פסקה
פסקה rh-rr77zz0v
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-grg4qdng
- order
- 3s
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- מ'האלט דאך בא ז'אלול, וואס ז'איז בשעת דאס איז רצופין איז דאך דאס כולל כל ימות השבוע, ווי ס'איז דא א יום ראשון און א יום שני, ביז אויך א יום השבת, און ס'איז אויך לא יותר מזה, וואס דאס באווייזט אויך אויף שלימות, שלימות האמיתית איז דאך אז ס'איז לא פחות ולא יותר, וכמדובר כמה פעמים. זוי איז אויך ווי דערמאנט פריער, אז דער ענין פון אלול אין דעם ראשי תיבות שלו איז דאך כלול אלע ג'קוין, און נאכמערער אויך דער קו התשובה, דער קו הגאולה, כמדובר כמה פעמים, וואס דאס באווייזט אויך אויף שלימות, וואס ס'איז דאך פארשטאנדיק, אז וויבאלד אז דאס איז א חשבון אויף כל השנה שעברה, דארף דאס זיין א חשבון צדק, דארף דאס זיין א חשבון שלום, על דרך זה מיט א שלימות, על דרך זה אויך דאס איז דאך א הכנה צו כל השנה הבאה, מיט אלע אירע שינויים, וואס דאס איז דאך שנה מלשון שינוי, אז במשך השנה איז דא לא פחות ולא יותר אלע שינויים וואס קען זיין במשך השנה, איז דאס אויך בנוגע צו שנה הבאה דארף ער דאס אויך כולל זיין די אלע קימול קוין, און בהקדמה לזה דער קו ענין התשובה, וואס דורך דערויף ווערן די אלע מעשים פון די ג'קוין מעשים טובים, כמדובר לעיל. ועל דרך זה אויך דער ענין הגאולה איז דאך אויך דער סך הקהל מיט די תכלית השלימות, אז ס'ווערן נגאל כל הענינים פון זייערע הגבלות וכו איז דאס אויך די גאולה אן ענין כללי בהוספה און צוזאמען אלס א סיום און א סך הכל און א הכנה אויף כל השנים שבאים, ניט לאו דוקא די שנה אונה, נאר לאחרי זה כמה וכמה שנים, וואס דערפאר איז דאך אויך אין דערויף דא די אלע דריי קוין, און אויך דער קו הגאולה און קו לפני זה, דער קו ההכנה, קו התשובה,
- proofread
- 0