פסקה
פסקה rh-rvkd266j
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-9xa8r37g
- order
- M8
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- וואס דערפון איז דערפאר איז אויך פארשטאנדיק דער קשר צו שמחה דוקא, אז מ'מוז אנקומען מ'זאל פורץ-זיין כל הגדרות והגבלות, וויבאלד אז מ'דארף ממשיך-זיין ברכות, למעלה מכל מדידה והגבלה כלל וכלל ניט, וכמדובר בארוכה בא די פריערדיקע געלעגנהייטן, וועגן דעם ענין פון שמח תשמח אז מ'איז מבאר און מחדש, אז דער ענין שמחה טוט נאך אויף נאך מערער פון דעם עונג בלתי מורגש, וואס דאס איז דאך דער ענין לכאורה פון יום הכיפורים, בדוגמא פון ראבי דראבים פון שבת, וואס מ'זאגט דאך אויף דערויף, אז דאס איז מעין פון יום הכיפורים, כמבואר בארוכה אין המשך פון סמך ווי און די דרושי רבות נשיא דורנו ובשיחותיו, איז דאס נאך אין אן אופן נעלה, ושלא בערך כלל וכלל, ווען דאס רעדט זיך וועגן ערב יום הכיפורים, וקרוב לסיומו וחותמו, וואס דעמאלט שטייט מיטן גאנצן שטורעם, וביחד עם זה העכער פון כל עניני שטורעם, וואס דאס איז דאך לוחות האחרונות ניתנו לא ברעש וכו,' און דוקא דורך זיי איז אראפגעקומען ביז למטה מטה, נאך כפליים לתושי אפילו פון די לוחות ראשונות.
- proofread
- 0