'איז פון אן אלוהגין פון נמשעתית אדם דא למטה

58איז דא יהי פאפארף דער שולש פון די ביידע ענינים, איז הערב שושה איז דאך מערניט ווי א שולל אן הוש איז ער געשטאנען,

59און ער איז געשטאנען אין א דין פון יום אלץ, בשעת ער איז געגאנגען אין א הוש, כאין הוש, וויבאלד אז ער איז ארויספוש איז דארט איז ער געווען תמור, און דא ווערט ער טהור.

60ס'איז דאך דא די גדונות מיט די רבנן, איז דאך דא דער ענין פון מה דער טומא ה אז בשעת ס'ווערט אט דא דארף מען האבן דעם ענין הקוצה הקפרה,

61ווי דער רבי טייטשט אין אגרת הקודש, אז קפרה איז דארטן לתיפורי ידו בשלימותה, אט דאס איז אויך בעל המצדח פון

62די ענין פון אפילו צו דעם ענין צי אפילו צו דעם ענין ס'איז דאך פון קיין ווי מ'האט א שייכות, אז

63דאס איז דאך דער ענין פון הקרבת אינויים איז דאך דאס לרח מחוח להוי ער זאגט אין זייער עכו'ס וואס דאס איז סליג ביז ”רזי דעין סוף”, און אין דער בחליט טייטש, אז דאס איז קיר כל הטורחות ביז 'למעלה מעלה',

64אז אהינצו קען מען זיך ניט רופן קען זמן ס'איז ניטא די כפרה בשלימותה, אויב ער איז א נחוסק כפרה קען מען ניט האבן קוטאן מיט לחל, די טבילות קדשים משאו כן אבער בשעת דער אהנה"ט זיך וועגן טבילות, וואס דא איז מערניט וואס ער טריפט דאס אפ אין דער וועלט די גאסטע וועלט איז מערניט ווי שיראלין אליין, דער אידן איז די תורה ומצוות פון די אידן,

65וואס זיי זיינען כולם אין מצוה רעיתא פון קודשי בריך הוא, און מאיר וועלט גופא אנדערטער נאכל בטרמתן אט דא איז מספיק, אז ווי ער שטעלט זיך אריבער אין אן אנדער מהות, איז דער טומא חמורה ווערט פון אים בטל, ווארום ס'איז דאך הרב ששון פון דער פריער די טרומה האט ער דעמאלט קען ער עשן די טרומ און אט דאס איז וואס מ'זאגט, אז

66בשעת מ'גייט אין אט דעם וועג איז דעמאלט איז תוכנים ווי ס'איז דא צדק התוכנים איז אט דעמאלט קען מען אט דעמאלט קען מען אט דעמאלט קען מען ניט חסידות מבאר די מדינות פון תוכבים לגבי תוכיח,

67און דאס איז אויך מתכים לזה וואס שטייט אין ספרי תוכן, און ווערט אויך געבראכט אין מדרש, אז תוכבים זיינען מן רקיע השמיני, ס'איז דא שילה רקיעים, ס'האט דאך רקיעה וואס מ'רעכנט אין חדיגה.

68דער רקיע השנה פון חגינה איז אין אים גופא איז דא ”חמה ולבנה וכוכבים”, אבער זיי ווערן פאנאנדענגעטיילט אין שלה רקיעה וואס דאס איז די שבעה שיח ולכב, נאר די קלטרע סיני די שבעה סיניו הבריאה, ווי דא ס'איז אין עולם, און דערנאך איז דא דער רקיעה השמיני וואס ער איז העכער פון דעם גאנצן ענין, פון

69נאך אז ס'איז עט זיך נדקה, און ס'קען הוקנסה דער איז דאך אנטרעסטער ווי בשעת די שטייט, וואס

70עלמאלט זעט זיך א מקודה, און ס'נעמט זיך ס'איז א שבעה רצינים וואס ער איז העכער פון די אלע שבעה רצינים.

71און אט דאס איז אויך, ווי אזוי קען א איד ארויבערגיין פון איין להוסיף אין א צווייטן א שבעה אין א יום, און קען זיך טאן א זאך וואס איז העכער פון די אונגע, ווי זיך אליין, משעמד זיין, דארף מען דאך האבן א כח ממק שעת ס'איז דא דער סית הכוכמים, אז ס'איז דא א הארץ פון של נחת,

72א מקודם בעלמא פון רציע הוי איז דא למטה א משנה אט דעמאלט קען מען די כהנים צוגיין לחל בטלמתן,

73און אויב זיי עשן דאך כדבעי במביא איז אט דעמאלט איז פריעה בא זיי דא דער ענין פון כהנים דער שמה און דעמאלט פריען די נינים פון שמעון דער ”של מעילה ובפמליא של נחתו בעין” הבורש הלבא, וואס דאס איז ממשיך בהוכחו של הקדום בירא

74את הוי און די התחלת כל המסכתות איז דאך מיט די מסכתא פון ברכות, וואס די קוונה אין דערויף איז דאך אויף ממשיך זיין און מארג זיין דעם אויבערשטן דא למעשה האריכה דורך דאך זיין די ”הליכות עולם” לט.

75וואס ווי אזוי קען מען דאס אויפטאן?

76איז דאך דא אין דערויף די הוספה, ווי די גמרא איז דאך מאן דבעי לנרך סידור זאל ער דאך עוסק זיין ממש אז בשעת מ'טוט ענינים לפני משורת הדין איז דעמאלט איז דער אויבערשטער אויך ממשיך לפני משורת הדין די פספתים של הקדוש דרכה,

77אז מ'איז ממשיך דרכתו של הקדוש דרכה פריער אין דעם מארגן פון זמן הגלות, און דערנאך קומט מען גלייך צו דער שפעטערדיקער משנה אז נזכורא נשמע בשחרית, און מ'האט גערעדט פריער, אז פריער איז די עבודה פון הודאי אין דער אפערן ווי ער איז ו לעתיד מבוא וועט אויף זיין אין אן אופן פון 'הבנה והשגה', נאף על פי כן וועט זיין דער ענין פון הודעה,

78פון שרייען קריעה שמרה דאס איז דער ענין פון מסירת-נפש פון ביטול דפכלית אין א הפרע מדריגה, און דערנאך מחיל אל חיל ווי די גמרא איז מסייע אין ברכות,

79תלמידך החלטנים מעיני אלוך ”לא לעולם הזה ולא לעולם הזה שלאמר ילכו מחיל אל חיל” און דערנאך איז ער מסיים, ויראה אלוקים ווי אט דאס איז זוכה, וואס די מפרשי המשניות זיינען מסיים למטה הקבי"ה קודם אבדי בן חפשו של הקבי"ה, אבא השלם, און ווי ער האט מבשר

80על האביו השמי השלם.

Report a problemNo account needed
What is wrong?
What is wrong?
Reports are public on the site (without your name), except those about rights or offensive content. Leave out personal details. Or open a full issue, with a title and @mentions